Help Marleen haar strijd tegen de ziekte van Lyme te winnen!

Marleen werd vanaf groep acht ziek en vanaf dat moment is het alleen maar bergafwaarts gegaan met haar. Het begon met buikpijnklachten, slecht zien en vermoeidheid. Al snel werd de diagnose Coeliakie gesteld en doordat Marleen een glutenvrij dieet moest volgen leek het even beter te gaan. Maar dat was helaas van korte duur. De buikpijn was minder maar de grote vermoeidheid bleef. Terug naar de huisarts en die stak het op stress. Marleen zou vermoeid zijn door de eindtoetsen op school. Het eerste jaar op de middelbare school was Marleen al vaak afwezig maar ze kon het nog enigszins volhouden om naar school te gaan. Dat veranderde compleet in de tweede klas toen zij een bacterie in haar lijf kreeg met alle gevolgen van dien. Ze kreeg onder andere hele erge pijnaanvallen in haar spieren en botten. Na 3 antibioticakuren was de bacterie haar lijf uit maar waar normaal gesproken iemand dan beter wordt, werd Marleen nog zieker.

Revalidatie

Marleen werd opgenomen op de revalidatieafdeling van het ziekenhuis in de hoop dat haar lichaam zo zou aansterken. Ze kreeg helse hoofdpijnaanvallen waarbij haar linkse zijde van haar lichaam kortdurend tijdens zo een aanval en een paar uur daarna verlamd raakte. Verschillende onderzoeken wezen niks uit en Marleen werd doorgestuurd naar het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam. Vanuit haar omgeving kreeg Marleen opmerkingen naar haar hoofd toe die hard aankwamen. Er werd meermaals naar haar hoofd gegooid:" Kinderen die in het Sophia liggen, die zijn pas echt ziek". Marleen zegt hierover: "Ergens snap ik het wel. Het ene moment kon ik gewoon lopen en het andere moment zat ik in een rolstoel".

Volledig verlamd

In januari 2018 werden de hoofdpijnaanvallen nog heftiger en begon zij tijdens en na een aanval de controle over haar hele lijf kwijt te raken. De verlammingen breidde zich uit naar haar gehele lichaam. Op een dag na de zoveelste aanval raakte Marleen volledig verlamd, ze was pas 16 jaar. Marleen lag inmiddels als sinds een half jaar in het Sophia op de afdeling psychiatrie, het zou namelijk gewoon tussen haar oren zitten. Alsof de verlamming nog niet erg genoeg was raakte Marleen op een gegeven moment ook na elke aanval in een kortdurende coma. Het ging zo slecht dat men bang was dat Marleen het niet zou redden.

Natuurgeneeskundige

Marleen liep al een tijd bij een natuurgeneeskundige arts. Marleens ouders namen uit wanhoop nogmaals contact op met deze arts. Na al die tijd was er vanuit de medische wereld nog steeds geen oorzaak gevonden en zij besloten de natuurgeneeskundige arts nog wat testjes uit te laten voeren. De uitslag van de test was overduidelijk. Marleen had de ziekte van Lyme. Marleen haar tante die in Zwitserland woont was bevriend met een arts. Deze arts hoorde het verhaal over Marleen en besloot naar Nederland te komen. Haar ouders haalde Marleen een weekend naar huis wat nogal de nodige moeite kostte. Buiten dat Marleen volledig verlamd was kon zij ook geen enkel licht verdragen. Een kamer in huis werd volledig omgetoverd voor Marleen. Ook deze arts kwam uit op de ziekte van Lyme en stuurde haar door naar een kliniek in Duitsland.

Nooit meer lopen.

Marleen kwam in Duitsland 7 dagen per week aan een infuus te liggen. De artsen hadden weinig hoop, de ziekte had zoveel in Marleens lichaam kapot gemaakt dat de artsen geen verwachting hadden dat Marleen ooit nog zou kunnen lopen. Echter gaf Marleen niet op en vocht ze harder als ooit tevoren voor haar gezondheid. Na twee weken waren de hoofdpijnaanvallen verdwenen en weer een halve week later kon Marleen haar linkerarm weer een beetje bewegen. Ze trainde hard totdat er een nieuwe fikse tegenslag kwam. Ze kreeg ademhalingsproblemen en de kliniek stuurde haar met een ambulance naar een ziekenhuis in Duitsland. Het ging zo slecht dat ze twee dagen op de intensive care lag. Ook hier werd Marleen niet serieus genomen. Ondanks dat er duidelijk bewijs van haar ademhalingsproblemen was bleef ook dit ziekenhuis volhouden dat het kwam door psychische problemen. Ze werd naar huis gestuurd en ging terug naar de kliniek. Ondanks de ademhalingsproblemen had Marleen nog steeds die enorme wilskracht en na 9 weken begon Marleen ook beweging in haar been te voelen. Vanaf dat moment was zij helemaal vastberaden om weer te gaan lopen. De arts moest zijn eerdere verwachting bijstellen en was verwonderd. Hij zei daarover tegen Marleen:" Nu weet ik zeker dat je helemaal beter wordt met dat doorzettingsvermogen van jou".

Eindelijk naar huis

Door de ademhalingsproblemen duurde het nog even voordat Marleen naar huis kon. Toen zij uiteindelijk groen licht kreeg moest wel de Thuiszorg ingeschakeld worden omdat Marleen nog steeds veel zorg nodig had. Inmiddels gaat het beter met Marleen en kan zij weer lopen. Zij heeft echter nog wel een hele lange weg te gaan en slikt dagelijks nog steeds 20 tabletten. Ze blijft onder controle staan in Duitsland maar gaat inmiddels weer naar school en probeert haar leven weer op te pakken. Ze volgt volwassenenonderwijs omdat zij vanwege haar ziekte nooit haar middelbare school heeft af kunnen ronden. Marleen hoopt met haar verhaal andere mensen te kunnen laten zien wat het inhoudt om zo ziek te zijn. Ook hoopt zij andere lymepatiënten te helpen om de kracht te vinden om deze ziekte te doorstaan.

Lopen voor Lyme

De kosten voor de behandeling in Duitsland zijn enorm en nog steeds lopen de kosten op. De zorgverzekeraar in Nederland weigert ook maar 1 euro voor de behandeling in Duitsland te vergoeden. Op 4 april 2020 lopen daarom veel vriendinnen en familie voor Marleen. Zij lopen deze dag om geld in te zamelen voor de kosten van de behandeling. Ook Marleen zelf hoopt mee te lopen. Op www. Lopenvoorlyme.nl/team/marleen-comes-back-to-life/ kunt u haar sponsoren. Ook haar moeder die een kaarsenmakerij heeft zamelt geld in voor de behandeling. Zij heeft speciale mooie kaarsen gemaakt. Via Marleen haar Facebookpagina en via de lopen voor Lyme site zijn de kaarsen te bestellen. Marleen hoopt een deel van de kosten in te kunnen zamelen.Haar streefbedrag is 20000 euro en er is slechts 10 procent opgehaald dus Marleen kan uw hulp goed gebruiken.