Meedoen was ergens belangrijker dan winnen voor judoka Savelkouls

"Ik heb een beetje gemengde gevoelens", zei Savelkouls (29) na haar nederlaag. "Aan de ene kant ben ik supertrots dat ik hier sta en dat ik dit gehaald heb, want er waren niet veel mensen die er nog geloof in hadden. Maar aan de andere kant ben je hier ook niet om gewoon mee te doen. Na haar waza-ari gooide zij de boel op slot en ik verzuurde als een malle. Ik stond weer voor het eerst in anderhalf jaar op de wedstrijdmat."

Savelkouls verloor in haar eerste wedstrijd in de klasse boven 78 kilogram van Han Mijin uit Zuid-Korea. Bij het verlaten van de judomat was er een brede glimlach zichtbaar bij Savelkouls, die in de armen van haar coach viel en een luid applaus kreeg van de andere judoka's in de Budokan.

Zenuwscheur

"Ik zag iedereen van onze ploeg staan en dat was supermooi. Ik dacht meteen aan iedereen thuis. Het is heel heftig geweest en ik heb zo hard moeten knokken. Aan het begin van mijn revalidatie was Tokio totaal niet aan de orde."

Savelkouls liep in februari van 2020 een zware knieblessure op en een zenuwscheur in haar rechterbeen bedreigde de topsportcarrière van de judoka. De artsen gaven haar slechts 1 procent kans op herstel.

Beetje gewonnen

"Ik was klaar met judo en wilde eerst mijn normale leven op orde zien te krijgen. Vorig jaar november werd mijn knie goed genoeg bevonden. En als ik enigszins kan lopen, wie gaat mij zeggen dat ik niet kan judoën? Ik besefte dat alles moest kloppen, wilde ik Tokio kunnen halen. En het is gelukt. Je ziet hoe ver je kunt komen met geloof in jezelf en positief blijven."

Savelkouls wist kort na haar uitschakeling nog niet of ze haar loopbaan ook gaat voortzetten. "Ik weet het nog niet zo goed, ik was heel erg gefocust op Tokio. Ik wilde het hier vanaf laten hangen en kijken of ik hier nog iets te zoeken heb. Ik heb verloren, maar toch een beetje gewonnen, ja."