Pogacar dankt Tourzege aan 'superdag'

Het was een afsluiting van een Tour die herinneringen opriep aan het duel tussen de Laurent Fignon en Greg Lemond. In 1989 ontnam de Amerikaan zijn Franse rivaal op de slotdag in een tijdrit de gele trui. Met dank aan nieuwe technieken zoals het monteren van een triatlonstuur. Pogacar deed zijn kunstje op de voorlaatste dag met gelijke middelen als zijn landgenoot Primoz Roglic. De kopman van Jumbo-Visma begon met een voorsprong van 57 seconden, maar zijn negen jaar jongere opponent was een klasse apart. Met het geel om de schouders bereikte hij zondag de Champs-Élysées van Parijs, waar de Iers Sam Bennett de ritzege pakte.

"Het is ongelooflijk", vond ook Pogacar zelf. De renner van UAE Team Emirates, een team dat de dragende krachten Fabio Aru en Davide Formolo al vroeg in de Tour kwijtraakte, had al lang vrede met zijn tweede plaats in het eindklassement. "Ik had een superdag en begin me nu langzaam te realiseren wat me is overkomen", vertelde hij 's avonds tijdens de traditionele persconferentie van de Tourwinnaar. Die is, in tegenstelling tot de tijd dat Fignon en Lemond hun thriller opvoerden, tegenwoordig op de voorlaatste dag al bekend.

Supertalenten

Pogacar gold als een van de supertalenten voor de toekomst. Net als bijvoorbeeld de Belg Remco Evenepoel, die door een val zijn debuut in de Giro d'Italia zag vervallen. Net als Egan Bernal ook, de Colombiaan van Ineos die vorig jaar de Tour won, maar zwaar tegenviel en voortijdig uit de Tour verdween. De Sloveen, die maandag zijn 22e verjaardag viert, vertelde dat met zijn deelname aan de Tour al een jeugddroom was uitgekomen. "Dat ik hier win, is eigenlijk amper te bevatten."

BIj Jumbo-Visma werd de ontknoping vol ongeloof beleefd. De Nederlandse ploeg had de Tour een kleine drie weken beheerst en waande zich zeker van de eindzege. Er was niets aan de hand met Roglic, zaterdag voor de start van de tijdrit. Maar de Sloveen, zo oordeelde zijn ploeggenoot Tom Dumoulin, "was op waarde geklopt". Sportief directeur Merijn Zeeman was ontgoocheld, maar moest het ook toegeven: "Ook met een superdag was Primoz net tekort gekomen. Hij trof een tegenstander die fantastisch heeft gereden."