Bregenzerwaldbahn + 009

Communities

ZeelandNet

Bregenzerwaldbahn + 009

Welkom op de community Bregenzerwaldbahn !

39.829 bezoekers 5 leden Log in

4. Het spoorwegspel.


Spoorweg spelen zoals in het echt.

Normaliter wordt op een modelbaan een trein samengesteld op basis van wat je leuk vindt om op dat moment achter de lokomotief te hangen. Hierdoor ontstaat een mooie passagiers of goederentrein die braaf zijn rondjes draait, maar niet van samenstelling wisselt, tenzij de reuzenhand ingrijpt om karretjes om te wisselen of er naar eigen plezier wat wagentjes op een spoortje worden weggezet. Na verloop van tijd gaat het rondje rails, het station of het treinverloop vervelen en wordt de baan vervangen voor een andere of de hobby verwaterd.

In het echt worden er goederen vervoerd omdat iemand in plaats A zijn produkt verkocht heeft in plaats B. Dan moet dat daar naartoe gebracht worden. De klant wil ook graag weten hoe laat en waar hij het produkt kan ophalen. Ook is het handig dat hij weet dat bijvoorbeeld koffie niet los gestort op een platte laadbak aankomt, maar netjes verpakt in een gesloten goederenwagon. Zo is een spoorweg in het echt een schakel tussen vele klanten en producenten langs de spoorweg en het is eigenlijk raar dat bij een modelspoorweg gewoon een paar wissels en spoortjes worden neergelegd en er lange treinen rijden die geen vertrekpunt of bestemming hebben. Vaak hebben ze niet eens een machinist en rijdt de trein enkel als een bewegend stukje scenery zijn rondjes. Vraag voor de grap eens op een beurs wat er in de 4e of 5e goederenwagen van een bepaalde trein zit, waar het vandaan komt en waar het naartoe gaat. Meestal kijken ze enkel raar aan.. 

Een modeltrein is niet enkel alles zo echt mogelijk eruit laten zien, maar vooral ook om het zo echt mogelijk te laten werken. Met het systeem dat ik gebruik, maar ook met andere systemen, weet je wat er in welke wagon zit, waar het naartoe moet en waarom. Je weet van elke wagen op elk station wat er in geladen wordt en welke trein hem waar naartoe mee moet nemen. Bovendien is reizigersvervoer bij een point-to-point baan ook een stuk echter omdat je van A naar B naar C etc. vervoerd en niet van A naar A naar A naar A..Hiermee zeg ik niet dat dat verkeerd is, maar probeer voor de grap eens het hele gebied waar de trein rijdt mee te bedenken in plaats van enkel de spoorlijn zelf. Het wordt allemaal een stuk leuker in interessanter...

Using a modelrailway like it's origin.

Normally a train on a modelrailway will be set up to the taste and mood of the one playing with it. This results in fancy passenger or goodstraffic trains running their roundsalong the track. It will alter it's appearance only if a giant hand takes away or adds some cars or if some cars are whunted onto a siding at random. After a short while, the oval track, station or trainsetup starts to get booring and the layout will be changed into another one or the hobby ceases to exist.

In Reality freight is forwarded because a person in town A sold his products in town B and it needs to be shipped there. The customer also wants to know at what time and where he can collect what he bought and also wants to be sure that p.e. coffee isn't transported there as bulk on a flat car, but neatly packed in a boxcar. The train normally is the link between a lot of customers and a lot of sellers and it's odd to see that the model version often has a few randomly made sidings somewhere where long freighttrains have no startpoint and no destination. Often they even have no traindriver and if you ask someone on a show what is transported in the 4th or 5th car of his train and where it's heading for, you often only get a glazy look back.

A model is not only making everything look like the real, but also to make it work like the real. With the system used on my railroad, but also with some other systems, one knows what's in which freightcar, where it has to go and why it has to go there. Every car on the sidings has a known destination and a known train it needs to be in later on. Also passengertraffic is a lot more realistic on a point to point railway. You really bring them from A to B to C and so on instead of A to A to A to A. I'm not telling that that is wrong, but try to model a bit more than just the tracks. Try to model the area and you'll see that it's getting a lot more interesting to play with..

Schaduwstation.

