mop

Communities

ZeelandNet

mop

WELKOM DIERENVRIENDEN

371.181 bezoekers 24 leden Log in

Geschiedenis van de mop


DE GESCHIEDENIS VAN DE MOPSHOND

 

De Mopshond Multum in Parvo betekent een heleboel in een klein beetje. Dit slaat volledig op de mopshond. Deze kleinste dogachtige komt van origine uit China en is destijds meegenomen naar Europa door Hollandse zeelieden. Hij wordt daarom ook wel eens de Hollandse mops genoemd. De mopshond kwam in China reeds voor, voor onze jaartelling. Onder keizerin Tsu Hsi waren de kortsnuitige honden zeer populair(Pekinees, Lo Sze en Ha-Pa, een mopsgelijkend ras maar hoger op de benen en wat langer in de rug). Men hield toen, net als nu, van een Mops met een groot rond hoofd, een korte snuit en licht uitpuilende ogen. Verder lekker ruim ineen elastische huid die kort, fijn en glad hoort te zijn. Een fors lichaam met een goed ontwikkelde voorborst en een mollig achterlijf. Hij heeft korte, dikke spieren. Het mooie van de Mopshond is dat hij al lange tijd (voor de jaartelling) een gelijkmatige rasstandaard heeft. Omstreeks 1500 doken de eerste Mopsen op in Europa. Een goede 300 jaar geleden werd de Mops geïntroduceerd in Engeland dor de Hollandse Koning-stadhouder Willem 111. De Mops werd een zeer populaire hond in de koningshuizen van Europa. Napoleons vrouw, keizerin Josephine, had de beroemde mopshond Fortane, die geen moment van haar zijde ging. Zelfs niet in hun huwelijksnacht. In 1878 nam Lady Brassey de eerste Mopshonden mee uit China. De Mopshond heeft altijd bekend gestaan als uiterst trouw, betrouwbaar, aanhankelijk en verdraagzaam. Vreemd genoeg kreeg iedere Mops voor 1885 de mishandeling van volledig couperen van de oren. Het onnavolgbare charmante karakter kunnen we kort samenvatten. Stijfkop en vrijdoos. Ondanks zijn stijfkoppigheid is de Mops een makkelijk lerende hond. Aan een kant vreemd omdat de Mops nooit voor een praktisch nut is gefokt, maar altijd een gezelschapshond is geweest. Een overigens niet te onderschatte functie. Een betrouwbaardere vriend door dik en dun als uw Mops zult u niet treffen. Een Mops is bijzonder mensgericht en kan bijvoorbeeld niet tegen eenzaamheid of diverse wisselingen van eigenaren. Dit soort ervaringen zijn uiterst schokkend voor ze. Van nature heeft de Mops een een prettig gevoel voor humor. In Italië speelde de Mops bijvoorbeeld in menig rollenblijspel Commedia dell?arte. Wat de Mops ook leuk vindt is de Oost-Indische doofheid, iets waar wel meer dogachtigen last van hebben. Of opeens niets meer snappen van wat zijn baas graag van hem wil. Ondanks deze humorkronkels heeft menige Mops succesvol gehoorzaamheidsdiplomas gehaald met een gemak die menig Herdershondenbaas groen doet uitslaan van jaloezie. De Mops is gereserveerd naar vreemden, zijn vriendelijkheid en spontaniteit worden dan overboord gezet en doet de Mops wat verstarren. Dit is o.a. een moeilijk punt voor het showen van uw Mops, als de keurmeester komt bij het onderwerp betasten. Zijn er ook nadelen aan een Mops? Alleen als je geen passie hebt voor dit fantastische ras. Ik zelf ben wel weg van snurkende, eigenwijze, het hele jaar door verharende, aanhankelijke, altijd op jouw stoel gaan zitten slapen, vrolijke honden. Eigenlijk verwacht je dat de Mops hierdoor een geweldig populaire hond moet zijn geworden. Doch wat schetst onze verbazing, de Mops is dit niet.  Prima, want grote populariteit is niet goed voor je ras.Dus meneer Disney of andere populaire filmmakers, geen films met Mopsen erin! Ze zijn namelijk niet (wel!) om aan te ziene gedrochten (fantastisch zijn ze!!!)

 

Omhoog