Verzadigd is baansprinter Lavreysen na alle titels nog lang niet

Met Jeffrey Hoogland en Roy van den Berg kan Lavreysen op de openingsdag voor de vijfde keer op rij wereldkampioen teamsprint worden. Dat lukte eerder alleen de Fransen tussen 1997 en 2001. De Nederlanders zijn ook olympisch kampioen op het onderdeel: een tijdrit over drie ronden waarbij Van den Berg de boel in gang trekt, Lavreysen in de tweede het tempo verder opvoert en Hoogland alleen overblijft om na drie ronden de tijd neer te zetten. Dat er mogelijk een evenaring van het record van de Fransen inzit, wist Lavreysen niet. "Dat is dan een mooie extra uitdaging", vertelt hij enkele dagen voor de titelstrijd.

Lavreysen werd de afgelopen drie jaar ook wereldkampioen sprint en veroverde in 2020 en 2021 de titel op keirin, het spectaculaire onderdeel met zes man in de baan die na enkele ronden achter een gemotoriseerde gangmaker sprinten om de winst. Op de Spelen van Tokio was er individueel ook goud op de sprint. Tot verzadiging of verslapping heeft het nooit geleid. "Ik heb wel vakantie gehad in de winter, maar had zin om weer te beginnen." Vorige week stootte hij nog - zo bleek uit een filmpje op Instagram - een halter van 162,5 kilogram de lucht in. "Tien kilo meer dan mijn oude record." Meteen relativerend: "Gewichtheffers lachen daarom, maar voor een wielrenner is het best veel."

In het Vélodrome van Saint-Quentin-en-Yvelines, ten zuidwesten van Parijs, wordt in 2024 ook gestreden om de olympische medailles. Het is ver weg, maar eigenlijk ook heel dichtbij, beseft Lavreysen. "Dit is een beetje een tussen-WK, maar met daarna alleen nog het WK van 2023 hebben we tot de Spelen maar twee grote toernooien. Ik kijk ernaar uit om te laten zien wat ik kan en ga de concurrentie goed in de gaten houden."

Even de titel ophalen wordt het niet. "Dit wordt een van de lastigste toernooien. De Fransen en Australiërs zijn echt goed. Alles moet kloppen bij ons." Zorg tot aan de Spelen is dat het drietal fit blijft, de spoeling is dun. "Dat is wel een dingetje, voor Tokio hadden we meer alternatieven." Je zult ook een jonge en ambitieuze baansprinter zijn en het drietal de ene na de andere prijs zien binnenhalen. Het kan ontmoedigend zijn, denkt Lavreysen. "Het zal in een ander land leuker zijn om je ertussen te knokken."