Bondscoach Gunnewijk over zilver: beter iets dan niets

Annemiek van Vleuten reed in de olympische wegrace naar het zilver, achter de volstrekt onbekende Oostenrijkse Anna Kiesenhofer. De tweevoudig wereldkampioene tijdrijden dacht echter dat ze had gewonnen. Uitbundig juichend kwam ze over de finish op de Fuji International Speedway, niet wetende dat het goud een dikke minuut eerder al vergeven was.

"Er was veel miscommunicatie", bekende Gunnewijk. "We kregen in de auto vanuit de koers weinig informatie door en op veel plekken was het ook niet mogelijk nog iets aan de rensters door te geven. We hebben geen oortjes en in die laatste ronde over het circuit konden we er met de auto niet meer bijkomen. Ik kreeg toen pas in de gaten dat het voor de rensters niet duidelijk was dat er nog iemand vooruit was", zei de bondscoach.

Grote voorsprong

Ze wilde niet ingaan op de vraag hoe het nou kon dat de rensters niet op de hoogte waren van het feit dat een Oostenrijkse wielrenster 4 minuten voorsprong had met nog 10 kilometer te fietsen. "Ik wil het daar nog met de meiden over hebben. We moeten dit analyseren. Vooraf hadden we wel een tactiek besproken. Er mocht best een groepje wegrijden, maar op de klim naar Doshi Road zouden wij de koers zwaar maken om de groep kleiner te maken en daarna de situatie opnieuw inschatten. Dat deden we ook, maar de vluchters hadden veel meer voorsprong dan de bedoeling was en die Oostenrijkse bleek ook nog eens goed te kunnen doortrappen. Dat verschil is niet goed doorgekomen."

Er waren volgens Gunnewijk afspraken gemaakt binnen de ploeg over hoe groot de voorsprong maximaal mocht worden van een vluchtgroep. Hoeveel wilde ze niet zeggen, maar 10 minuten was in elk geval te veel. "Toch is het niet zo zwart-wit. De situatie in de koers bepaalt ook wat de rensters doen. Achteraf weet je hoe het anders had gemoeten, maar ik weet wel dat we hier de sterkste renners aan de start hadden."