Terugkeer aan de top bezorgt Dumoulin tranen

De ontknoping van de race over 44 heuvelachtige kilometers was ongemeen spannend. Waar Roglic naarmate de race vorderde een klasse apart bleek te zijn, eindigden achter de Sloveen van Jumbo-Visma vijf renners binnen 5 seconden van elkaar. Dumoulin zat met een verschil van 1 minuut en 1 seconden het dichtst achter zijn ploeggenoot. "En als ik het dan iemand gun om voor me te eindigen, dan is het Primoz wel, een leuke teamgenoot en ware professional die ook de nodige tegenslag heeft gehad."

Dumoulin was, toen bleek dat het zilver binnen was, geëmotioneerd zoals nooit eerder na een koers. Er waren tranen bij de lange omhelzing met verzorger Ton de Vaan. "Omdat ik van heel ver kom. Omdat ik gestopt was en uiteindelijk de liefde voor het lijden op de fiets terugvond. Met vandaag steeds in mijn achterhoofd. Het is heel speciaal dat dit er uitkomt."

Donkere maanden

Even keek hij terug op de donkere maanden, die in januari tot het besluit leidden afstand te nemen van de sport. "Ik had die 'break' echt nodig. Ik was overtraind en ook mentaal zat het niet goed. Ik moest nadenken wat ik wilde. Ik heb best genoten van de periode, maar ook van de moeilijke stap weer terug te keren. Ik ben blij dat ik me dit doel heb gesteld en dat het geslaagd is. Ik heb de afgelopen maanden heel vaak aan deze dag gedacht. Ik had geen idee of dit mogelijk was. Dit is een heel bijzondere medaille. En ik geniet niet alleen nu maar ook van de weg ernaartoe heb ik genoten."

Dumoulin startte sterk, kwam op het eerste tussenpunt kort voor het einde van de klim als derde boven en lag halverwege tweede, toen nog maar op 8 seconden van Roglic. "Na die eerste ronde voelde ik wel wat energie wegstromen. Dat gebeurt me niet als ik op mijn allerbest ben. Maar het was goed zo. Ik kom tekort op Primoz maar dat maakt me nu niet uit. Het was heel speciaal, ik ben heel gelukkig."