Peperkamp kijkt ernaar uit Spelen voor TeamNL op gang te brengen

Peperkamp neemt als debutante de rol over van Niek van der Velden. De snowboarder was vier jaar geleden ook 17 toen hij in Pyeongchang als eerste Nederlander aan de Spelen zou beginnen. Van der Velden, die nu ook weer van de partij is, brak bij de laatste training voor de wedstrijd echter zijn arm. "Ik heb wat aan zijn ervaring, die hij meegeeft. Ik weet niet of Niek ook wat aan mij heeft. Ik ben een 'ukkie' op dat gebied", aldus Peperkamp, die later op de Spelen ook meedoet op het onderdeel big air.

Een maand geleden eindigde Peperkamp bij de wereldbekerwedstrijd in Calgary als vierde op slopestyle, haar beste prestatie tot nu toe. Ook werd ze een keer zesde en zevende. In de wereldbekerstand neemt de jonge Nederlandse nu de tweede plek in met 126 punten. De Japanse snowboardster Kokomo Murase leidt met 160 punten.

Heel gaaf

"Het is heel lastig om te zeggen hoever ik hier kan komen", aldus Peperkamp. "Ik denk dat het niveau de laatste jaren zo dicht bij elkaar is gekomen, dat iedereen die in de finale staat gewoon op het podium kan komen. Het idee dat ik hier sta, is al heel gaaf."

Naast Peperkamp en Van der Velden doen ook Glenn de Blois (cross) en Michelle Dekker (parallelreuzenslalom) mee bij de Spelen. Peperkamp hoopt dat de sport in Nederland wat meer aandacht krijgt. "Ik denk dat wat wij doen vetter is om te zien dan rondjes schaatsen. Maar dat is persoonlijk", zegt ze, om er daarna lachend aan toe te voegen: "Ik heb heel veel vrienden die schaatsen. Dus het is eigenlijk slecht dat ik het zeg. Ik heb heel veel contact met Kjeld Nuis en Joy Beune. Ik heb respect voor ze en andersom. Iedereen in TeamNL heeft respect voor elkaar."

Speciaal

Dat Peperkamp haar eerste Spelen afwerkt in coronatijd vindt ze aan de ene kant jammer, maar juist ook wel weer speciaal. "Hopelijk zijn het niet mijn laatste Spelen. Over vier jaar hoop ik wel een beetje dat het virus uit de lucht is. En dan gaan de Spelen misschien zoals ze al die jaren zijn gegaan. Over twintig jaar lachen we erom hoe we hier met mondkapjes op en op afstand hebben gezeten. Dat is ook wel grappig, om twee kanten te zien en het ook op deze manier mee te maken."