Aan de keukentafel met Dennis: 'Project is pas af als de klant uiterst tevreden is'

Dennis, vertel ons over jouw ondernemerschap. Je lijkt een behoorlijke lading op je schouders te hebben. Kun je de essentie van je ondernemerschap beschrijven?
Mijn ondernemerschap draait voornamelijk om een ongekende drang iets moois en betekenisvols neer te zetten . Ik ga graag uitdagingen aan die verre van vanzelfsprekend zijn en werk graag samen met anderen om verrassende concepten te creëren. Voor ons is een project pas af als de klant uiterst tevreden is, en daar gaan we tot het uiterste voor.

En hoe begon jouw carrière als ondernemer?
Op 19-jarige leeftijd begon ik als zelfstandig ondernemer. Ik had daarvoor altijd gewerkt met Deine Leynse, een man die in alles wat hij deed een rolmodel voor me was. Hij was en blijft een icoon in mijn leven. Ik werkte bij hem toen zijn bedrijf nog La Bonne Auberge heette, dat is nu De Bourgondiër.

Waarom is Deine zo’n voorbeeld voor je?
Deine zag eindeloze mogelijkheden, pakte zaken vast met durf, en had een buitengewoon talent voor horeca. Ik denk dat er in deze stad geen betere gastheer is geweest dan Deine Leynse. Hij begreep het vak door en door en kende de kunst van gastvrijheid als geen ander. Helaas is hij vorig jaar overleden, maar hij is altijd een inspiratiebron voor mij geweest. Er zijn nog meer inspirerende mensen in mijn leven, maar hij heeft echt de basis gelegd voor mijn ondernemerschap in de horeca.

Wat mooi. Hoe ben je op 19-jarige leeftijd als ondernemer begonnen?
Ik opende eigenlijk van de ene op de andere dag een café in de Engelsestraat, genaamd Café van Jan van Glymes. Die uitdaging kwam op mijn pad en heb ik met twee handen aangepakt.

Van de ene op de andere dag een café?
Haha, ja dat dacht mijn vader ook. Ik kwam thuis en vertelde mijn vader dat ik een café ging beginnen. Hij belde meteen met een advocaat om te vragen of dat zomaar kon. Hij dacht: wat doet onze Dennis nu weer?

Hoe lang heb je dat café gerund?
Vijf jaar! Het was een druk en succesvol café. Maar ik wilde eigenlijk iets anders proberen, dus dat was voor mij een flinke ontdekkingstocht. Ik heb het toen verkocht aan Marijn  Withagen van ‘t Slik en de Schorre.

Hoe ging je toen verder?
Ik ben toen iets anders gaan doen. Ik raakte betrokken in de herenmode en opende een zaak in Bergen op Zoom en later in Antwerpen.

Dat is inderdaad heel wat anders. Belde je vader toen niet weer met de advocaat? 
Haha, nee, toen was ik al wat ouder. Maar ik zag op een gegeven moment ook de risico’s van kleding in. Tweemaal per jaar een nieuwe collectie inkopen was op de lange termijn geen uitdaging voor mij, en voor mij persoonlijk dus een risico. Het liep goed, maar dat was het dan ook.

Waar vond je de volgende uitdaging?
Nou, laten we even teruggaan naar 2006. Toen organiseerden we een evenement tijdens Vastenavend waarvoor we twee reuzen hebben gemaakt, genaamd Ansjovion en Aspergilda. Hans Bosman, een goede vriend van mij, dacht dat het leuk zou zijn om die reuzen te verbinden aan een thema van de streek.

Laat me raden: de bekende drie AAA’s?
Precies, Asperges, Aardbeien en Ansjovis! Zo zijn de reuzen van de Brabantse Wal en het verhaal erachter ontstaan. We dachten eraan om elk jaar met twee reuzen door de stad, België en Frankrijk te trekken, maar dat vonden we uiteindelijk niet genoeg. We wilden er een evenement aan koppelen en daar is in 2008 de eerste editie van ProefMei uitgerold.

Ja, jij bent natuurlijk de founder van ProefMei? 
Ja klopt, in ieder geval één van de founders.

En hoe verliep de eerste editie van ProefMei? 
Dat was geweldig. We hebben als vrijwilligersorganisatie een geweldig evenement neergezet, maar met aanzienlijk verlies. Dat wisten we van tevoren en we kozen er bewust voor. Gelukkig konden we dit oplossen met een lening van Rabobank als medische sponsor.

