Thonie van der Ree: ‘In vijf jaar heb ik alles geleerd om een koffiezaak te starten’

Je had totaal geen ervaring als ondernemer?
“Nee, ik heb alles zelf geleerd. Ruim tien jaar geleden heb ik een traject uitgestippeld van vijf jaar om mezelf te bekwamen in alles wat nodig is om een eigen koffiezaak te starten. Van een barista-cursus tot boekhouden, ik ben het allemaal gaan leren. Elke keer een stukje, alles op het gemakje. Toen ik ongeveer op de helft van dat traject was, ben ik een stageplaats gaan zoeken. Ik ben bij diverse koffiezaken en restaurants geweest, maar uiteindelijk kwam ik toen bij Inspire Coffee Company Breda terecht. De eigenaar had een soortgelijk traject gedaan, dus hij begreep mij. Met hem eigenaar besprak ik dat ik een bepaald aantal uren per week kwam werken. Vaak was dat in de ochtend, een paar uren voordat ik naar mijn werk ging. Ik leerde er alles in de praktijk. Vanuit daar is ook het idee van een samenwerking ontstaan.”

Je bedoelt het idee van een tweede vestiging van Inspire in Bergen op Zoom?
“Het plan van een franchise kwam op tafel, maar dat zag ik in eerste instantie niet zitten. Ik had 40 jaar voor een baas gewerkt en wilde graag zelf alles helemaal kunnen bepalen. Uiteindelijk is het in goed overleg een soort ‘lichte’ franchise geworden. Met bepaalde basisonderdelen zijn we gelijk en ook de naam is natuurlijk hetzelfde. Op de kaart heb ik allerlei andere zaken toegevoegd.”

Wat bied je anders aan?
“We hebben veel unieke producten en zijn helemaal de glutenvrije kant op gegaan. Ook voor lekkere lactosevrije en vegan food weten mensen ons te vinden. Veel mensen vinden dat ‘een gedoe’, maar vaak is het bakken helemaal niet zo moeilijk. ‘Je moet het willen, zeg ik altijd. We zien het als een kans.’ Ik denk dat we hier in Bergen wel het meest uitgebreide assortiment hebben als het gaat om glutenvrij gebak. Toen dat eenmaal bekend was bij een bepaald publiek, bleven ze komen. En die mensen brengen ook weer anderen mee. Daarnaast vind ik het belangrijk dat de presentatie er leuk uitziet. We hebben vooral jonge meiden als klant en die zie je veel op social media delen. Dan wordt er iets besteld wat ze bijvoorbeeld bij een ander op Snapchat voorbij hebben zien komen.”

Wat dit wat je ooit had voorgesteld van de koffiezaak waarvan je droomde?
“Ja. Hoe ik het in mijn ondernemersplan heb beschreven, is het ook geworden. Toen ik klaar was met mijn vijfjarig traject om alles te leren voor horeca-ondernemer, begonnen de ontslagen te vallen bij Philip Morris. Ik was er klaar voor, maar ben nog wel een jaar op zoek geweest naar een pand. We hebben heel veel moeten doen om het op te knappen. Aan de achterkant heb ik er nog een serre aangezet. Het was toen nog net crisis, dus ik kreeg van allerlei kanten opmerkingen. Anderen vonden bijvoorbeeld dat dit niet het moment was en dat dit concept niet zou werken in Bergen op Zoom. Gelukkig heb ik me daar niets van aangetrokken. Ik ben met alles totaal anders als de rest in Bergen op Zoom. Ik wilde niet de dertiende in de dozijn zijn.”

En op een dag ben je gewoon gestart?
“Ja, maar ik ben blij dat ik niet ‘zo maar’ in het diepe ben gesprongen. Ik had natuurlijk in de jaren ervoor een ondernemingsplan en een financieel plan gemaakt. Daarnaast liep ik sprekersavonden af bij het Startercentrum en kreeg coaching. Ook werd ik het eerste halfjaar nog ondersteund door het UWV.”

Wat vind je het mooiste aan je werk?
“Allereerst het contact met de klanten, van wie velen al sinds het begin bij mij komen. Daarnaast de creativiteit, die zich uit in het verzinnen van nieuwe mooie dingen. We zijn trouwens nog creatiever geworden door de coronacrisis. We kwamen tot heel andere inzichten, zoals het aanbieden van ‘to go’. Ik heb een buitenbar in elkaar getimmerd en die hebben we in 2020 buiten gezet. Dit voorjaar kwam het helemaal op gang. We zaten van januari tot begin april op 80% meer dan de normale omzet.”

Waar ben je het meest trots op?
“Dat ik op een gegeven moment complimenten kreeg van mijn klanten. De mensen gingen het echt waarderen en dat werd uitgesproken. Toen voelde ik me wel trots. Die complimenten kreeg ik voor iets wat ik zelf had opgezet. Alles wat wij maken is handwerk en veel heb ik zelf bedacht. Er komt niets uit een pakje.”

Wat vind je lastig als ondernemer?
“Waar ik tegenaan liep was leiding geven. Dat is echt een vak apart en was ik niet gewend. Ik ben geen ‘baas’. Soms vind ik dat nog steeds een uitdaging. Het duurt ook best lang om nieuwe mensen in te werken. Voordat iemand volwaardig mee kan draaien, ben je een half jaar verder. Ik vind het ook belangrijk dat ze alle onderdelen hier goed kunnen, van spoelkeuken tot bediening. Ook heb ik een bepaalde volgorde in mijn hoofd, hoe bepaalde zaken moeten gebeuren. Gelukkig vind ik het leuk om mensen iets te leren en kennis over te brengen. Het is mooi om de meiden te zien groeien en zelf vinden ze het ook leuk. Iedereen werkt hier met plezier.”

Hoe lang blijf je dit nog doen?
“Over anderhalf jaar zit ik al op de pensioenleeftijd. Sowieso ga ik tot die tijd door. Op dat moment kijken we wel wat we gaan doen.”

Met wie zou jij aan de keukentafel willen zitten?
“Ik hoef niet met een specifiek persoon aan de keukentafel te zitten. Ik vind het hier fijn om gesprekjes met mijn klanten te hebben en geniet daarvan, maar eigenlijk ben ik wat meer op mezelf.”