De eerste en meest toegepaste manier om het rijden met de treinen wat afwisselender en spannender te houden is een plaats waar treinen uit het zicht weggezet kunnen worden zodat de gebruiker niet telkens dezelfde trein voorzij ziet komen. Onder het landschap wordt een soort station gebouwd met verschillende sporen waar tijdelijk treincombinaties geparkeerd kunnen worden. In sommige gevallen wordt dit schaduwstation van een keerlus voorzien zodat treinen gekeerd kunnen worden en van dezelfde kant de modelbaan weer op kunnen rijden.

A shadowstation.

The first and mostly used way to add some realism and change in the traintraffic is to make a station insine a mountain or behind the background where trains can be stored away so that you don't see the same train over and over again. In some situations the shadowstation will be fitted with a turning loop so that the trains will show up from the same direction as they went, also adding to realism since very few trains run in circles.

Fiddleyard.

Een fiddleyard is vrij vertaald een rangeerterrein waar je kunt valsspelen. Je mag hier dus je handen gebruiken om treinen anders samen te stellen. De fiddleyard bestaat soms maar uit één spoor en een mogelijkheid om wagons en loks op plankjes weg te zetten. Het doel is om de treinen telkens van samenstelling te laten veranderen. Deze manier wordt veel toegepast op kleine modelbanen en banen die op beurzen te zien zijn omdat het erg compact te bouwen is en de mogelijkheden tot variatie eindeloos zijn.

Fiddleyard.

A fiddleyard us a hidden space where you can cheat. You can use your hands here to reset your trainsetup. A fiddleyard can be only one spur and a possibility to set aside some cars, but can be as big as you need. A fiddleyard is very commonly used with a small layout and gives possibility to mimic fairly vivid traffic with a very small space. Because of their small space and high flexibility in mimicing traintraffic you can see them often on showlayouts. 

Inglenook en Timesaver.

Bovenstaande 2 methode's zijn vooral gericht om "achter de schermen" het treinverloop aan te passen. Een Inglenook en een Timesaver zijn vooral bedoeld als modelbaan die op zichzelf variatie creëert. Beide zijn rangeerpuzzels en hebben de eigenschap dat de bestuurder van de lokomotief volgens een dobbelsteen of via een computer gegenereerde opdracht een trein samenstelt of ontleedt. Op het www zijn vele voorbeelden te vinden van modelbanen met deze rangeerpuzzels als basis. Erg de moeite waard als boekenkastbaan of in combinatie met een fiddleyard als korte modulebaan.

Inglenook and Timesaver.

The above 2 methods are basicly focused to setup a realistic traintraffic for your modelrailway behind the scenes. An inglenook or Timesaver however is meant as the railway itself giving loads of shunting pleasure. Both are called shunting puzzle because by means of a dice or a computerprogram the person operating the layout receives orders on how to setup the next train. On the WWW are a lot of examples of layouts based on these shunting puzlles. It can be combined with a fiddleyard to be used as a modelrailway in a shelf or short modulair layout. Very spacefriendly, very vivid traffic and very challenging.

Dobbelsteen, punaises, verf.

Dit wordt langzamerhand een beetje een ingewikkeldere manier van bedrijfsvoering op de modelbaan. Het zijn namelijk allemaal manieren om een wagon een bestemming te geven. Een rangeergedeelte heeft bijvoorbeeld 6 afnemers langs het spoor en met de dobbelsteen wordt bepaald welke wagon waar naartoe moet. Deze variatie is goed te combineren met een timesaver of inglenook of beide variaties, mijn vorige baan bestond hier ook uit en is nooit afgekomen wegens het vele rangeren. (Het spel was leuker dan het bouwen.) De dobbelsteen heeft overigens vele andere selectiemogelijkheiden, bijvoorbeeld "Even en oneven", 4-en-lager, enkel de 6 etc. Het is dus een ideaal instrument om afwisseling mee te maken.

Een variant die in Amerika veel gebruikt wordt is om een flinke lading punaises te beschilderen met verschillende kleuren verf. Elke wagon heeft een klein gaatje in het dak en voor je gaat rijden wordt elke wagon "at random" met een punaise voorzien. (niet stiekum kijken) De afnemers langs het spoor hebben een kleurcode en de wagons moeten kleur bij kleur gesorteerd en bij de afnemers afgeleverd worden. Overigens is deze methode het beste geschikt voor grotere banen.

Dice, Pins and paint.

