Op de werkvloer bij Jeroen Vos: “Geen dag is hier hetzelfde”
“Thuis hadden we een boerderij. Als kind zat ik al vaak op de trekker. Ook repareerde ik dan regelmatig de kleine dingen. Ik ging na de mavo naar de MTS om motorvoertuigentechniek te leren, maar het zware materiaal kwam daar niet aan bod. Dat leerde ik pas via mijn bijbaantjes, waardoor ik uiteindelijk ook bij Wynmalen & Hausmann terecht kwam.”
Een bijzondere route: van auto’s en motoren naar het zware materiaal via bijbaantjes.
“Ik had diverse bijbaantjes: van een komkommerkwekerij tot een boomkwekerij en ik heb ook nog een blauwe maandag aardbeien geplukt. Via via kwam ik uiteindelijk terecht bij een bedrijf waar ze iemand zochten voor het schoonmaken van kranen. Daar heb ik heel veel geleerd. Maar toen ik van school afkwam, kon ik daar wegens omstandigheden niet terecht. Toen werd ik gewezen op Wynmalen & Hausmann Hoogerheide, toen nog Bouwmachines Hoogerheide geheten. Daar zochten ze mensen. Dat was in 1996. Op twee maanden na werk ik hier nu 25 jaar. Die twee maanden wilde ik het ergens proberen, maar dat bleek niet te kunnen tippen aan Wynmalen & Hausmann.
Wat maakt jouw werk dan zo leuk?
“Het werk is nooit hetzelfde. Ik begon als monteur in de werkplaats. Dan repareer je kleine dingen en maak je onderdelen schoon. Na twee jaar werd ik gevraagd of ik op de buitendienst wilde werken als monteur. Je begint dan met kleine taken, zoals een servicebeurt of het oplossen van kleine storingen. Je bouwt ervaring op en gaat met de techniek mee. Als buitendienstmonteur kijk je nu alles na: van hydrauliek tot het mechanische en elektronische. Je wordt naar een machine gestuurd om een probleem voor de klant op te lossen en met die klant bouw je ook vanzelf een band op.”
Hoe ga je dan te werk? Want geen klacht zal hetzelfde zijn.
“Meestal is er inderdaad een specifiek probleem. Die klacht los je dan op. Maar soms gaat het verder en blijkt de klacht voort te komen uit een probleem heel ergens anders. Het is dan ook niet zo dat je simpel de laptop er aan hangt om te kijken waar een storing zit. Als je de storing hebt gevonden, moet je deze ook nog oplossen. In de afgelopen jaren is de techniek gigantisch hard gegaan. Daar moet je dan in mee, om te weten hoe de machines werken. Natuurlijk heb je basiskennis, maar je moet eigenlijk van alles wat weten. Daarom is er vanuit Liebherr, de fabrikant van de machines, ook jaarlijks bijscholing op de fabrieken.”
Waar werk je eigenlijk als buitendienstmonteur?
“Het varieert heel erg waar je terecht komt, maar je werkt eigenlijk altijd bij de klant. Soms sta je op een harde ondergrond, de andere keer sta je in de modder of je werkt op een ponton. Het is voorgekomen dat ik bij een overslagbedrijf een kraan moest maken. Het was een terrein van maar 30 bij 30 meter, die kraan kon daar maar net manoeuvreren. En een andere keer stond een machine midden in het bos, waar je niet met de servicebus kon komen. Dan pak je je basisgereedschap en brengen ze je met een Jeep naar de machine. De servicebus is je werkplek en je werkt daar waar de klant je hulp nodig heeft. In de bus heb je alles bij de hand en extra ondersteuning is altijd voorhanden via Liebherr.”
Je bus is je werkplek en je bent vooral op locatie. Zie je dan je collega’s weleens?
“Je start soms op de werkplaats, dus daar zie je elkaar in ieder geval. En wanneer het nodig is, heb je telefonisch contact. Bij sommige klussen ga je ook weleens met twee man op pad.”
Al met al lijkt het me een hele flexibele baan.
“Geen dag is inderdaad hetzelfde. Qua planning staat er nooit iets echt vast. Een servicebeurt kun je wel plannen, maar als een machine stuk gaat, dan moet deze zo snel mogelijk gerepareerd worden. Ik begin ’s ochtens om half acht, maar weet nooit wanneer ik thuis ben. Je maakt gewoon je werk altijd af, ook als het buiten donker is of slecht weer.”
Werk je hier over vijf jaar nog?
“Ik denk van wel. Het werk blijft me trekken en de uitdaging blijft. De techniek gaat misschien dan heel hard, maar de basis ligt uiteindelijk toch in de oude techniek.”
Meer uit Tholen
THOLEN - Vijf culturele en erfgoedprojecten in de gemeente Tholen ontvangen in 2026 subsidie uit de Regioarrangementen. De Zeeuwse gemeenten en de Provincie Zeeland ondersteunen hiermee initiatieven die bijdragen aan een levendig cultureel aanbod en maatschappelijke meerwaarde. De vijf subsidies zijn in januari 2026 toegekend en gelden voor activiteiten die plaatsvinden in de gemeente Tholen.
5 uur geledenSINT-ANNALAND - Diverse koren zingen komende zaterdag 31 januari in de dorpskerk van Sint-Annaland voor Moldavië. De opbrengst van de avond gaat naar Stichting Caritate, die hulp biedt aan dit land.
8 uur geledenTHOLEN - De natuur in de Oosterschelde staat onder druk. Er zijn steeds minder plekken voor vogels om voedsel te zoeken en voor zeehonden om uit te rusten. Daarom werkt Rijkswaterstaat aan een nieuw beheerplan om leefgebieden te herstellen en de natuurkwaliteit te verbeteren. De Commissie voor de milieueffectrapportage (mer) heeft vandaag advies gegeven over de inhoud van het milieueffectrapport.
1 dag geledenTHOLEN - Het hoogste cijfer van de klas is niet voor iedereen weggelegd, maar de gemeente Tholen krijgt het wel. Accountsbureau BDO houdt elk jaar de meerjarenbegrotingen van alle gemeenten in Nederland tegen het licht en geeft Tholen voor het jaar 2024 een topbeoordeling. In haar inwonerscategorie staat de gemeente zelfs in de top drie van financieel meest gezond.
1 dag geledenOUD-VOSSEMEER - Tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst, gecombineerd met een Eucharistieviering in de Quirinuskerk van Parochie Sint Christoffel (actief in Halsteren, Lepelstraat, Tholen en Oud-Vossemeer), stonden dankbaarheid en vertrouwen in de toekomst afgelopen week centraal.
1 dag geledenPOORTVLIET - Het activiteitencomité van Poortvliet organiseert komende vrijdag 30 januari weer een lichtjesoptocht door het dorp. Eerder communiceerde het bestuur dat de start en finish bij voetbalvereniging SPS zou zijn. Inmiddels is deze verplaatst naar 't Ouwe Raed'uus.
2 dagen geledenOUD-VOSSEMEER - Drie zelfmoorden in de familie, een ongeneeslijk zieke moeder en woorden die niet uitgesproken worden. In haar nieuwe roman vertelt de 41-jarige Inge Duine in een fictief verhaal het stilzwijgen rond familiegeheimen. Iets wat zij van dichtbij heeft gezien. "Het gaat over zwijgen, woorden opsluiten in je lichaam en dat van generatie op generatie doorgeven."
2 dagen geleden