Albert Verbraak: ‘Als hij mij ziet, dan weet hij dat we iets leuks gaan doen’

Albert, waarom ben je vrijwilliger?

Ik werk al jaren in het bedrijfsleven. Toen ik ongeveer veertig jaar was, kwam er een ommekeer in mijn leven. Toen heb ik een lange tijd getwijfeld om in de zorg te gaan. Dat heb ik uiteindelijk toch niet gedaan, maar het is wel in mijn hoofd blijven spoken. Zo’n vijf jaar geleden zag ik opeens een advertentie staan van S&L Zorg, ze zochten vrijwilligers.

En toen besloot je je aan te melden?
Ja, eigenlijk wel. Ik ben jarenlang trainer geweest bij RKVV Roosendaal toen mijn zoons op voetbal zaten. Maar, zij werden ouder en uiteindelijk hoefde ik dus niet meer elke zaterdag langs het veld te staan. Daardoor had ik tijd over en toen heb ik contact gelegd met S&L Zorg.

Hoe gaat dat dan in zijn werk?

Je hebt contact met de vrijwilligerscoördinator Sabine. Zij gaat met je in gesprek en samen bekijk je dan wat je leuk vindt om te doen en hoe vaak je dat wil doen. Dat kan al vanaf een uurtje per week, maar je kan ook meerdere dagen helpen als vrijwilliger. Ik werd al snel gekoppeld aan Jeroen. Hij wandelt graag, maar hij is eigenlijk te snel voor de reguliere wandelgroep van S&L Zorg. Ze zochten daarom een vrijwilliger die alleen met hem gaat wandelen. Dat is voor hem een stuk leuker.

Weet je nog hoe de eerste keer ging?
Ja, zeker. Het was natuurlijk best spannend. Je weet eigenlijk niet wat je kan verwachten, hoe zou hij reageren? De eerste keer zijn we dan ook gaan lopen met een medewerker van de woning. Later zijn we wel alleen gaan wandelen, maar nog wel in de buurt en zo hebben we het steeds verder uitgebouwd. Er moet natuurlijk wel een klik zijn, maar die hoeft er niet na een eerste keer te zijn.

Maar, de klik was er wel, want je loopt al bijna vijf jaar met Jeroen?

Ja, dat doen we één keer in de week. Ik heb nog gewoon een fulltime baan, maar meestal op zaterdagochtend gaan we één tot anderhalf uur lopen door Visdonk. Vaak lopen we hetzelfde rondje. Kan ik een keer niet op zaterdag, dan probeer ik vaak op een andere dag wel langs te komen. Inmiddels hebben we wel echt een band opgebouwd. De eerste keer durfde Jeroen mij bijvoorbeeld niet echt aan te kijken. Dat is nu wel anders. Als hij mij ziet, associeert hij mij meteen met lopen. Dat is wel erg leuk.

Wat levert het jou op?

Er zit 168 uur in een week. Ik ben blij dat ik ongeveer 1,5 uur van die week aan iemand anders kan geven. Dat geeft mij heel veel voldoening. Ik kan iemand helpen en je ziet echt aan hem dat hij het leuk vindt. Ik kan vrijwilligerswerk dan ook iedereen aanraden. Het levert jezelf namelijk ook echt iets op. Het is bijvoorbeeld ook goed voor je relativeringsvermogen. Ze laten je beseffen hoe belangrijk de kleine dingen in het leven zijn. Jeroen kan bijvoorbeeld enorm genieten van het gezang van vogeltjes. Dan blijft ‘ie staan in het bos en dan schommelt hij een beetje op en neer. Onderweg pluk ik vaak zijn lievelingsbloemen en dan komt ‘ie thuis met een hand vol bloemetjes. Daar kan hij, maar ik ook, echt van genieten.

Jij loopt met een bewoner als vrijwilligerswerk, kan je ook iets anders doen?
Ja, er zijn heel veel mogelijkheden. Ze zoeken nu bijvoorbeeld ook iemand die handig is met fietsen om samen met bewoners fietsen te maken. Je kan ook een uurtje gaan zwemmen of skeeleren, maar je kan ook meerdere middagen helpen op de dagbesteding. Vergeet niet dat dit voor de bewoners extraatjes zijn. De zorg levert hier heel goed werk, maar ze kunnen helaas niet alles alleen.

Wat moet je kunnen?
Je moet het vooral heel leuk vinden om te doen. Het is vrijwillig, maar het is niet vrijblijvend. De bewoners hebben er niets aan als afspreekt iedere week te komen en vervolgens de ene week wel komt en dan de andere week weer niet. Ze houden van duidelijkheid.