Slowly we begin to evolve to a more difficult way to operate a modelrailway. All the named ways are ways to mimic goodstraffic on a layout.. A shunting area p.e. has 6 factories and a dice is used to give each wagon from the train a destination at one of the 6 factories. This can be used with a timesaver or even inglenook or a combination of both. On a former layout I made such a combination, ruled by a dice, and the layout got never finished because of the fun to play with it. A dice has other selectionmethods too, like even or uneven, 4 and less, only 6 etc. It's an ideal instrument to randomise your goodstraffic.

A variant often used in America is to paint a load of pins or rings in different colours. Each car has a small hole in it (where the pin fits in) or a little pin on the roof (where the ring can be put). Before a session starts each wagon needs to get a pin or ring (don't watch) randomly. The destinations along your layout all have a colourcode and the trick is to sort the cars by colour and deliver them according to it. This method is best used on layouts with more then one station.

Waybills en Carcards.

De laatste variant is de meest uitgebreide en werkt zoals het grote voorbeeld. Elke wagon heeft een zogenaamde "Carcard", dat is een stuk karton met een hoesje erop waar je een strookje papier in kan doen. De carcard beschrijft bijvoorbeeld wat voor soort wagen het is, wat er voor gewicht in mag, het nummer en maximum snelheid. Maakt eigenlijk niks uit wat erop staat, als de carcard maar herkenbaar bij de wagon hoort.

Waybills and Carcards.

The last variant is the most evolved and works like reality. Each car has a socalled carcard, this is a piece of cardboard with a pocket on it where you can put a slip of paper in. The carcard describes the kind of wagon, it's weight, loading capacity, number and maximum speed. Whatever you like to tell about the car, it can be put on the carcard. Be sure to be able to know which car belongs to it on the layout.

      

De opdrachten die afgehandeld moeten worden staan op een "Waybill", dat is een amerikaanse term en betekend routestrookje. Op deze waybill, een stukje papier wat in het vakje past op de carcard, staat de herkomst en bestemming van de te vervoeren lading. De clou zit hem in het feit dat deze waybill 3x omgedraait kan worden. (Ondersteboven draaien, ommezijde en dan nogmaals ondersteboven). Er kunnen in totaal dus 4 bestemmingen op een waybill staan, die na elkaar afgewerkt moeten worden en de wagon dus in meerdere sessies over het spoorwegnet laten vervoeren.

The freight forwarding tasks are put on a waybill. This waybill fits in the pocket on the carcard and shows the origin and destination of the load needing transportation. The thing is that this card can be turnes in 3 other positions, each one showing a new destination . In total there can be 4 destinations on one waybill dictating the car across the layout in different operating sessions.

     

Voor een "Operating session", dat is het begin van het spel, wordt een hoeveelheid wagons bepaald die in de trein mee moeten, bijvoorbeeld met een dobbelsteen. Er worden uit een stapel waybills net zoveel waybills getrokken als er wagons in de trein moeten. Vervolgens kijk je welke soort wagon bij het type belading past en beschikbaar is op het startpunt. (Bij erg grote banen vaak een "yard", bij mijn baan de fiddleyard) Vervolgens worden de waybills in de carcards geplaatst met de eerste bestemming rechtop leesbaar in het vakje op de carcard. Deze combinaties vormen de vrachtpapieren van de trein en reizen met de trein mee tot de eerste bestemming die voor de desbetreffende wagon op de waybill staat. Daar wordt de wagon afgeleverd bij de bestemming, de carcard uit de vrachtpapieren van de trein gehaald en bij het afleveradres weggehangen. De waybill wordt nu eerst met dezelfde zijde naar voren ondersteboven gedraait en de volgende opdracht is op de waybill te lezen. De trein rijdt verder, net zolang tot alle opdrachten afgehandeld zijn.

Before an operating session is started, one needs to figure out the number of cars in the train. I use a dice for that. From a stock of waybillcards you take the same amount of waybills and setup your train in the fiddleyard. Next the waybills are put in the pockets of the carcards beloning to the cars in the train you set up. These form the freightpapers of your train and travel along with the train until the first destination on the waybill is reached. There the car is shunted out of the train and the waybill is flipped over to destination number 2 and put in the cardholder on the front of the layout. During it's ride, the train delivers all the cars according the destinations on the waybills.

      

De eerste paar sessies zijn saaie sessies omdat behalve de wagons in de trein geen wagons op de ban aanwezig zijn. Na verloop van een paar sessies staan echter overal wagons met opdrachten klaar en moeten de wagons telkens bij het langskomen van een trein die de goede kant opgaat naar de volgende opdracht op de waybill verplaatst worden. Zo heeft de trein soms bij elk station weer een andere samenstelling en varieert de lengte van de trein ook behoorlijk tijdens de reis.

