Opsluiten van asielzoeker in detentiecentrum Schiphol mag niet

De zaak was aangespannen door een asielzoeker. Hij moet per direct worden vrijgelaten. De man was op 1 januari op Schiphol geland met een vliegtuig uit Taiwan. Zijn land van herkomst is niet bekend. Na zijn asielaanvraag ging hij naar het Justitieel Complex Schiphol. Daar zijn zes afdelingen, die elk plaats hebben voor ongeveer 45 asielzoekers. Momenteel verblijven daar ongeveer 160 mensen. De asielzoekers zitten elke nacht van 22.00 uur tot 08.00 uur opgesloten in de cel, met de deur op slot.

In een ander deel van hetzelfde gebouw zijn acht afdelingen voor gevangenen. De luchtplaatsen van de gevangenis en de asielopvang grenzen aan elkaar. Ze worden gescheiden door een betonnen muur van 3 meter hoog. Ook op de gangen en trappen kunnen asielzoekers en gevangenen elkaar tegenkomen. Asielzoekers hebben weinig mogelijkheden om te luchten, kunnen zich niet vrij door hun deel van het gebouw bewegen en worden ook beperkt in het gebruik van hun eigen mobiele telefoons.

Verschillen

De Raad van State had woensdag juist nog geoordeeld dat asielzoekers wel in het Justitieel Complex Schiphol mogen worden opgevangen. Volgens de hoogste bestuursrechter zijn er genoeg verschillen tussen de asielvleugel en de gevangenis. De asielzoekers hebben weliswaar minder vrijheden dan andere asielzoekers in Nederland, maar dat maakt de opvang niet onrechtmatig.

De zaak bij de Raad van State ging over een man die in november was geland met een vliegtuig uit Marokko. Ook hij ging daarna naar de opvang op Schiphol, en ook in zijn geval vond de rechtbank de opvang te veel op een gevangenis lijken. Asielminister Marjolein Faber ging in beroep en kreeg gelijk.

Volgens een woordvoerder van de Raad van State zijn er nog meer dan honderd vergelijkbare zaken die op een uitspraak wachten. Ook daar vond de rechtbank dat de opvang op Schiphol te veel op een gevangenis lijkt, waarna de minister in beroep ging.