Na 45 jaar neemt juf Mineke afscheid van 'haar' Regenboog

Op 31 juli gaat ze officieel met pensioen maar omdat dat in de zomervakantie valt heeft zij een afscheid op 3 juli maar zal tot de laatste schooldag lesgeven. Over de reden waarom juf Mineke 45 jaar op dezelfde school is blijven hangen kan ze heel kort zijn: "Ik had het gewoon naar mijn zin".

Groep drie

Op 9 juli, de laatste schooldag van dit schooljaar is Mineke voor het laatst in haar klas, groep drie, haar lievelingsgroep. Door de jaren heen gaf ze ook een paar jaar les aan groep vier maar groep drie bleef altijd het leukste. "Je ziet zoveel gebeuren in één jaar. Ze komen als kleuters eigenlijk nog in groep drie, echt nog heel onbevangen. Je gaat met die kinderen het hele leerproces nog in. Rekenen, lezen en taalonderwijs", vertelt Mineke.

Sociaal

Mineke is van oorsprong een echte Zeeuwse. Ze werd ruim 66 jaar geleden geboren in Wolphaartsdijk. Als kind speelde Mineke al graag schooltje met haar vriendinnetjes. Na de ULO ging ze naar de HBS. Op dat moment sloeg de twijfel toe. Ging ze na de HBS leren voor chemisch analist (Mineke vond scheikunde erg interessant) of zou ze toch gaan leren voor juf. Beiden beroepen leken Mineke wel wat. Uiteindelijk besloot Mineke toch naar de PA (nu Pabo) te gaan. "Het leek mij de juiste keuze op dat moment. Ik was best verlegen toen en juf is een socialere baan als een chemisch analist. Ik heb er geen moment spijt van gehad", vertelt Mineke.

Vacature

Toen ze nog op de Pedagogische Academie zat kreeg ze via een klasgenoot te horen dat er een vacature vrijkwam bij een school in Tholen. Mineke besloot eens in Tholen rond te gaan kijken en wat ze zag beviel. Als snel was ze verkocht en solliciteerde ze op een vacature bij de Regenboog in Tholen. Ze kon fulltime aan de slag en beoefende haar geliefde vak al die tijd uit met veel passie en liefde. Het was pas door een adv-regeling dat Mineke besloot 1 dag minder te gaan werken.

Veranderingen

Door de jaren heen is er veel veranderd in het onderwijs. "Er is van alles veranderd. Je begon vroeger met de leermethode boom,roos, vis om de kinderen te leren lezen. Dat was een erg leuke methode. Maar ook latere methodes waren erg leuk om mee te werken. Tegenwoordig wordt er gewerkt met Veilig Leren Lezen. 45 jaar geleden schreef je vaak ook zelf een werkblad", vertelt Mineke. Een kopieerapparaat was er toen nog niet dus juf Mineke moest aardig wat werk verzetten om te zorgen dat alle kinderen een werkblad kregen. Eerst werd dat nog gedaan met een vloeistofduplicator, later werd het al iets makkelijker door middel van een stencilapparaat. "Kinderen zijn ook mondiger. 45 jaar geleden kwamen ze vaak nog als stille kleuter binnen, tegenwoordig kunnen ze soms al lezen", vertelt Mineke. Ook de materialen zijn door de jaren heen veel mooier geworden vindt juf Mineke. Vroeger vrolijkte de juf vaak zelf de werkbladen nog op met tekeningen maar tegenwoordig is dat niet meer nodig.

Hogere werkdruk

Ook zijn sommige dingen door het digitale netwerk makkelijker uit te voeren maar Mineke ervaarde wel een hogere werkdruk door de jaren heen .Mineke vertelt:" Er wordt wel meer van je geëist. Vroeger ging het wat gemoedelijker en lag de lat voor de kinderen ook wat lager. Ook moeders hadden toen meer tijd en aan lees- en spelletjesmoeders was geen gebrek". Ook de klasgrootte verschilde per jaar. Ze heeft 1 jaar zelfs eens 38 kinderen onder haar hoede gehad. De school veranderde vier keer van directeur, collega's kwamen en gingen maar juf Mineke bleef.

Geraniums

Eigenlijk wilde juf Mineke helemaal niet met pensioen. Inmiddels is ze een beetje aan de gedachte gewend en begint ze voorzichtig plannen te maken. Waar ze eerst nog veel van haar "vrije" tijd besteedde aan het voorbereiden van schoolwerk wil ze straks die tijd invullen met hobby's. Juf Mineke is graag buiten en ook fietst ze graag.

Achter de geraniums zitten wilt ze absoluut nog niet. "Ik heb wel geraniums in mijn tuin staan maar ik ga een andere invulling geven aan mijn tijd. Ik ga misschien wel wat vrijwilligerswerk doen of wellicht dat ik een leuke studie oppak. Er ligt nog niks vast", vertelt Mineke. De kinderen gaat ze erg missen."Je doet alles samen, dat geeft een binding. Ik ben altijd heel blij als een kind ergens heel hard voor heeft moeten werken en het lukt. Ieder kind heeft iets moois, dat vind ik wel heel bijzonder", aldus juf Mineke.