'Wol weggooien, dat vind ik zonde'

Snoek is zo’n twee jaar geleden weer begonnen met spinnen. “Ik heb dat vroeger wel gedaan maar we ermee gestopt omdat we ons kinderwagenmuseum toen nog hadden. Dat is er niet meer dus nu heb ik weer tijd om te spinnen. Het spinnen heb ik destijds geleerd van een vriendin. Zij dacht dat het wel iets voor mij zou zijn, maar in het begin vond ik het helemaal niets, het was een drama. Maar op een gegeven moment kreeg ik de smaak te pakken.” De schapenvachten krijgt Snoek van schapenboeren, hobbyboeren en een schaapsscheerder. “Hier op Walcheren, maar ook op Zuid-Beveland. Ik haal de wol op en dan brei ik bijvoorbeeld een dasje voor zo’n boer.” Als de vachten bij Jentien Snoek binnenkomen wordt eerst alles gesorteerd. “En dan eerst alle rotzooi eruit. Stro, poep, nagels, dat moet er allemaal uitgehaald worden en dan kan ik gaan spinnen. Meestal spin ik de wol vet, dat werkt makkelijker.” Allereerst worden er lange strengen van gespind. “Als dat klaar is maar ik er met een bolwinder bollen van en dan kan er worden gebreid.”

Alpaca’s
Behalve schapenwol werkt Snoek ook met alpacawol. “Eigenlijk is dat niet echt wol,” legt ze uit. “Het zijn eigenlijk meer haren. Dat spint veel moeilijker dan schapenwol. Het is gladder, heeft minder haakjes en geen wolvet. We zijn pasgeleden bij het Alpaca Rescue centrum in Aagtekerke geweest en kregen daar een aanhangwagen vol wol mee. Dus ik kan even vooruit.” Jentien geeft nu ook gratis spinles. “Er blijkt toch weer vraag naar te zijn. Dat komt misschien door corona en zijn mensen gaan denken wat ze dan vroeger deden. Ik ben geen bedrijf of winkel dus de lessen zijn gratis. Ik vraag dan als ze het eenmaal onder de knie hebben wel of ze het ook iemand anders willen leren. Zo verspreid het zichzelf en komt het weer helemaal terug.”