Gerda uit Tholen is beeldend kunstenaar

“Ik was 25 jaar en volledig verkocht. En nu, 35 jaar later, nog steeds. Voor mij is het iedere keer spannend wat ik ga maken, mijn inspiratie komt gaandeweg mijn project. Ik weet van te voren nooit wat het gaat worden. En als een werkstuk in de oven zit, zit ik vol spanning te wachten hoe het gaat worden. Dit verveelt me nooit. Ik wissel dan ook regelmatig af, doe nooit lang hetzelfde en werk met een thema. Zo heb ik bijvoorbeeld een keer een reeks met beelden gemaakt in verschillende yoga- houdingen, beelden die sprookjes uitbeeldden, en op dit moment ben ik bezig met het thema Relaties én daarnaast het thema spreekwoorden en grapjes.

Eerste grote liefde 

Keramiek is, zoals Gerda zelf zegt, haar eerste grote liefde. Toch doet ze daarnaast ook nog andere vormen van kunst uitoefenen. “Nu heb ik een atelier, maar er zijn tijden geweest dat ik die luxe niet had. Zat ik in een oude boerenschuur zonder oven. Dan ga ik toch iets anders doen. Zo heb ik toen bijvoorbeeld cursussen gegeven in het bewerken van speksteen. Ook is het soms fijn voor de afwisseling om even iets geheel anders te doen. Tijdens de eerste lockdown heb ik nog een project gedaan waarbij ik allerlei soorten vogels met potlood natuurgetrouw heb getekend. Maar ook schilderen en oude meubels opknappen vind ik leuk om te doen. Erg divers, maar ik vind het heerlijk.”

Gastvrijheid 

“We hebben twee kinderen die beiden de deur uit zijn. Ik heb dus alle tijd om creatief bezig te zijn. Als ik bezig ben verlies ik mezelf erin, ik ben dan helemaal van de wereld. Ik kan me ook niet voorstellen dat ik hier mee zou stoppen. Voor mij is er dan ook niet zoiets als een pensioenleeftijd of zo. Zolang ik het nog kan, blijf ik creatief bezig. Sinds oktober woon ik in Tholen. We zijn hier naartoe verhuist voor het werk van mijn man. Ik mag dan een Zeeuw zijn, ik had geen flauw idee waar Tholen was! Maar hier word je echt gezien als mens en weten mensen wat je doet. Ik heb ook nog in Utrecht gewoond, daar wist ik na een aantal jaren nog niet wie de overbuurman was. Qua gastvrijheid is het een enorm verschil met de grote stad. Nu ik hier woon, denk ik, ja hier wil ik oud worden.”