Aan de keukentafel bij Patrick Noppen: 'Ik heb voor mijn werk ook offers moeten brengen'

Patrick, kun je eens iets vertellen over de historie van Insulcon?
“Zeker. Mijn vader werkte jarenlang voor een Amerikaans bedrijf, met een vestiging in Rotterdam. Hij was vanuit Rotterdam verantwoordelijk voor de wereldwijde verkoop van de producten die de Amerikanen maakte, dit waren asbest vervangende producten. Maar mijn vader kon zich na verloop van tijd niet meer vinden in de lijnen die uitgestippeld werden vanuit Amerika. Hij vond dat de markt bewerkte, kant en klare, producten nodig had terwijl de Amerikanen alleen de rollen en platen wilde maken. Mijn vader geloofde in het aanbieden van een pakket aan de industrie. Daarom is hij toen, met vier andere medewerkers, waaronder mijn moeder, Insulcon Benelux BV gestart. Dat was op 1 mei 1980 in een appartementje aan de Visserstraat in Steenbergen. Bijzonder is trouwens dat we nog steeds onze grondstoffen inkopen bij hetzelfde Amerikaanse bedrijf. De relatie en het wederzijdse vertrouwen zijn altijd heel goed gebleven; we zijn inmiddels hun grootste afnemer.”

Heb jij als kind veel meegekregen van het bedrijf?
“Toen mijn vader en moeder Insulcon begonnen, hadden die Amerikanen nog een groot magazijn in Tholen. Daar konden we onze materialen afhalen. Insulcon had toen een klein eigen magazijn in onze garage op de Welberg. Later huurden we een oude varkensstal van de familie Bogers op de Welberg. Dus als daar op zaterdag eens wat gemaakt moest worden voor klanten, dan stond ik daar als klein ventje wel bij, ja.”

Insulcon. Waar komt die naam eigenlijk vandaan?
“De naam staat voor Insulation en construction. Binnen Insulcon zijn we bezig met allerlei toepassingen waarbij je te maken hebt met hoge temperaturen. Het kan gaan om bijvoorbeeld cv-ketels, maar ook om hitteschilden bij auto’s. Wij zorgen ervoor dat bij bepaalde processen de temperatuur in de unit blijft en de buitenkant koud is. Ik zeg altijd: ‘waar glas- en steenwol ophouden, daar beginnen wij. Bij alle toepassingen boven de 500 graden kan Insulcon een oplossing bieden.”

Je hebt onder andere een studie gedaan op de IVA. Was je een goede student?
“In alle eerlijkheid… niet echt. Toen ik van de middelbare school kwam wist ik eigenlijk niet zo goed wat ik wilde. Mijn vader vond de IVA wel een geschikte studie. Ik ben niet in militaire dienst geweest en ik was een behoorlijk vrijgevochten mannetje. Ik had overal een eigen mening over, haha. Die heb ik nog steeds wel. Ik heb op de IVA heel veel geleerd. Het is een studie waar ze je normen en waarden bijbrengen. Ik denk dat kleine Patrick dat wel nodig had. Ik kijk dan ook zeer positief terug op mijn tijd daar. Destijds was de IVA nog gefocust op auto’s, maar uiteindelijk was het een hele goede business opleiding. Als je goed bent in het verkopen van een luciferdoosje, kun je ook een goede verkoper worden voor bijvoorbeeld Insulcon. Het gaat erom dat je de behoefte van een klant goed boven water krijgt. Ik denk dat mijn toekomst er heel anders uit had gezien als ik niet bij de IVA had gestudeerd. Ik heb daar dingen geleerd die ik nog steeds dagelijks gebruik.”