Dus jullie hadden vertrouwen dat de volgende edities dit verlies zouden goedmaken? 
Ja, daar geloofde ik sterk in. We stonden voor de keuze om sterk te bezuinigen op het evenement, waardoor we het niet meer zo konden organiseren als we wilden, of we deden het zoals gepland, met het verlies, maar met een evenement dat de komende vijf jaar zou zorgen dat we dat verlies zouden inhalen.

En? Is dat gelukt? 
Ja, dat hebben we kunnen doen met de steun van onze partners.

Maar naast ProefMei heb je ook nog je bedrijf ‘Uitstreekend’. Hoe is dat tot stand gekomen? 
Met ProefMei is het werken binnen de foodsector begonnen en ik merkte dat ik daar veel energie uit haalde. Maar toen brak de corona uit, en mocht ProefMei niet doorgaan. Uit die periode hebben mijn vrouw en ik Uitstreekend ontwikkeld. We wilden die tijd benutten om de focus te houden op die drie AAA’s, ondanks de uitdagingen van de coronapandemie.

Optimistisch! Wat doen jullie bij Uitstreekend dan? 
We begonnen met het aanbieden van foodboxen om streekproducten terug te brengen naar de keukens van de inwoners tijdens de pandemie. Na verloop van tijd kregen we echter steeds meer bestellingen van bedrijven voor hun medewerkers. Hierdoor konden we investeren in ons bedrijf en besloten we te stoppen met de foodboxen, mede omdat de markt veranderde na de coronaperiode. Uitstreekend is nu een bedrijf dat zich volledig richt op het ontwikkelen en bedenken van foodevents  waarbij alles draait om beleving en mooie  foodconcepten. Van kleine bijeenkomsten tot grote evenementen voor duizenden mensen. Dit doen we met streekproducten en in samenwerking met lokale bedrijven, wat de naam Uitstreekend verklaart.

Jullie werken nauw samen als man en vrouw. Kunnen jullie werk en privé een beetje gescheiden houden?
We hebben altijd al samengewerkt in alles wat we doen, ook binnen ProefMei en andere projecten. Het lijkt misschien alsof we altijd aan het werk zijn, maar dat is niet het geval. We zijn echter wel altijd bezig met het bedenken van nieuwe ideeën.

Is het nooit stil in jullie hoofd? 
Nee, nooit. We zijn omringd door een groot sociaal netwerk waar we veel energie uit halen en waaruit we vriendschappen en steun putten. Alles bij elkaar maakt elke dag de moeite waard. Het is niet alleen werk, dat zien we niet zo.

Het lijkt erop dat jouw werk gewoon naadloos overgaat in jouw leven, omdat het aansluit bij wie je bent als persoon. Zou je ooit iets anders kunnen doen? 
Haha, absoluut niet. Onze focus ligt op horeca en gastvrijheid. Dat is onze rode draad. Het ondernemerschap geeft ons vrijheid, en we hebben een passie voor de horeca. Het geeft ons de kans om onze energie, kennis en vaardigheden te gebruiken en te delen.

Geweldig! Tot slot, met wie zou jij nog weleens aan de keukentafel willen zitten? 
Dat zou een van mijn broers zijn die inmiddels is overleden. Hij had een sterke invloed op mijn leven, en ik denk nog steeds dagelijks aan hem. Hij heeft veel voor mij betekend, en ik kom uit een gezin van zes, dus dat was heel speciaal. Hij was een vrijbuiter en een vrijdenker, en ik denk dat ik dat ook van hem heb meegekregen. [n]

Paspoort
Naam: Dennis van Tilborg
Leeftijd: 52 jaar
Burgerlijke staat: Getrouwd met Erlijn
Kinderen: Zoon Casper (22)
Bedrijf: Oprichter van Uitstreekend Foodevents & Concepts en ProefMei
Wat zijn je hobby’s?
Mijn grootste hobby is reizen, vooral hiken in de Alpen wat ik veelal doe met onze Cas. Het imposante en prachtige landschap van onze wereld fascineert me enorm. Daarnaast koester ik een diepe liefde voor food en onze regio.
Wat is jouw grootste passie?
Mijn ultieme passie blijft koken. En dan bedoel ik niet het romantische beeld van buiten koken in de zon, maar gewoon het alledaagse avondeten bereiden. Op dat moment ben ik helemaal afgesloten van de wereld om me heen. Dat moment heb ik nodig om vervolgens al mijn energie weer aan andere zaken te geven.