'Houd afstand van een zeehond op het droge'

Het gaat goed met de zeehonden in het Nederlandse kustgebied, liet minister Carola Schouten van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit vorige week weten. ‘De zeehondenpopulatie is gegroeid van zo’n 500 in 1980 naar 15.000 dieren. Met het nieuwe akkoord krijgen zeehonden meer ruimte voor hun natuurlijke gedrag.’

Zeehondenwachters

Het ministerie en de Nederlandse kustprovincies investeren de komende vier jaar samen de 1,2 miljoen euro in onder meer voorlichting van strandbezoekers en de opleiding van zeehondenwachters - veelal vrijwilligers - om de zeehondenopvang professioneler te maken.

Eenduidig

Door het nieuwe akkoord werken alle betrokken partijen op dezelfde manier bij de opvang, behandeling en het weer vrijlaten van zeehonden, vertelt manager dierenzorg Vincent Serbruyns van stichting A Seal in Stellendam. Hier komen zeehonden terecht die in Zeeland zijn gestrand. “Wij werkten al op de manier zoals in het akkoord, maar voorheen was er geen eenduidigheid over de voorwaarden om een zeehond wel of niet op te vangen.” Soms is het beter om dat niet te doen, zegt Serbruyns. “Een zeehond is een wild dier en als dat opeens in quarantaine wordt geplaatst, heeft dat consequenties. We vangen zeehonden alleen op als het echt nodig is.”

Stressvol

Wie in de buurt van het strand woont, krijgt extra informatie over het akkoord en de oproep om zeehonden zo veel mogelijk met rust te laten, laat de provincie Zeeland weten. Ontdekken strandbezoekers een zeehond op het droge, dan is afstand houden belangrijk, benadrukt Serbruyns. “Als mensen te dichtbij komen en foto’s gaan maken, is dat heel stressvol voor zeehonden, zeker als het dier ziek is.” Er is een speciaal meldpunt dat mensen kunnen bellen, telefoonnummer 114, als zij denken dat een gestrande zeehond hulp nodig heeft. “Dan komt de zeehondenwachter om het dier te bekijken. Meestal bepalen we in enkele uren of een dier opgevangen moet worden. Het kan dat de zeehond ligt te rusten of op zijn jagende moeder wacht. Dan laten we hem met rust. Is het dier ziek, dan vangen we het op.” De derde optie is dat hulpverleners de zeehond verplaatsen. “Dat doen we als een zeehond op een druk strand ligt. Dan laten we het aansterken op een rustig strand.”

Pups

Een zeehond opvangen, gebeurt meestal na 24 uur. ‘Zo krijgen moederzeehonden langer de kans om verloren pups terug te vinden. Ook is er meer tijd voor zieke dieren om in hun natuurlijke omgeving te herstellen’, staat in het akkoord. Hoe goedbedoeld ook, Serbruyns vraagt mensen vooral niet zelf een zeehond naar de opvang te brengen, maar bij problemen het meldpunt te bellen. “We maakten regelmatig mee dat mensen met een zeehondenpup in een tas bij ons aan de balie kwamen. Terwijl de moeder dan waarschijnlijk vis aan het vangen was en bij terugkomst haar pup niet meer kon vinden.”

Bijten

Ook voor de veiligheid van mensen is het belangrijk om afstand in acht te nemen. “De zeehond is het grootste roofdier van Nederland. Een mannelijke grijze zeehond kan zo’n 260 kilo zwaar worden. En een paar dagen oude pup kan al bijten. Door de bacteriën in zijn bek kunnen mensen ernstig ziek worden van een zeehondenbeet. Blijf dus op afstand. En geniet dan vooral van dat mooie dier.”