Aan de keukentafel bij Maikel Goudzwaard: 'De plannen voor de nieuwe Zeester werden ineens realiteit'

Het horecaleven is je eigenlijk met de paplepel ingegoten:
“Ja, dat klopt. Vroeger hadden mijn ouders café Het Centrum op Poortvliet en de snackbar. Ik stond zodra ik mocht werken daar altijd achter de bar.”

Jullie besloten toen ook nog eens een brasserie te openen?
“In 2011 hadden we het café en de snackbar en kregen we de kans om de brasserie over te nemen. Mijn ouders zijn ‘volle bak’ in De Zeester gegaan. Ik werkte er in eerste instantie alleen en had daarbij mijn handen vol aan mijn eigen bedrijf, IncredEvent en Uitjeinjouwstad.nl. Dat was toentertijd en nu nog steeds trouwens een beetje mijn kindje. Op dat moment vond ik dat leuker als De Zeester. De Zeester toen was ook wat meer onzekerder. Er was toen al oog op nieuwbouw en wij zouden dan eigenlijk ook pas in die nieuwbouw gaan starten. Maar dat liep even anders.”

Maar het plan was dat jij alsnog in de zaak zou gaan?
“In eerste instantie niet. Vroeger in het café was je natuurlijk bij alle gezelligheid en leuke momenten. Maar er waren ook momenten dan was het elf uur ’s avonds en dan had je nog maar drie mensen aan de bar en dan was het café nog tot twee uur open. Dat nachtleven, dat zag ik niet zitten. Ik heb toen bewust gekozen voor de opleiding vrijetijdsmanagement omdat ik de horeca eigenlijk niet in wilde. Toen mijn ouders De ‘oude’ Zeester overnamen liep het slecht. En als gezin zijnde werden we heel gedreven om het tot een succes te maken. En toen dat zo was dacht ik wel, dit is echt supervet. Mijn ouders zouden toen in De Zeester blijven en ik werkte er inmiddels ook. Het café en de snackbar waren toen ook nog open. Met een aantal jaren zouden ze met pensioen gaan en ik had mijn eigen goedlopende bedrijf ook nog. Maar toen werden de plannen voor De ‘nieuwe` Zeester ineens realiteit. Ja en dan ga je mee.”

Je hebt vroeger gezien dat het horecaleven hard werken en lange dagen maken is en toch ga je dan het horecaleven in?
“Ja. Ze zeggen toch wel eens, horeca is een beetje een ziekte. Dat zit in je en dat gaat er niet uit. Maar ik denk dat dat voor veel ondernemers geldt dat ze altijd lange dagen maken. Alleen wij maken ze altijd zichtbaar en een andere ondernemer is misschien thuis ook nog met zijn onderneming bezig. Ik denk dat voor elke ondernemer die er net zo in staat als dat ik erin sta, geldt dat je altijd bezig bent met de zaak.”

Zowel jij als jouw vrouw zijn ondernemers, dat is wel eens spannend geweest?
“Ja, tijdens de coronaperiode kwam natuurlijk alles stil te liggen. Met improviseren kom je een eind en we hebben wel het een en ander coronaproof kunnen organiseren. Iris is zelfstandig Zumba instructrice en die mocht ook niet meer lesgeven. We zaten ook nog eens midden in een verbouwing, ja en dan weet je niet zeker of je nog inkomsten hebt, ja dat was best wel een beetje spannend. Maar gelukkig is alles goed gekomen. We hebben ook altijd tegen elkaar gezegd, als je er maar voor blijft gaan en in blijft geloven, dan komt het wel goed. En anders vinden we wel ander werk, zo ondernemend zijn we wel.”

En goed kwam het?
“Ja, de steun was natuurlijk fantastisch. Tuurlijk heb je verlies geleden maar de steun was zeker in vergelijking met andere landen heel goed. Op 16 oktober 2021 konden we dan ook de nieuwe Zeester openen.”

