Van de Looi: soms moet je als trainer ook een beetje geluk hebben

"Als de verlenging was gekomen, hadden we waarschijnlijk wel gewisseld. Myron zei na afloop in de kleedkamer tegen me: ik ben blij dat ik mocht blijven staan. Soms heb je ook wat geluk nodig als trainer", vertelde Van de Looi laat op de avond in de inmiddels verlaten Bozsik Arena in Boedapest.

De beslissende treffer van Boadu kwam vrij onverwacht. Jong Frankrijk drong de Nederlandse beloften de laatste 20 minuten ver terug en was een paar keer dicht bij de 2-1. Van de Looi: "Boadu is wel echt iemand met snelheid, net als Justin Kluivert. Ik had het idee: we moeten het laatste kwartier overleven en hopen op een moment."

Favoriet

Van de Looi ging na het bevrijdende doelpunt even uit zijn dak en na het laatste fluitsignaal vierde de trainer het bereiken van de halve finales met de overige stafleden. Snel daarna toonde de oud-verdediger zich weer ingetogen, zoals hij bekend staat.

Revanchegevoelens had Van de Looi niet, vertelde hij. De dagen voor de wedstrijd werd Frankrijk nadrukkelijk naar voren geschoven als favoriet. "Ik begrijp dat wel. Als je kijkt naar hun selectie en naar de spelers ons wegvielen en naar Oranje gingen. Ik heb voor de wedstrijd tegen de jongens gezegd: we zijn twee jaar lang met iets bezig. Twee jaar geleden hebben we afgesproken altijd strijd te leveren en altijd samen te zijn en altijd met een plan te spelen. In die twee jaar hebben we heel veel wisselingen gehad. Spelers die naar Oranje gingen, spelers die afhaakten, noem alles maar op. Maar onze teamwaarden zijn nooit veranderd. We konden steeds hetzelfde opbrengen, tegen zowel wat mindere tegenstanders als sterke tegenstanders. Wij moesten daarom ook tegen Frankrijk er weer voor zorgen dat we weer een echt team waren. Dan heb je tegen iedereen kans, denk ik."

Na de verrassende winst op de Fransen, zullen de ogen weer op Jong Oranje zijn gericht. Donderdag wacht een confrontatie met Jong Duitsland in de halve eindstrijd. Van de Looi: "Als je begint en zegt we willen Europees kampioen worden, dan is dat heel ver weg. Zeker als je je nog moet kwalificeren en al acht jaar niet op een eindtoernooi hebt gestaan. Langzaam maar zeker, na de kwalificatie en de poulefase, wordt het wat tastbaarder. Na de groepsfase was er wat minder geloof, ook bij de buitenwacht. Dat is ook wel terecht misschien. Nu is dat weer anders. Wij moeten ons aan beide kanten niet gek laten maken en leven van wedstrijd tot wedstrijd. De droom is nog levend."