The first few operating sessions are dull because the layout isn't that crowded yet. After a while some cars are on sidings along the tracks and they need to be transported to the next destination. If your train heads in the direction needed, you hook up the car and transport it to it's next destination. This way the look and length of your train fluctuates constantly during the trip. 

      

Eén ding is altijd hetzelfde, het startpunt en uiteindelijke bestemming van de laatste opdracht op de waybill is altijd de fiddleyard, elke wagon komt na verloop van tijd weer terug op het uitgangspunt.

One thing always remains the same: the start and enddestination of a car is always Bregenz or Vorkloster so that each car eventually returns to the fiddleyard after a few sessions.

      

Bij erg grote modelbanen waar lange treinen onderweg zijn volgens dit systeem wordt de trein bereden door 2 personen. Eén bestuurd de lokomotief en regelt de communicatie met de verkeersleiding, de 2e doet de administratie (waybills en carcards) en schakelt de route's. Dit soort modelbanen zijn echter enorm groot en werken precies hetzelfde als de echte spoorwegen, inclusief verkeersleiding en communicatie per telefoon of walkietalkie voor vrijgave van route's e.d. Dit summum is echter enorm kostbaar en niet geschikt als baantje in huis. De Bregenzer waldbahn moet echter qua werking en interessantheid in de buurt komen.

Inmiddels is het carcardsysteem enkele dagen operationeel. Van bouwen komt nu dus niks meer voorlopig, want het moet grondig getest worden. Het blijkt een erg leuke manier van "treintje spelen" te zijn, waarbij de kaartjes het idee geven dat er ook echt wat vervoerd wordt.

When on a very big layout where long trains are running this system needs a 2 headed crew. One drives the engine and contacts the yardmaster and one manages the carcards and waybills and trows the switches. These railwaymodels are pretty big an function loke the real ones. They need a despatcher, telephone communication and the traindrivers need to obey the despatchers orders. This summum of modeltrains is very costly and not suited as a small layout in a normal european home. My Bregenzerwald bahn however has been made with this kind of operation in mind. It not only gives destination to the cars, but also tells what's in it and who needs it.

   

Een simpel stukje verenstaal houdt de kaartjes op zijn plek en zo houdt je het spel netjes overzichtelijk. 

Om het geheel compleet te maken heb ik nog een dobbelsteen toegevoegd. Bij samenstellen van de trein op de fiddleyard moet je een dobbelsteen gooien. Als je 1, 2 of 3 gooit is het een gemengde goederen en personentrein waarbij 2 personenwagentjes mee rijden en respectievelijk 1, 2 of 3 goederenwagons. Gooi je 4 of 5, dan wordt de trein een volledige goederentrein en moet je dus 4 of 5 goederenwagons meenemen.

Gooi je een 6 dan heb je een "speciale opdracht". De dobbelsteen moet je dan nog een keer gooien om te zien welke speciale opdracht je moet volbrengen. 1= springstoftrein naar WTT. Deze mag niet opgedrukt worden en tussen de wagons met springstof en de lok moet een lege wagon. 2= Schoolreisje met kanotocht, 3 = hoog bezoek (de paus, een regeringsambtenaar o.i.d.) 4 = Onderhoudstrein met de sneeuwploeg, 5 = Uitstapje van de alpinistenclub, 6 = Lawine / aardverschuiving opruimen met sneeuwploeg en materiaalwagen.

A simple piece of steel rodding keeps the carcards on the fascia and the game tidy. I added a dice to the fiddleyard to distate the kind of train (1, 2 or 3 is a mixed goodstrain with 1, 2 or 3 freightcars, 4 and 5 are solely freighttrains and 6 is a special. When throwing a 6, throw again and 1= dynamite run to Wirtatobel mine, 2= schooltrip with canoos, 3= visit of an imortant person, 4= repairtrain with snowplow, 5= Alpineclub tour, 6= Avalange of snow or mud snowplow needed.) I also made a small cupboard to set aside some cars:

Een kast om het materieel bij de fiddleyard op te bergen:

   

en een soort rad van fortuin wat als dobbelsteen gebruikt kan worden:

The dice which I use to play the game:

                            

Hiermee is het spel compleet!

With this the game is complete!

Omhoog