Aan de Keukentafel met Tim Berendsen van Bovendonk Hoeven

Je bent exploitant bij twee historische religieuze gebouwen. Is dat toeval?
“Dat is deels toeval. Ik heb altijd horecabedrijven gehad in historische panden. De sfeer van een oud gebouw heeft me persoonlijk altijd getrokken. Wij wonen momenteel ook in een oud huis, wat we zo veel mogelijk in de originele sfeer proberen te behouden bij iedere verbouwing die we doen. Ongeveer vijftien jaar geleden zijn we van hartje Dordrecht naar Lage Zwaluwe verhuisd. Dat was onze eerste stap naar Brabant. Toen ik de vacature van Bovendonk tegen kwam, heb ik daarop gereageerd. Ik kon in loondienst komen, met uitzicht op een managementfunctie. Dat leek me een mooie uitdaging en de volgende stap naar het goede leven in Brabant.”

Jij bent in loondienst van de BV die in eigendom is van Bovendonk Beheer. Wat houdt dat in?
“Ik ben eigenlijk ondernemer in loondienst. Voor mij is dit het beste van twee werelden. Ik heb de vastigheid van een dienstverband en de vrijheid van een ondernemer. Het enige wat ik als ondernemer niet gewend was, is dat ik nu regelmatig verantwoording af moet leggen aan stakeholders, het bestuur in dit geval. Dat stukje verantwoording afleggen vind ik soms wel lastig. Dat zou ik ook het minst missen als de situatie ooit zou veranderen. Natuurlijk wist ik dat van tevoren en het is ook niet iets wat me tegenstaat. Ik leer er juist veel van.”

Denk je dat het anders zou zijn als jij wel de eigenaar zou zijn?
“Wellicht zou ik als ondernemer met een iets andere blik naar het geheel kijken, dan nu als ‘medewerker/collega’. Het mooie binnen onze organisatie is dat we het met z’n allen doen. Stel dat ik eigenaar zou zijn zou ik wellicht individuelere keuzes maken. Nu ben ik een onderdeel van het team en denk ik automatisch altijd in het belang van het bedrijf, de stakeholders en het team. Iedereen moet het goed hebben.”

Wat mis je niet als je terugkijkt op het ondernemerschap?
“De stress. Ik heb ook tijden meegemaakt dat ik niet kon tanken en een paar tientjes moest lenen bij mijn vader. Dan hadden we als starters het verdiende geld weer eens in een project van de zaak gestopt. Die ervaringen had ik niet willen missen. Het heeft me als persoon gevormd, ik heb er wel veel van geleerd, maar verlang er niet meer naar terug. Het mooie was wel de vrijheid en onbevangenheid. Een hele leuke tijd.”

Je officiële functie is directeur/bestuurder. Past dat bij jou?
“Zelf noem ik mezelf liever niet zo, eerder exploitant. Als mensen ‘directeur’ zeggen, voel ik me daar toch een beetje ongemakkelijk bij. Ik hecht ook niet zo veel waarde aan titels. Daar ben ik te bescheiden voor. Wij zijn een hecht team en samen doen we het. Ik kan het ook niet alleen.”

Ben jij een inspirator voor anderen?
“Ik zie mezelf niet zo, maar ik vind het wel mooi om mensen verder te helpen. Zelf kijk ik met heel veel plezier terug naar mijn stages van de middelbare hotelschool. Het waren fantastische tijden en dat had mede te maken met mijn stagebegeleiders. Dat waren gave voorbeelden voor mij en ik hoop dat ik dat nu ook ben voor de studenten in onze bedrijven. Ik heb in de jaren veel jonge mensen begeleid en help ze nog steeds graag de juiste richting in. Met velen heb ik zo nu en dan nog contact of we werken op een bepaald moment weer samen. Regelmatig komen ze weer terug op mijn pad. Mooi is dat.”

Welke eigenschappen heb je nodig om jouw functie uit te voeren?
“Doorzettingsvermogen en daadkrachtigheid. Dus beslissingen durven en kunnen nemen. Ook geduld, mensenkennis en tact. Ook moet je in deze tijden zo flexibel zijn als een elastiekje.”

Het zijn inderdaad uitdagende tijden. Hoe waren de afgelopen jaren?
“Ik heb nog nooit zo veel geschakeld als de afgelopen twee jaren. Ik ben er heel trots op hoe wij er nu met de bedrijven voor staan. Natuurlijk zijn we ook een paar keer flink de mist in gegaan. Maar we hebben ons samen goed door de crisis heen geworsteld. We hebben geen concessies gedaan en bleven vasthouden aan onze waarden. Continue naar mogelijkheden gezocht om toch te kunnen blijven draaien. En dat is gelukt. De staatssteun heeft ons natuurlijk ook enorm geholpen.”

Je hebt veel aan je hoofd. Slaap je goed?
“Ja, gelukkig slaap ik goed. Vijf jaar geleden heb ik een lichte TIA gehad. Na die tijd was ik ‘s avonds echt heel moe en ging ik ook vroeg naar bed. Sinds een jaar of twee ben ik mijn bedtijd weer wat op gaan rekken. Ik kan met steeds minder slaap de dag doorkomen. Ik lig dus niet te stuiteren ‘s nachts. Dat begint pas als de wekker om 6 uur gaat. Dan sta ik gelijk ‘aan’ en gaat er door mijn hoofd: ‘Wat staat er vandaag op het programma’?”

Had de TIA impact op jou als persoon?
“Het heeft me zeker doen relativeren wat belangrijk is. Ik geniet meer van de kleine dingen en heb ook niet meer de ambitie om nog 70 uur per week te maken. Het mag allemaal wel wat meer in balans dan voorheen. Ik besefte dat er meer was dan alleen mijn werk. Daarnaast wilde ik vroeger graag overal bij zijn. Ik worstelde om toch op het feestje te komen ook al was ik tot laat op de zaak. Nu ben ik veel selectiever in waar ik wel en niet bij wil zijn. Vaak ga ik nu om 11 uur de hond uitlaten en lekker naar bed. Mijn lichaam geeft dan aan dat het genoeg is. Mijn geest wil overigens vaak wel het tegenovergestelde, dat zorgt nog wel eens voor onrust in mezelf.”

Met wie wil jij aan de keukentafel zitten?
“Wat ik echt leuk zou vinden vinden is om de Engelsman Graham Wilson nog eens te spreken. Dat was een expat die ruim 15 jaar geleden ‘s avonds vaak bij mij aan de bar zat in Dordrecht. Met hem had ik altijd zulke toffe gesprekken over het leven en de toekomst. Ik kan hem online niet vinden, ben hem uit het oog verloren toen hij naar Zuid-Afrika verhuisde. Hem zou ik nog eens willen vertellen wat er nu van mij geworden is.”