Olympische finalist De Boer gaat door als parttime-zwemmer

De Boer had vakantiedagen opgenomen om naar Tokio te gaan. Het leven als parttime-zwemmer bevalt hem goed. Hij blijft zwemmen en werken voorlopig combineren, al is Parijs 2024 nog ver. "Drie jaar vooruit kijken, vind ik te lang. Volgende week ga ik eerst een biertje drinken met mijn vrienden. Zo lang mijn leven gaat zoals het op dit moment gaat, is het goed te combineren. Voor mij werkt dit. Als ik de hele dag met zwemmen in mijn hoofd zit, dan vind ik het misschien wel niet zo leuk. Nu kan ik het makkelijker relativeren als het niet goed gaat. Als je hier vier, vijf jaar vol voor hebt gewerkt en je vliegt er in de series uit, dan denk ik dat je een stuk harder baalt dan wanneer je volgende week weer op kantoor zit gaat. Al baal ik nu ook wel als een stekker."

In de finale in het Tokyo Aquatics Centre kon de bijna 2 meter lange zwemmer zich niet mengen in de strijd om de medailles. Het ging volgens De Boer al mis bij de start. "Ik dook niet goed het water in, dan verlies je meteen al een paar honderdsten. En dat bouwt zich dan tijdens zo'n race op", zei de parttime-zwemmer teleurgesteld. Hij tikte als laatste in 21,79 seconden, ruim twee tienden boven zijn nationale record (21,58).

Meerdere keren verslagen

Met die tijd zou hij in Tokio vierde zijn geworden, één honderdste achter het brons van Bruno Fratus. "Ik ging hier naartoe om de finale te halen en echt voor de medailles mee te doen. Kijk, er is er eentje die zo ver voor ligt, ik had al niet verwacht dat ik hem hier zou kunnen verslaan", zei De Boer over de Amerikaan Caeleb Dressel. "Maar alle andere finalisten heb ik dit seizoen al meerdere keren verslagen. Waarom zou ik het hier dan ook niet kunnen?"

De Boer baalde daarom van het resultaat. "Het doet gewoon pijn, ik ben meer waard dan dit. Een maand geleden zwom ik een pr waarmee ik hier zou meedoen om de medailles. Maar de periodisering wordt niet geschreven om vorige maand goed te zijn, maar hier. Het had gewoon gekund."

Enigszins jaloers keek hij naar de onderwatertechniek na de start van Dressel en Florent Manaudou, die het zilver pakte. "Ik ben er goed in, op Nederlands gebied dan. Maar internationaal kom ik te kort. Dat is oefenen, oefenen, oefenen. En misschien kan ik nog ietsje meer spieren krijgen, want het zijn geen kleine jongens naast me." Het risico bestaat dan wel dat hij zijn maatpak voor kantoor niet meer past. "Dan koop ik wel een maatje groter."