Aan de keukentafel met Anouk Schillemans: ‘Binnen drie jaar wil ik dat we verdubbeld zijn’

Anouk, hoe zag jouw loopbaan eruit?

Toen ik van de middelbare school af kwam, ben ik naar de PABO gegaan. Ik was 17 toen ik klaar was met school en ik had geen idee wat ik later wilde gaan doen. Ik had vroeger altijd geroepen dat ik lerares wilde worden, dus dat ben ik gaan studeren. Al heel snel dacht ik: ‘Wat doe ik hier?’. Ik ben gestopt en daarna ben ik bij een multinational aan de slag gegaan. Hier heb ik in korte tijd diverse rollen vervuld. Ik reisde veel, was echt nog zo’n jonge hond die ze overal naartoe konden sturen. Daarnaast volgde ik een deeltijdopleiding: Management, economie en recht. Maar, toen leerde ik Chris kennen.

En dat heeft alles veranderd?

Ja, eigenlijk wel. Dat reizen was leuk, maar ik had ook andere doelen in het leven. Chris had toen al CS Wonen in Roosendaal en wilde graag verder groeien.  De toko was toen nog kleiner. We werkten met vier mensen, waardoor ik de branche rustig heb kunnen leren kennen. Het was wel een omschakeling van business to business naar business to consumer. Ik wilde alles weten en heb ook alles zelf gedaan, bijvoorbeeld ook de boekhouding en de marketing, daar heb ik nu nog steeds profijt van. We zijn inmiddels met z’n elven. 

Wat voor ondernemer ben jij?

Ik heb heel veel passie en vuur. Ik sta altijd aan en werk met veel plezier. Aan de ene kant ben ik altijd met het bedrijf bezig, maar ik vind het gezinsleven ook ontzettend belangrijk. Ik vind het belangrijk dat onze medewerkers een goede werk-privébelans hebben. Het moet leuk zijn voor iedereen. Als jouw kind om 16.00 uur een voorstelling heeft, dan ga je daar lekker naartoe. Zo werken wijzelf ook. Wij zijn niet van het 9-tot-5 werken. Als ik ‘s ochtends merk dat mijn kind niet zo lekker is, dan zorg ik dat ik wat later ga werken of wat eerder stop. Daartegenover staat dat we ook in de avonden en de weekenden werken. 

Ben je een goede ondernemer?

Ja, ik vind van wel. Ik voel me verantwoordelijk voor onze mensen en ik denk aan de continuïteit van ons bedrijf. Ik wil het goed doen, maar wel met leuke mensen. We willen bijvoorbeeld de komende jaren nog wel groeien. Maar, we willen alleen groeien als we kwalitatief ook hetzelfde kunnen leveren. Daarvoor moet je zorgen dat je intern alles op orde hebt. Kan ik nog leren? Zeker. Ik leer nog elke dag.

Je hebt het over groeien, wat zijn de ambities voor de komende vijf jaar?

We willen nog wel verder groeien in aanbod en inherent daaraan moet ook het aantal mensen groeien. Binnen drie jaar zou ik willen dat onze portefeuille verdubbeld is. We zijn nu een middelkleinbedrijf, maar met dit aantal mensen zijn we wel kwetsbaar. Als er iemand uitvalt, dan merk je dat. Als je net iets groter bent, dan heb je een stabielere basis en een extra schil om jezelf te beschermen.

De woningmarkt is booming op dit moment. Dat betekent gouden tijden voor jullie?

De huurmarkt werkt altijd iets anders dan bij koopwoningen. Wij hebben bijvoorbeeld een paar jaar geleden ook geen last gehad van de huizencrisis. Zodra mensen geen huis kunnen kopen, gaan ze vaak wel huren. Maar het aanbod moet er wel zijn. Waar voor ons wel de uitdaging ligt is om aan nieuw aanbod te komen. Daarom hebben we ons de laatste jaren meer gericht op nieuwbouw. Er gebeurt in Roosendaal best veel op het gebied van nieuwbouw. Daarnaast zijn we ook met nieuwbouw actief in bijvoorbeeld Breda en Rotterdam. Naast verhuur behoort ook beheer van vastgoed tot onze corebusiness. Wij hoeven ons zeker niet te vervelen.

Heb je een wens voor een bepaald project waar je graag bij aan zou willen haken?

Zonder ontwikkelaars en beleggers zijn wij nergens. Vaak worden we verrast door projecten van onze partners. De locaties en de invulling verrassen je en deze credits zijn voor hun. We zijn altijd op zoek naar nieuwe projecten. We benaderen de ontwikkelaars en beleggers. Er is één project waar ik al meerdere keren contact voor heb gezocht en het is nog niet gelukt om tot een afspraak te komen, maar ik blijf gewoon proberen. Dat maakt je volgens mij ook een ondernemer. Je moet nooit opgeven. Als wij het dan uiteindelijk niet worden, dan weet ik in ieder geval dat ik er alles aan heb gedaan. 

Is er veel concurrentie in dit gebied?

Ik spreek eigenlijk nooit van concurrentie. De taart is groot genoeg voor iedereen, je bent zelf verantwoordelijk voor hoe groot het stuk is dat je pakt. Je hebt wel landelijke partijen, maar dat zijn een soort volumestampers. Dat zullen wij nooit worden. Als ik door Roosendaal of Bergen op Zoom loop, dan ken ik de klanten en de panden. Die betrokkenheid wil ik behouden. Aan de andere kant is het natuurlijk wel zo dat je nooit met iedereen een klik kan hebben. Dus er zullen altijd ‘concurrenten’ zijn, omdat die bijvoorbeeld beter bij een klant passen dan wij.

Laatste vraag: Met wie zou jij aan de keukentafel willen zitten?

Dat is een lastige vraag. Ik denk dat ik Steven Covey heel graag zou willen bedanken, wat uiteraard niet meer mogelijk is. Hij is iemand die me veel heeft gebracht. Hij heeft managementboeken geschreven en één van die boeken las ik op jonge leeftijd. De tools en vaardigheden die ik heb geleerd vanuit dat boek, die helpen me nog dagelijks.