Ijsmeester van Tholen neemt afscheid

Gijs van den Hoven is sinds zijn pensioen verantwoordelijk voor de beide ijsbanen in Tholen. Gijs die van beroep altijd internationaal vrachtwagenchauffeur is geweest kon na zijn pensioen moeilijk stilzitten. Hij verrichte al op verschillende vlakken vrijwilligerswerk en sloot zich 15 jaar geleden ook nog eens aan bij Stichting Stad. Wat hem het meeste aantrok in de organisatie was het feit dat de Stichting neutraal is en er voor iedereen is. Hij begon daar met het coördineren van de straatversieringen en de versierde fietsen met toen nog Koninginnedag. Daarna is hij benoemd tot ijsmeester vanwege zijn interesse en het feit dat hij 'veel' vrije tijd had. Een grappig feit is dat Gijs zelf helemaal niet kan schaatsen.

Belangrijke taak

Ijsmeester zijn is een belangrijke taak. Een ijsmeester neemt namelijk de beslissing of er geschaatst kan worden. Zonder ijsmeesters kan bijvoorbeeld de Elfstedentocht ook niet bestaan. Gijs vertelt: "Het is altijd spannend. Het is een moeilijke keuze, gooi je de ijsbaan wel of niet open. Veiligheid is heel belangrijk". In de vorstperiode gaat Gijs die tegenover de Veste woont iedere ochtend kijken of het ijs goed genoeg is. Hij meet de dikte van het ijs wat heel secuur moet gebeuren. Op de Vest mag pas geschaatst worden als het ijs minimaal 11 cm dik is. Dit omdat de Veste heel diep is en als er geschaatst kan worden komen er zo 500 tot 600 mensen schaatsen. Dat het ijs van goede kwaliteit is, is dan wel zo belangrijk.

Oesterputten

Op de Oesterputten kan meestal eerder geschaatst worden, hier mag namelijk al met 8 cm ijsdikte geschaatst worden. Gijs is ook verantwoordelijk voor de kwaliteit van het ijs. Het mag dan wel dik genoeg zijn maar als gaten en scheuren in zitten kan het ook gevaarlijk zijn. Vroeger maakte hij de scheuren dicht met warm water dat hecht namelijk beter maar dan moet het wel hard genoeg vriezen. Hij ging dan samen met nog iemand anders met een slee het ijs op. Op de slee stond dan een teil met een soort stomer op een pit met een gasfles eronder. De laatste jaren worden de scheuren met koud water gemaakt.

Werkgroep

Als het een keer flink gevroren heeft en er kan weer geschaatst worden dan heeft Gijs zijn handen vol. Samen met verschillende vrijwilligers zorgt hij ervoor dat er verlichting komt en worden er op- en afritten gemaakt op de ijsbaan. ' s Morgens om tien uur is Gijs al op één van de ijsbanen te vinden terwijl deze pas om twee uur opengaat. ' s Morgens zijn er al volop scholen te vinden die willen komen schaatsen. 's Avonds om tien uur gaat de ijsbaan dicht maar dan gaat het werk nog door voor de ijsmeester. De baan moet namelijk nog gerepareerd worden. Gijs vertelt: 'Zonder werkgroep ben je niks, zij zijn net zo bevlogen als ik' .Tien jaar geleden kon er voor het laatst op de Veste geschaatst worden. Josien de vrouw van Gijs herinnert zich dat nog goed. Josien vertelt:" Marion de Hond was toen nog weervrouw. Zij vertelde in het nieuws dat je op de Veste in Tholen kon schaatsen".

Vandalisme

Zeven jaar geleden heeft Gijs er mede voor gezorgd dat de ijsbaan bij de Oesterputten werd aangelegd. Iets waar Stichting Stad al tien jaar mee bezig was. De gemeente heeft het lange tijd tegen gehouden en toen zij medewerking verleende kregen zij geen subsidie. Stichting Stad heeft voor de financiering gezorgd en de werkgroep heeft samen met Gijs de gehele schaatsbaan aangelegd. Wat Gijs erg jammer vindt is dat het ijs al een aantal keer vernield is. ' Vandalisme is heel erg. Je hebt je best gedaan om de ijsbaan goed te maken en dan de volgende dag bleek het kapot getrapt te zijn. Dit is dan ook nog een reden dat ik stop", besluit Gijs.