Sylvana van Hees schittert op de Paralympics

DOOR VERA DE GEUS 

Sylvana van Hees is vanwege een medische misser op jonge leeftijd in een rolstoel terecht gekomen. De rolstoelbasketbalsport is voor Van Hees een essentiële rol gaan spelen in haar dagelijks leven.  Inmiddels heeft ze haar hele leven aangepast op de sport. Ze zit in het Nederlands damesteam en de Paralympics was een belangrijk doel voor haar. De voorbereidingen zijn echter wat anders verlopen dan gepland. “Door de hele coronasituatie hebben we tijdens de eerste lockdown thuis gezeten”, zo blikt Sylvana terug. “We hebben toen wel een thuisprogramma gekregen waardoor we toch gewoon thuis konden trainen. In september startte het TeamNL topsportprogramma op Papendal gelukkig weer en konden we met het hele damesteam trainen. De competitie met de club is wel al die tijd gecanceld geweest. Wel hebben we een aantal wedstrijden gespeeld tegen een mix team van de heren van het TeamNL. Ook hebben we toch nog een paar wedstrijden kunnen spelen tegen onder andere Duitsland en Spanje.”

Het was voor Sylvana en haar teamgenoten zoals ze zelf zegt ‘even schrikken en slikken’ dat de Spelen een jaar waren uitgesteld. “Toch vond ik het een goede beslissing. Gezondheid van een ieder is zeer belangrijk. Wel ben ik blij dat de Spelen zijn uitgesteld en niet geannuleerd. We hadden dus nog steeds hetzelfde doel, maar gewoon een nieuwe datum. Daarnaast heb ik persoonlijk met een blessure gezeten, waarbij ik nu dus extra tijd heb gehad om hier van te herstellen”, legt ze uit. “We gaan iedere wedstrijd het beste uit ons zelf halen om zo een goede prestatie neer te zetten”, zo vertelde ze voor aanvang van de Spelen. “En uiteraard heel veel plezier maken en genieten. De heenreis is goed verlopen. De vlucht duurde zo’n 10,5 uur, dus was wel even een flinke zit. Toen we aankwamen in Tokio moesten we daar ook nog een test doen en wachten op de uitslag. We kwamen rond half 8 in de ochtend aan op het vliegveld en waren uiteindelijk rond een uur of vier pas bij het Olympisch Dorp. Het dorp is heel mooi en zo groot. Een EK is wel wat kleiner dan zo’n Spelen. Ik heb nog nooit zoveel sporters bij elkaar gezien, dan alleen tijdens de openingsceremonie van de Spelen op tv.”

Het is een droom die werkelijkheid wordt. “Dat ik hier nu zelf sta, is bijna onwerkelijk. Ik ben vanaf de eerste dag al echt onder de indruk. Ik heb er ook amper woorden voor. We hebben allemaal een kamer per tweetal en zijn nog best ruime kamers. Daarnaast is er ook een grote dinnerhall waar je eten kan halen. Qua eten is er zoveel keus! Ik houd ook echt van Japans eten en de Aziatische keuken in het algemeen, dus dat komt wel mooi uit”, zegt ze lachend. “Het is echt een hele eer dat ik een onderdeel van dit topteam mag zijn en hier aan mag deelnemen. Twaalf jaar geleden toen ik met basketbal begon, had ik nooit verwacht dat ik zo ver zou komen. Ik ben nu 70 kilo lichter en zoveel gegroeid als basketbal speelster maar ook op persoonlijk vlak. Ik heb er alles aan gedaan om te staan waar ik nu sta. Dit is echt een droom die uitkomt.”