Juf Ria: ‘De reuring van school ga ik zeker missen’

“Ik ben geboren in het Havendorp en de meeste kinderen gingen met de bus naar school in Vlissingen”, vertelt juf Ria. “Mijn vader vond dat wat druk en koos daarom voor de Van Daleschool. Als meisje van zes ging ik alleen met de fiets, dat was toen heel normaal.”

Bouwkunde

Ria had het fijn op de basisschool. “Ik weet nog dat we soms in groepjes werkten. Best modern was dat al.” Later wilde ze graag studeren. “Bouwkunde, dat leek me wel wat, huizen ontwerpen. Maar daarvoor moest ik de provincie uit en dat was nogal wat voor een meisje in de tijd.” Zo kwam ze na de hbs - niet heel enthousiast - op de pedagogische academie in Middelburg terecht. “Andere opleidingen vond ik niet leuk en toen bleef dit over.” Want verder studeren vonden haar ouders belangrijk, en Ria zelf ook. “Ik weet nog goed dat mijn vader zei dat ik ervoor moest zorgen dat ik op mijn eigen benen kon staan.”

Organiseren

Het was wennen op de pedagogische academie. “Al dat gekakel van die meiden!”, glimlacht ze. Op de hbs zaten bijna alleen maar jongens en ik vond het heel anders met zoveel meiden in de klas.” Toch kreeg ze al snel plezier in de opleiding. “Handwerk en gymnastiek spraken me aan en ook organiseren vond ik leuk.”

Stappen

Op de academie ontmoette ze ook haar toekomstige echtgenoot, Aad. Hij is nu 68 jaar en was zijn leven lang werkzaam in het beroepsonderwijs. “Ik heb nog even gedacht wiskundelerares te worden, maar daar zag ik toch vanaf.” Ze werkte toen al op de basisschool. “Bij mijn sollicitatie zag ik opeens de uitdaging van groep drie. Dat was echt een openbaring.” In haar 46 jaar gaf ze verschillende groepen les, maar haar favoriete groep drie het meest. “De kinderen zetten in dat jaar zulke grote stappen. Ze leren in twee, drie maanden lezen. Ik vind het bijzonder om ze in deze ontwikkeling te begeleiden.”

Vertrouwd

Eén keer solliciteerde ze ook op een basisschool buiten Zeeland. “Maar ik wilde toch niet naar de grote stad.” Tijdens de academie liep ze stage op de Van Daleschool, maar ook elders. “Zo merkte ik dat ik het fijn vond dat de Van Daleschool bekend voor me was. De mensen voelden vertrouwd.”

Tuinieren

Kinderen zich zien ontwikkelen, de lach op hun gezicht, het vertrouwen dat ze in je stellen, dat gaf Ria voldoening als onderwijzeres. “Dat ga ik zeker missen. Ook de reuring op school. En het is jammer dat ik door de coronamaatregelen alleen beperkt afscheid kan nemen. Bijvoorbeeld niet met de ouders erbij. Terwijl ik sommigen van hen ook nog in de klas heb gehad.” Positief als ze is heeft juf Ria er vertrouwen in dat haar dagen zich vanzelf met andere leuke dingen gaan vullen, zoals eropuit trekken en tuinieren. Daarnaast vindt dat deze coronatijd ook goede dingen heeft gebracht. “Je leert dat je meer digitaal kunt doen.” Dat is vaak ook beter voor het milieu. Juf Ria geeft haar kinderen graag mee rekening met elkaar en met de natuur te houden. “We moeten zuinig zijn op onze aarde.”

Werkbankje

Met alle ontwikkelingen die ze meemaakte, hoopt juf Ria dat er genoeg aandacht blijft voor de beroepen waarbij je met je handen werkt. “Vroeger had ik een werkbankje bij de klas. Sla maar lekker een spijker in het hout. Met je handen bezig zijn, knutselen, dat is ook goed voor je.”