Het inspirerende verhaal van de Thoolse Sonja Bakker

DOOR JACOLINE DE BOER

Sonja is van oorsprong een Rotterdamse. Op haar vierde verhuisde zij naar Den-Haag en toen Sonja tien jaar was kwam zij vervolgens met haar ouders en zus in Sint- Annaland wonen. Na de basisschool ging Sonja naar het LHNO, de vroegere Huishoudschool. Nadat zij daar haar diploma behaalde begon zij aan de opleiding gezins- en bejaardenhelpende.

Verlegen

Sonja 's grote droom was namelijk om uiteindelijk hoofd afdeling ziekenverzorgster te worden. Na haar opleiding die twee jaar duurde besloot Sonja gelijk te gaan werken. Ze kwam terecht bij de Schutse in Sint- Annaland. Sonja vertelt hierover: "Het werk was toch niet wat ik zocht. Ik was best verlegen en het geloof speelde daar een grote rol. Het was niet echt mijn ding, ik zat daar niet op mijn plek. En dan het verdriet wat die mensen hadden die daar woonden. Mensen werden daarnaartoe gebracht met een deel van hun meubelen, hun vertrouwde huis moesten ze achterlaten. Ik vond dat heel erg zwaar om mee om te gaan."

'Vrouwenvleugel'

Sonja besloot om het over een andere boeg te gooien en kwam vervolgens bij Ten-Anker terecht. Daar was zij een aantal jaren werkzaam in zowel de huishouding als in de linnenkamer. Het contact met de bewoner was hier minder intensief. Vervolgens kon zij terecht bij het Sint Elizabeth in Halsteren. Ook hier was zij werkzaam in de huishouding. In diezelfde periode besloot Sonja 's avonds extra erbij te gaan werken bij Budelpack. De bedoeling was dat zij hier uiteindelijk 's nachts een vaste baan zou krijgen. Door omstandigheden vanuit het bedrijf ging deze functie niet door en moest Sonja opzoek naar iets anders. Ze kwam terecht bij Miller tussen de spijkerbroeken. Na vier jaar was Sonja het zat en besloot te solliciteren bij Philip Morris. Maar dit was al helemaal niet haar ding. Op de "vrouwenvleugel" moest ze een hele dag zegels van pakjes sigaretten afpeuteren. Sonja kon toen terug naar Ten-Anker waar ze in de keuken belandde.

Kinderen

Al gauw bleek zij zwanger van haar eerste kind en door de zware werkzaamheden die zij moest verrichten stopte zij ermee. Zij bleef ook na de geboorte van haar eerste thuis en ook toen haar tweede kind werd geboren bleef zij thuis om voor de kinderen te zorgen. Toen de jongste net op de basisschool zat kreeg Sonja een telefoontje van Allevó. "Ik had daar misschien acht jaar geleden al eens gesolliciteerd en nu belde ze ineens. Of ik nog interesse had om te gaan werken als huishoudelijke hulp. Het was de perfecte baan, onder schooltijd", vertelt Sonja hierover. Uiteindelijk toen de kinderen wat groter waren, zocht Sonja wat meer uren. Zo kwam het dat ze ook bij Sjaloomzorg ging werken, eveneens in de huishouding. In 2015 moest Sonja noodgedwongen wegens persoonlijke omstandigheden stoppen met haar werk. Via een kennis kon ze terecht bij Stoffels, hier waren de uren flexibeler in te delen. Sonja had het hier heel erg naar haar zin maar lichamelijk viel het werk haar erg zwaar.

Verzorgende

Toen Sonja in augustus 2018 op vakantie was kwam zij een advertentie tegen van Thuiszorg West-Brabant, zij waren opzoek naar B- verzorgende niveau twee. Sonja waagde de gok met gedachte in haar achterhoofd dat ze toch niet werd aangenomen en solliciteerde. En met veel geluk, drie weken later was alles geregeld. Helaas was haar oude opleiding niet meer geldig en moest zij met 44 jaar opnieuw de schoolbanken in. Sonja die inmiddels alleenstaand was heeft met veel steun van familie en vrienden de opleiding in één jaar kunnen voltooien. Het leren in combinatie met werken viel Sonja erg zwaar maar ze is inmiddels volop al aan het werk als B-verzorgende plus. Op de vraag of zij dit werk altijd wil blijven doen, antwoord zij volmondig, "ja" met een grote lach op haar gezicht. "Ik hoop hier tot mijn pensioen werkzaam te mogen zijn en ik zal iedere cursus, opleiding die wordt aangeboden volgen. Diep in mijn hart heb ik altijd in de zorg werkzaam willen zijn, maar ik had de wens opgegeven. Een tehuis trok mij niet, maar werken in de thuiszorg is zoveel anders", besluit Sonja.