‘Eerst de basis maar eens goed onder de knie krijgen’

Goedemiddag heren! Jullie combineren het gesprek met een lunch, zie ik. Dat is met recht een dik belegde boterham!

Sjaco: “Haha, dat is niet zo moeilijk hier hè? We maken hier bijna alles zelf, van de macaroni’s en spaghetti’s tot de soepen, jachtschotels en straks weer de stoofpeertjes. Daar eten we zelf ook graag van, inderdaad.”

Sjaco, wil je eens vertellen hoe jij het vak bent ingerold?

Sjaco: “Zeker! Ik ben van 1963, geboren in Heinkenszand. Daar heb ik gewoond tot ik uit huis ging, rond mijn twintigste. Toen trouwde ik, en kochten we een huisje in Lewedorp. Daar woonden we elf jaar, om vervolgens naar Goes te verhuizen. Ik zit vanaf mijn zestiende in het slagersvak. Aanvankelijk bij een ambachtelijke slagerij, waar we zelf nog slachtten, later werd ik chef slagerij bij een grote supermarkt hier in Goes. Daar werkten we in de beginjaren ook nog op ambachtelijke wijze, maar het verschoof steeds meer naar voorverpakt vlees. Dat was voor mij reden genoeg om voor mezelf te beginnen. Eerst een paar jaar als franchisenemer, toen als geheel zelfstandige, onder de naam Ho-vers, al bijna zesentwintig jaar. Nu geef ik het stokje door aan mijn zoon Leroy. Ik blijf nog een half jaar beschikbaar om hem te helpen, maar daarna is het echt mooi geweest.”

Je bent nu 58. Dat is best een jonge leeftijd toch, om met pensioen te gaan?

“Misschien wel, maar het is bij ons altijd zes dagen per week werken geweest. De vakanties die ik in die vijfentwintig jaar heb genomen kun je op één hand tellen. Dat vond ik nooit erg. Ik doe m’n werk nog altijd met veel plezier, maar ik heb ook altijd gezegd dat we er van zouden gaan genieten zodra dat kan. Die tijd is nu aangebroken.”

En jij Leroy, ga jij het net zoals je vader aanpakken? Ook zes dagen per week werken en lange dagen maken?

“Dat zit er wel in ja. Ik ben het ook wel gewend trouwens. En ik doe het graag hoor, met alle plezier. Ik ben ook echt opgegroeid in de winkel. Als kleine man zat ik een paar straten verderop op de lagere school. Tussen de middag kwam ik dan steevast hier eten. Ik heb daar altijd een warm gevoel aan overgehouden. Ik hielp sowieso al graag in de winkel. Dit is dus wel een logische stap. Ik gaf tien jaar geleden al aan dat ik de zaak best zou willen overnemen. Dat hebben we toen serieus besproken met z’n allen. M’n broer had ook best interesse, maar hij gunde het mij uiteindelijk. De winkel is te klein voor twee kapiteins op een schip, tenslotte.”

Heb je Leroy alle kneepjes van het vak al bij kunnen brengen, Sjaco?

“Dat gaat goed hoor. Er komt veel bij kijken, zeker als het gaat om de details van alle ingrediënten en bereidingswijzen, maar alles is goed te leren, gelukkig. Leroy draait ook al een paar jaar mee natuurlijk. Vanuit die ervaring weet hij bijvoorbeeld dat er nu weer een zeer drukke periode aan zit te komen. We zijn nu al bezig met de kalkoenen voor de Kerstdagen. Die zijn niet aan te slepen hier. Wat dat betreft zit er sowieso nog veel groei in bij ons. De coronacrisis was voor ons helemaal niet slecht, integendeel zelfs.” Leroy, lachend: “die stijgende lijn wil ik graag vasthouden natuurlijk. Dat is een mooie uitdaging.”

Hebben jullie veel concurrentie in Goes, van slagers bijvoorbeeld?

Sjaco: “Slagerijen zijn in principe geen concurrenten van ons. Zij werken veel meer met rund- en varkensvlees, wij vooral met kip en wild. En er is veel veranderd in de loop der jaren. Vroeger was driekwart van ons aanbod rauw vlees, nu willen onze klanten meestal liever kant-en-klaar maaltijden.”

Leroy, ga jij dingen anders doen in de toekomst?

“Voorlopig nog niet. Nu huur ik de winkel. Later, als ik wat meer vlees op de botten heb, koop ik de winkel waarschijnlijk helemaal. Maar we kijken natuurlijk wel naar nieuwe mogelijkheden. Mijn vriendin volgt bijvoorbeeld een opleiding tot sommelier. Het kan zomaar gebeuren dat we op termijn het wijnassortiment gaan uitbreiden. Ik wil ook graag meer doen met de belegde en andere broodjes, door bijvoorbeeld een loket in de gevel te plaatsen. Dat soort dingen. Maar eerst de basis maar eens goed onder de knie krijgen, van de recepturen tot de administratie.”

En Sjaco: wat gaan jullie doen als alles is overgedragen?

We willen vooral de vakanties inhalen die we nooit hebben genomen. Je ziet mensen soms op veel te jonge leeftijd wegvallen. Daarom zijn we hier gaan wonen. We hebben gekozen voor een onderhoudsvrije woning, zonder tuin, zodat we gemakkelijk op reis kunnen. We gaan eerst eens met de camper naar Portugal voor een wat langere periode, om te kijken of dat bevalt. We sluiten niet uit dat we er op termijn ook iets gaan kopen. Maar nooit ver weg van het vliegveld hoor, want de kleinkinderen willen we niet missen, en van Zeeland houden we ook zielsveel.

Tot slot: met wie zouden jullie zelf wel eens aan de keukentafel willen zitten?

Leroy: “ik wel met Max Verstappen. Dat is een inspirerende kerel. Ik mag heel graag naar de Formule 1 kijken.”
Sjaco: “In dat geval kies ik voor Mathieu van der Poel. Wat een renner is dat toch. Ik ben echt een liefhebber van de sport. Ik werd ooit aangestoken door mijn broer, die beroepsrenner was. Dat is nooit meer overgegaan. Bij Mathieu is het toch prachtig om te zien hoeveel karakter hij heeft, hoe diep hij kan gaan? Dat past ook wel een beetje bij onze familie. We zijn allemaal ondernemers, we houden van doorpakken. Of Leroy dat ook in zich heeft, vraag je? Ik denk het wel! Leroy: “wat dat betreft heb ik de eer hoog te houden. En dat ga ik doen ook!”

PASPOORTEN:

Naam: 
Leroy Hoondert

Leeftijd: 
29

Gezin: 
Wel een vriendin maar nog niet samenwonend

Hobby’s: 
Voorheen zelf sporter (voetbal en krachttraining) nu liefhebber als toeschouwer. Uitgaan met vrienden.

Naam: 
Sjaco Hoondert

Leeftijd: 
58

Gezin: 
Getrouwd, drie kinderen: twee zonen en een dochter

Hobby’s: 
Wielrennen en mountainbiken, Reizen wórdt straks hopelijk een hobby.