Lijkt mij een druk leven, twee kleine kinderen en allebei ondernemer. 
“Ja dat is het ook wel. We hebben nu in de winter zondag onze familiedag gemaakt zodat we samen ook dingen kunnen doen. Wij zitten niet heel veel samen aan tafel maar dat is altijd wel zo geweest. Zo zit ons leven in elkaar en dat werkt goed. En op andere momenten ben ik juist meer thuis. Hoeveel vaders kunnen ’s morgens hun kinderen uit bed halen, douchen en naar school brengen.”

Heb je ooit voor een baas gewerkt?
“Nee, alleen voor mijn ouders. Ik denk dat je een andere medewerker bent als een medewerker van buitenaf en dat heeft zijn voor- en zijn nadelen. Je bent altijd een soort van bereikbaar en aanspreekbaar maar het heeft ook weer voordelen. Vrij nemen is soms misschien iets makkelijker, het is minder officieel allemaal.”

Hoe is het om te ondernemen met je ouders?
“We hebben wel een soort van taakdeling. We merken wel dat het zo een groot bedrijf is en dat er daarnaast zoveel geregeld moet worden, dat dat wel eens lastig is. Ik vind het juist zo leuk aan het ondernemen dat je contact hebt met je gasten en daar is wel eens wat minder tijd voor als dat ik zou willen. We hebben ook best wel veel nieuwe medewerkers aan kunnen nemen en dat is in de horeca best wel bijzonder. Maar die moeten ook allemaal ingewerkt worden.”

Wat voor ondernemer hoop je te zijn?
“Dat vind ik een moeilijke vraag. We zijn, althans dat proberen we te zijn, altijd goed voor onze medewerkers. Maar ik denk dat wij ook ondernemers zijn die altijd op de werkvloer willen staan. Dus ik ben geen ondernemer die meerdere vestigen zou willen. Ik hoef niet het gezicht te zijn maar ik wil altijd wel zichtbaar zijn.”

Toekomstdromen?
“Nee, eigenlijk niet. We leven nu eigenlijk wel een beetje in die droom want wij hadden een prognose gemaakt hoe De Zeester zou gaan lopen en dat overtreft echt alle verwachtingen. Daar doen we heel hard ons best voor en daar zijn we ook zeker trots op. We hebben ook zo een mooie locatie dus qua ondernemen heb ik niet echt een droom. Ik zou alleen in de toekomst de activiteiten uit willen breiden.”

Dus je hebt geen droom dat jouw kinderen later de derde generatie Zeester worden?
“Nee, dat heb ik niet. Als ze het echt willen dan zijn ze vrij. En als ik naar ze kijk en als ik zie hoe ze zich bewegen in De Zeester, ja dan zit het er misschien wel in. Maar dat is ook omdat het zowel bij Iris als bij mij erin zit maar net zo goed als de opa’s en oma’s van beide kanten. Het kan eigenlijk niet anders als dat zij later ook gaan ondernemen.”

Naam:
Maikel Goudzwaard
Leeftijd:
38 jaar
Burgerlijke staat:
Getrouwd met Iris
Kinderen:
Vader van Jaxx(3) en Sky (1 jaar)
Woonplaats:
Poortvliet
Eigenaar:
Samen met zijn ouders van Brasserie De Zeester
Hobby’s:
Voor zover ik er tijd heb voor, ik vind fietsen op de racefiets erg leuk. Voetballen vond ik ook altijd erg leuk maar dat is al een hele tijd geleden. Eigenlijk heb ik van mijn hobby mijn werk gemaakt. Laatst zei iemand nog tegen mij, het is allemaal leuk dat je van je hobby je werk hebt gemaakt maar dan moet je wel opzoek naar een nieuwe hobby. Ja daar had hij wel enigszins gelijk in. Maar de kinderen zijn ook een beetje mijn nieuwe hobby.