Op de werkvloer bij Richard: 'Als autospuiter maak je de auto écht helemaal af'

Als kleine jongen wist Richard nooit zo goed wat hij wilde. Hij was daarin een beetje zoekende al heeft de gedachte om hovenier te worden nog wel even door zijn hoofd gespeeld. Op zijn veertiende wist Richard het zeker, auto’s spuiten. Dat is wat hij wilde.

Streven

In eerste instantie volgde Richard een opleiding tot autotechnicus. Tijdens deze opleiding was Richard al vaak te vinden bij een autoschadebedrijf in Tholen waar hij mee hielp met verschillende klusjes. Het was ook daar dat hij zijn toekomstige werkgever leerde kennen, Ben de Rooy. Ben was op dat moment daar werkzaam als spuiter. "Ik keek naar Ben en dacht wat hij doet, is mijn vak. En zo is het balletje gaan rollen. Mijn streven op dat moment was om een hele goede autospuiter te worden", vertelt Richard.

Telefoontje

Na het VMBO ging Richard daarom ook de opleiding autospuiter volgen bij het Markiezaat in Bergen op Zoom. Een dag in de week naar school en vier dagen werken. Hij liep vervolgens stage bij drie verschillende bedrijven maar er was eigenlijk geen één bedrijf wat hem echt leerde om auto’s te spuiten. Toen Richard 19 was en zijn diploma haalde als autospuiter, kreeg hij een telefoontje van Ben de Rooy met de vraag om voor hem te komen werken. “Ik zei prima, maar dan wil ik wel zelf auto’s gaan spuiten”, vertelt Richard lachend. Hij kreeg die kans en is er nu dertien jaar in dienst.

Uitdaging

Als 1ste autospuiter in het bedrijf heeft hij al meer dan 15.000 auto’s gespoten. De uitdaging van de mooie kleuren mengen is iets wat Richard aantrekt in het vak.

Ook het feit dat je verantwoordelijk bent om ervoor te zorgen dat een auto er na een schade weer helemaal tiptop uitziet is iets wat Richard fijn vindt aan zijn vak.

“Ik krijg het stukje waarmee je een auto helemaal afmaak. Het gaat vaak ook anders dan dat je in eerste instantie in gedachten had. Het loopt nooit zoals je eigenlijk wilt”, vertelt Richard.

Warm

De minder leuke kant van het vak is volgens Richard dat het soms wel erg warm kan zijn met al die beschermende kleding. Omdat Richard met oplosmiddelhoudende stoffen werkt, draagt hij een speciaal pak, bril en mondmasker. In de zomerperiode zorgt dit er wel eens voor dat het flink warm wordt.

Richard is dan ook van mening dat als je het vak in wilt, je het wel echt leuk moet vinden anders houd je het niet vol. Richard hoopt wel tot zijn pensioen dit werk te kunnen blijven doen. “Zolang het kan, blijf ik het doen”, vertelt Richard.

Op de vraag of hij zichzelf een echte vakman kan noemen antwoordt hij stellig: ”Tien jaar geleden nog niet maar nu inmiddels zeker wel. Wat ik kan, ben ik wel goed in.”