Ut Praetuus is nieuw leven ingeblazen

DOOR JACOLINE DE BOER.

Joop Schot was de laatste weken veel in de Haven van Tholen bezig om het bootje van zijn vader op te knappen. Zijn vader, Simon van Japje, heeft Alzheimer en zijn bootje was een beetje vergeten door de Alzheimer. Doordat Simon nu zijn volkstuintje niet meer heeft kwam het bootje steeds verder naar de voorgrond. Joop was de laatste tijd veel met zijn vader in de Haven en het viel hem op dat er niemand in Ut Praetuus kwam. Bij navraag bij de Havenmeester Lydia bleek het te kloppen dat er geen gebruik gemaakt werd van het huisje. Ook zij vond het erg jammer dat er weinig tot geen gebruik werd gemaakt van de prachtige huisjes die bijna elke kern wel heeft. De havenmeester heeft ook gelijk haar hulp aangeboden. Joop vertelt: "Veertig jaar geleden kwam ik vaak op de Haven. Wij hadden zelf een boot en mijn vader was ook schipper. Hierdoor was ik, maar ook mijn vader bijna dagelijks op de Haven. Het was er altijd heel druk, vele schippers en oude vissers stonden daar op hun pruimtabak te kauwen en te praten. Dat sociale contact is nu verdwenen en dat is ontzettend zonde". "Mijn vader weet ook ondanks zijn Alzheimer nog alles van de Haven en de geschiedenis van de Haven", vertelt Joop verder.

Vrijwilligers

Joop heeft besloten dat dat anders moest. Ut Praetuus moest terugkomen zodat de ouderen van Tholen weer samen over vroeger konden praten op een nostalgisch plekje. De buitenkant van het huisje is al die jaren door de gemeente onderhouden maar binnenin is er weinig tot niks in de loop der jaren veranderd. Het stond nagenoeg leeg en de meubels waren gevaarlijk vervallen. Joop heeft het huisje een kleine make-over gegeven waarbij onder andere de gammele oude stoelen eruit gehaald zijn en het is bedoeling dat er nog wat oude foto's in komen te hangen. Om Ut Praetuus open te houden is Joop nog wel opzoek naar vrijwilligers die hem willen helpen Ut Praetuus op afgesproken tijden te openen en te sluiten. "Mijn hoop is dat Ut Praetuus weer de functie kan krijgen waarvoor het er staat en dat vele ouderen mensen daar oude verhalen kunnen ophalen", vertelt Joop verder. Joop is buiten zijn zoektocht naar vrijwilligers ook nog op zoek naar een boek over de Thoolse Visserij. Wellicht heeft iemand er nog één liggen? Het boek krijgt een mooi plekje in Ut Praetuus."

Nostalgie

Angelina Huis werd gelijk geraakt door het verhaal van Joop. Angelina is werkzaam op de Thuishaven in Ten-Anker waar Simon de vader van Joop de dagopvang bezoekt. "Het verhaal van Joop raakte mij gelijk omdat nostalgie niet verloren mag gaan", vertelt Angelina. Angelina vond het initiatief zo geweldig dat ze gelijk één en al oor was en mee is gaan denken. Ze heeft al een uitstapje geregeld waarbij de mannen van de "mannenclub" van Ten-Anker mee mochten naar de heropening van Ut Praetuus. Zo hebben zij een soort reünie kunnen houden en heerlijk op een mooie plek over vroeger kunnen praten. Angelina schrijft ook graag over de belevenissen van Ut Praethuisje in de hoop zo het verleden levendig te houden. Angelina vertelt verder: "Tholen betekent veel voor mij. Ik woon hier sinds mijn negentiende maar de verbondenheid met de gemeente is heel groot. Ik heb op iedere dorp van het Eiland wel gewerkt. Ik hou van nostalgie, onze geschiedenis en ouderen mensen. Mijn hart gaat altijd open als ik mensen over vroeger hoor praten. Door de verhalen van ouderen over vroeger komt het verleden weer tot leven", aldus Angelina.