'Tekort aan dialoog is funest voor vertrouwen in coronabeleid'

"Stelregel in mijn vakgebied als het gaat om uitbraken van ziektes, is: vroege detectie en vroege actie", stelt Baidjoe. "Elk uitstel betekent escalatie. Dat is ook het kwalijke van sturen op het aantal ic-bedden, zoals het kabinet doet, waardoor je per definitie twee weken achter de feiten aan loopt. Je wekt er ook de illusie mee dat je kunt ingrijpen in het traject dat aan ziekenhuisopname vooraf gaat zodra dit nodig is. Maar dat is niet zo, want dan gaat het om gedrag en gedrag laat zich niet makkelijk sturen."

Baidjoe was als deskundige betrokken bij de bestrijding van de ebola-uitbraak in West-Afrika. Een van de lessen die daar volgens hem uit te trekken is voor de coronacrisis, is toenadering zoeken tot de bevolking. "Je moet de mensen niet alleen zien als lijdend voorwerp van de crisis, maar hen zoveel mogelijk betrekken bij de oplossingen. Alles draait om hun welwillendheid en vertrouwen. Haal mensen uit de gemeenschap en train die. Toen we in Nederland het bron- en contactonderzoek wilden opschalen bleven we maar kijken naar het publieke gezondheidssysteem, terwijl in landen als Duitsland, Australië en Canada allang mensen uit de gemeenschap werden gerekruteerd."

De epidemioloog mist heldere communicatie over de virusaanpak vanuit de overheid en de betrokken experts. Ook is er volgens Baidjoe te weinig sprake van dialoog tussen burgers en deskundigen. "Ik heb het bij elkaar brengen van professionals en samenleving enorm gemist. In Nederland praten deskundigen teveel via de talkshows en via de media over anderen en te weinig met elkaar en met het publiek. Toen VWS enkele expert-tafels organiseerde bleken er enorm veel raakvlakken te bestaan in onze manier van denken."