Lars de Frens; Van loodgieter naar leraar

DOOR JACOLINE DE BOER

Lars de Frens werd 42 jaar geleden geboren in Halsteren. Na zijn basisschooljaren op de Rode Schouw kwam hij op het Roncalli terecht. Daar bleef hij slechts anderhalf jaar. "Het type onderwijs was niks voor mij, onbewust had ik wel de nodige structuur nodig", vertelt Lars. Hij ging daarom verder op de LTS in Steenbergen waar hij zijn diploma haalde, monteur installatietechniek. Vervolgens volgde hij een opleiding niveau 2 installatietechniek in Breda. Daarna was hij het leren even zat en besloot een tussenjaar te nemen.

Luchtmacht

Tijdens dat jaar werkte hij als loodgieter bij een bedrijf in Halsteren. Uiteindelijk besloot hij toch verder te willen leren en ging Lars twee avonden per week naar school om zijn niveau drie te halen. Tot 2000 werkte hij in het vak tot hij besloot het vaarwel te zeggen. Lars wilde namelijk al jaren heel graag in dienst maar zijn vader vond hem tot nu toe te jong. Hij ging bij de Luchtmacht en werd daar hondengeleider. Niet geheel onbekend voor Lars, want hij is al bekend in de hondensportwereld sinds 1996 en in 1998 ging hij ook politiehonden africhten. In 2000 kwam hij de liefde van zijn leven tegen, waar hij nog steeds gelukkig mee getrouwd is en waar hij twee prachtige zoons mee kreeg.

Kriebelen

In 2005 besloot Lars toch uit de Luchtmacht te stappen omdat hij het loodgieters vak bleef kriebelen. Via zijn beste vriend kon hij toen naar een bedrijf in Bergen op Zoom tot het bedrijf in 2007 failliet ging. Hij ging vervolgens met diezelfde vriend bij een andere werkgever werken totdat hij gedetacheerd werd bij een bedrijf waar hij liever bleef werken. Helaas had Lars wederom pech, want wegens een teruglopende portefeuille moest het bedrijf Lars laten gaan. Lars ging niet bij de pakken neerzitten en vond al snel een nieuwe baan.

Loodgieter

In 2013 kreeg Lars een nekhernia waardoor hij voorgoed moest stoppen met zijn werk als loodgieter. Lars vertelt over deze periode: "Ik had zelf zoiets dit gaat hem niet meer worden, fysiek was het niet meer vol te houden. Ik was tijdens mijn opleiding niveau 3 al eens gevraagd door een docent om het onderwijs in te gaan. Op dat moment zag ik dat niet zitten omdat ik zo graag in dienst wilde. Mijn vrouw zei op een gegeven moment, ga alsjeblieft wat doen. want je bent absoluut geen thuiszitter", vertelt Lars.

Lerarenopleiding

Lars begon aan de lerarenopleiding. Maar het bleek niet zo makkelijk. Allereerst moest hij nog een tussenjaar doen terwijl het al november was en ook moest hij stagelopen. Via zijn oude docent probeerde hij aan een stageadres te komen. Of het zo moest zijn, deze school het Radius College in Breda zocht een tijdelijke vervanger. De week erna stond hij voor de klas terwijl hij nog vijf jaar lang, twee avonden in de week naar Eindhoven reed voor zijn opleiding. De school bood hem een contract aan maar helaas met te weinig uren. Het loodgietersbedrijf waar hij officieel nog steeds in dienst was kwam met een artikel uit de krant waarin stond dat ze op de Steenspil een docent zochten. "Ik dacht dat gaat hem niet worden want ik heb mijn diploma nog niet maar ik heb toch gesolliciteerd en uiteindelijk ook aangenomen. Mijn re-integratiecoach was daar erg blij mee want die hoefde niks te doen", zegt Lars lachend.

Ontwikkeling

In 2015 belde vervolgens een oude docent van de LTS (tegenwoordig het Ravelijn) die tegen Lars zei: "Ik ga over een paar jaar met pensioen. Misschien is het een idee om bij het Ravelijn te solliciteren." Sindsdien is Lars werkzaam op het Ravelijn als leraar technische beroepsonderwijs. "Je krijgt veel terug van de leerlingen, ik haal veel voldoening uit het lesgeven. Je ziet dat de kinderen een bepaalde ontwikkeling doormaken. Ze komen bij ons als jong puberend en gaan weg als jongvolwassen", vertelt Lars over zijn drijfveer. Lars heeft nu zijn droombaan gevonden en hoopt nog lang werkzaam te mogen zijn in het onderwijs.