Hoogland opgelucht terug op wielerpiste

"Supergevaarlijk natuurlijk, met 60 per uur op een fiets zonder remmen zodat je soms een auto voorbijvliegt." Hoogland (27) kan er om lachen: de tochtjes naar rustige wegen rond woonplaats Apeldoorn, gevonden vaak op Google Maps. "Shanne en ik hebben geluk dat we samenwonen en we geen afstand van elkaar hoeven te houden. Zo konden we elkaar gewoon helpen met starttrainingen bijvoorbeeld. Zij kon me dan vasthouden zodat ik uit stilstand kon starten."

De WK in Berlijn waren zijn laatste wedstrijden: Hoogland pakte goud met de teamsprint en zilver op de sprint. "Meteen daarna zijn Shanne en ik nog op vakantie gegaan, dat is nu al haast niet meer voor te stellen. Toen we terugkwamen golden de coronamaatregelen. Onze basistraining konden we op dat moment wel gewoon doen: op de gewone racefiets op de weg en krachttraining thuis." In huize Hoogland staat de 'legpress' die hij normaal in Omnisport gebruikt. "Die zal een dezer dagen wel teruggaan."

Looproutes

Omnisport moest aan een reeks voorwaarden voldoen om als trainingslocatie weer open te gaan in coronatijden. "Ze hebben het perfect geregeld hier", vertelt Hoogland. "Je hebt allemaal je eigen afgebakende ruimte op het middenterrein en er is steeds maar één iemand op de baan. Verder zijn er looproutes zodat je je altijd aan de anderhalve meter afstand kunt houden."

Zicht op wedstrijden is er voorlopig niet. "Ik heb er een hard hoofd in of er dit jaar bijvoorbeeld nog een EK is. En voor de Spelen van volgend jaar moet je eigenlijk ook hopen dat er een vaccin ontwikkeld is." Voor nu is het ontbreken van een kortetermijndoel geen probleem voor Hoogland: "Sinds de Spelen van Rio ben ik ontzettend gemotiveerd. Ik werk steeds harder, ook omdat ik zie wat ik kan bereiken." Met vriendin Shanne leeft hij een sober leven zonder uitspattingen: de gang naar de wielerbaan is weer het enige, vrijwel dagelijkse uitstapje: "Grappig, ik besef nu dat wij eigenlijk altijd in een soort quarantaine leven."