Aan de keukentafel met oud-wielerprof Jan Janssen: ‘Mijn ambitie is altijd geweest om topkwaliteit te leveren’

Jan, hoe ben jij de fabriek begonnen?

“Toen ik stopte met fietsen, in 1972, wist ik niet goed wat ik wilde gaan doen. Een kennis van me spoorde me toen aan om een fiets op de markt te gaan brengen, onder mijn naam. Dat leek me wel wat. Zodoende ben ik in gesprek gekomen met het bedrijf Flandria. Zij zijn toen fietsen gaan maken met mijn naam erop. Maar toen ik merkte dat ze bij Flandria niet de kwaliteit maakten, die ik wel graag zou willen, ben ik op zoek gegaan naar iemand anders. Na een aantal misgelopen samenwerkingen, heb ik besloten om de fietsen zelf te gaan maken. Ik ben begonnen in een pandje in Putte. Dat was de start van Jan Janssen fietsen.”

Je bent topsporter geweest, maar bent daarna ondernemer geworden. Dat is best uniek. Waar kwam die drive voor ondernemen vandaan?

“Nou, ondernemen is ook een topsport hoor, haha! Maar dat zat al wel langer in me, denk ik. Toen ik een jaar of twaalf was ging ik altijd al stekjes rapen bij een tuinder in de buurt. Daarmee ging ik dan vervolgens langs de deuren om ze te verkopen. Het heeft altijd al wel een beetje in me gezeten.”

Wat was jouw ambitie als ondernemer?

“Het was mijn ambitie om topkwaliteit producten te leveren en om goede dealers te hebben. Dat is ook wel gelukt moet ik zeggen. Ik hield van het vak ondernemen. Ik vond het heel fijn. Jarenlang ging dat ook goed, maar op een dag heb ik het bedrijf tóch verkocht. Ik was toen vijftig en ik had inmiddels al veel uren gemaakt. Dat slijt toch. Ik had er nog wel zin in, maar ik zag mezelf niet nog jaren doorgaan. Ik heb toen aan mijn kinderen gevraagd of zij het bedrijf over wilden nemen, maar daar waren zij nog niet klaar voor. Ik heb het bedrijf toen verkocht aan Union. Daar heb ik zelf ook nog vijf jaar gewerkt, maar dat was geen pretje. De werkomstandigheden waren slecht en we stonden vijandig tegenover elkaar. Ik was dan ook blij toen mijn contract was afgelopen.

Pierre: de cultuur binnen Jan Janssen was heel anders dan die binnen Union. Mijn andere broer, Jan, was daar ook werkzaam. Toen het met Union slechter ging, opperde mijn broer het idee om de boel weer ‘terug’ te kopen. En dat hebben we uiteindelijk dan ook gedaan.

Wat is voor jou een bijzonder moment geweest, Pierre?

“Dat was toch wel de eerste keer dat we op een beurs stonden. Dat was op Bike Motion in Utrecht. Het was de eerste keer dat die beurs georganiseerd werd, door Jan de Rooij uit Breda. Het was toen nog geen grote beurs. Er stonden maar een paar kraampjes en het was niet groots opgezet. We verkochten daar toen een paar honderd fietsen. Dat was bizar toen.”

Was het vertrouwen vanuit de markt eigenlijk nog wel voldoende in het merk Jan Janssen?

Pierre: “In de tijd dat wij bij Union zaten, waren sommige dealers niet tevreden. Zowel over de service als over de afhandeling niet. Wij hebben toen wel wat shit moeten opruimen. Maar iedereen was uiteindelijk heel content en blij.

Jan: “Haha, ik zal het nooit meer vergeten! Veel mensen waren dolgelukkig dat het bedrijf weer terug in handen was van ons. Die stonden te juichen! We hadden dus toch wel een hele goede naam.”

Komen de mensen naar de winkel voor een Jan Janssen fiets, of komen zij via de dealer?

“Voorheen was onze strategie dat de dealer de klant aan de hand meenam. Maar tegenwoordig komen mensen al in de winkel met het beeld wat zij willen kopen. De dealer kan daar nog wel enige nuance in aanbrengen, maar als iemand een duidelijk beeld heeft van wat hij/zij wil kopen, gaat dat niet meer veranderen. We hebben dus de afgelopen jaren flink moeten investeren in ons merk en onze site.”

Wat is de rolverdeling tussen jou en je broer, Pierre?

“Ik doe de commerciële en financiële kant. Jan doet de techniek. Dat is ook wel het karakterverschil tussen ons. Jan staat niet graag op de voorgrond, ik trouwens ook niet per se. Als mijn vader in de zaak is, duw ik hem graag naar voren, haha. Maar het contact met de klanten ligt mij wel wat meer.”

Jan, hoe kijk je naar het bedrijf, onder leiding van je zonen? Heb je het goed los kunnen laten?

“Ja, je moet die jongens niet voor de voeten lopen. Het is een andere tijd nu. Zij hebben verstand van alle ins en outs. Ik bemoei me daar niet mee. Ik doe af en toe wat boodschapjes voor ze, dat vind ik mooi. Maar ze moeten hun eigen strategie volgen. Ik vind dat ze het goed doen.”

Pierre, hoe groot is het bedrijf nu?

“We werken hier met zijn achten. Het is dus best een klein bedrijf. We moeten ook niet fietsen willen maken als Gazelle of iets dergelijks. We moeten juist de gaatjes in de markt zoeken en bijzondere fietsen maken. Dat lukt, maar het blijft altijd een uitdaging.”

Tenslotte, met wie zouden jullie nog weleens aan de keukentafel willen zitten?

Pierre: Ik zou wel met iemand zoals Elon Musk aan de keukentafel willen zitten. Ik vind dat een vooruitstrevende ondernemer. Echt geweldig hoe hij alles doet en ongelooflijk wat hij allemaal bereikt heeft.

Jan: Voor mij zou dat Aad Ouborg zijn. Die man is écht gedreven. Ik vind dat een geweldige vent. Ik heb respect voor hem.

Naam:
Jan Janssen
Leeftijd:
82 jaar
Kinderen:
Twee zonen (Pierre 51 jan 54)
Dochter (Karin 57)
Bedrijf:
Fietsfabriek Jan Janssen
Hobby:
‘Momenteel ben ik vooral bezig met presentaties geven over bijvoorbeeld de Tour of de Vuelta. Wat ik zelf leuk vind is eigenlijk nog steeds fietsen. Dat doe ik af en toe nog. Ik werk daarnaast ook graag in de tuin, ik heb redelijk groene vingers. Dat vind ik fijn om te doen; het geeft een lekkere ontspanning. Ook ga ik regelmatig nog naar de fabriek. Even een kopje koffiedrinken of de jongens wat helpen. Voor de rest heb ik veel vrienden waar ik regelmatig kom.

Naam:
Pierre Janssen
Leeftijd:
51 jaar
Kinderen:
Tim (18)
Femke (18)
Merel (16)
Getrouwd:
Met Ingrid
Hobby
‘Naast het ondernemen, ben ik eigenlijk vooral druk met mijn gezin. Daarnaast fiets ik ook wel zo’n 2/3 keer per week. Soms is dat met de mountainbike, maar het kan ook met de wielrenfiets of gravelbike zijn.’