Wanneer heb je het bedrijf van je ouders overgenomen?
“Ik ben 33 jaar geleden bij Insulcon begonnen dat toen natuurlijk onder de leiding van mijn vader stond en in 2003 heb ik 90 procent van de aandelen van mijn ouders over kunnen nemen. Toen werkten dingen nog behoorlijk anders dan nu. Het werd mij toen wel duidelijk gemaakt dat het heel erg gewaardeerd zou worden als ik binnen de onderneming zou komen. Insulcon heeft mij door de jaren heen veel mooie dingen gebracht, maar het heeft ook zeker sporen achtergelaten. Een bedrijf overnemen van je ouders is echt niet altijd zo makkelijk als het aan de buitenkant misschien lijkt. Insulcon heeft mij wel financiële onafhankelijkheid gegeven, maar ik heb ook offers moeten brengen. Je bent er altijd mee bezig. Wij geven toch tussen de 300 en 500 mensen iedere avond eten. Daar moet je ook weer niet te dramatisch over doen, maar dat houdt je wel bezig. Het brengt veel verantwoordelijkheid met zich mee. Daar sta ik zeker bij stil. Ik moet soms in het belang van Insulcon beslissingen nemen die vergaande gevolgen kunnen hebben. Je probeert daar altijd zo goed als het kan rekening mee te houden.”

Je bent geen eigenaar meer van Insulcon, vanwaar deze keuze?
“Zes jaar geleden hebben we inderdaad al onze aandelen verkocht aan private equity. We zijn nu onderdeel van de IPCOM groep (www.ipcom.be). We hadden al een hele mooie onderneming, en gingen met kleine stapjes vooruit. Ik had ervoor kunnen kiezen om dat zo te houden, alleen ging mijn ambitie verder. Ik was benieuwd of mijn management en ik het ook goed zouden doen in een grote onderneming. Daarnaast heb ik gekeken naar de onderneming, (persoonlijke) groei en het veiligstellen van het bedrijf mocht er iets met mij gebeuren bijvoorbeeld, nu is de continuïteit veiliggesteld. Toen ik de zaak verkocht waren er mensen, ook werknemers, die daar allerlei dingen van vonden. Ze dachten dat ik weg zou gaan bij het bedrijf, zou vertrekken naar Amerika. Maar dat is nooit mijn doel geweest. Ik hoefde het bedrijf ook niet te verkopen om mijn schaapjes op het droge te krijgen. Het enige wat ik wilde was de onderneming groter maken. Sinds we onderdeel zijn van privaty equity zijn we behoorlijk gegroeid, ook internationaal. Daarnaast is het fijn dat IPCOM ons echt in onze waarde laat. En natuurlijk werkt het zo dat zolang je goede resultaten laat zien, je veel ruimte krijgt. IPCOM ziet de meerwaarde van Insulcon en we worden betrokken bij veel nieuwe overnames. En dat past mij dan weer heel goed in deze fase van mijn leven.”

Die boodschap heb je natuurlijk ook aan je vader moeten brengen.. hoe ging dat?
“Dat is heel moeilijk geweest, en dat is het eigenlijk nog. Hij is het bedrijf begonnen, ik niet. Ik heb het ‘alleen maar’ voortgezet. Daar zit al een groot verschil in. Mijn vader en moeder hebben natuurlijk heel hard moeten werken om Insulcon te maken tot wat het was toen ik erin stapte. Mijn vader en moeder hebben daarvoor veel offers moeten brengen. Zo had mijn vader bijvoorbeeld geen sociaal leven; het bedrijf was alles. Dat ik het bedrijf nu heb verkocht is niet zijn keuze geweest. Dat is niet altijd even plezierig voor hem, maar ik begrijp het wel.”

Tenslotte, met wie zou jij zelf aan de keukentafel willen zitten?
“Niet bepaald realistisch, maar: met Donald Trump. Ik vind hem wel een inspirerend persoon, al is het wel zo dat hij verder zou komen als hij dingen op een ander manier zou brengen. Maar als je de hele carrière van Trump volgt, dan zou ik toch wel leuke vragen kunnen bedenken tijdens zo’n keukentafelgesprek.”

Naam:
Patrick Noppen
Getrouwd:
Ja, met Bianca
Kinderen:
2 zonen,
Ace (25) en Kai (20)
Bedrijf: 
Insulcon BV