Langverwachte boek Harry en Meghan in Britse boekwinkels

Hoewel het boek voornamelijk over hen gaat, is er wel wat onduidelijkheid over de betrokkenheid van Harry en Meghan zelf bij het maken van het boek. De auteurs, royaltyverslaggevers Omid Scobie en Carolyn Durand, zeiden in eerste instantie dat zij het boek mede op basis van interviews met de hertog en hertogin hebben geschreven. Later meldde een woordvoerder van Harry en Meghan echter dat zij helemaal niet hebben meegewerkt aan Finding Freedom. "Het boek is gebaseerd op de ervaringen van de auteurs als leden van de royaltypers en op hun eigen onafhankelijke verslaggeving."

Toch gelooft ook Meghans vader Thomas Markle dat verhaal niet helemaal. Diverse media meldden eerder ook al dat vrienden van Harry en Meghan wel meewerkten aan het boek, maar zonder hun instemming nooit zo openhartig zouden zijn geweest, of met de auteurs zouden hebben gepraat.

Wat de rol van Harry en Meghan tijdens het schrijfproces ook is geweest, de ontvangst van het boek zou volgens Daily Express niet heel positief zijn voor de hertog en hertogin van Sussex. "Het boek dat hun acties, gedachten en gevoelens van de afgelopen jaren zou verklaren, is al belachelijk gemaakt en heeft op sommige plaatsen tot boze reacties geleid." Ook wordt hun imago er volgens de krant niet door verbeterd, maar juist verslechterd, mede omdat ze overkomen als een stel zeurende, verwende kinderen.

Over de inhoud van het boek zelf heerst niet zoveel onduidelijkheid, want delen ervan zijn in aanloop naar de publicatie al uitgelekt. Zo werd bekend dat Harry zich volgens zijn broer prins William haastte om met Meghan te trouwen omdat hij verblind was door "lust". Harry was op zijn beurt weer beledigd door het denigrerende advies van zijn broer om de tijd te nemen om "dit meisje" beter te leren kennen.

Ook zou prins Harry zich niet beschermd voelen door zijn eigen familie toen hij door zijn relatie en huwelijk met Meghan extra werd belaagd door de Britse roddelpers. Meghan zei tegen haar vrienden dat de kritiek van tabloids voelde als een "dood door duizenden steken".