Welkom op de site van de hulphonden!

Communities

ZeelandNet

Welkom op de site van de hulphonden!

Welkom op de community Het nut van hulphonden!

215.135 bezoekers 73 leden Log in

Robin en Kira


Robin en Kira.
(Kira is ook een dochter van Mayra)

Robin is 21 jaar oud, hij is autistisch en verstandelijk gehandicapt.
Kira is een Labrador teefje van 2 jaar.
Robin vindt honden erg lief maar ze mogen niet te druk zijn en moeten goed luisteren.
Vandaar dit verhaal.

Kira is erg lief maar af en toe ook erg wild, een echte Labrador. Bij Robin past ze zich goed aan, ze springt nooit tegen hem op, benadert hem altijd rustig ze voelt dit heel goed aan.
B.v. 's morgens; wij worden elke morgen uitbundig gegroet, ze kwispelt en kwispelt en komt ook uitbundig knuffelen, ik vind het prachtig maar Robin houd daar helemaal niet van, die zegt goede morgen als hij een goede bui heeft maar meestal is hij kortaf tegen Kira.
Wat doet Kira? Zij voelt Robin zijn stemming perfect aan en reageert daarop zij gaat dan vanzelf rustig doen, Robin zegt dan meestal in je mand Kira en dat gaat ze, of ze doet dit soms uit zichzelf. Meestal zeg ik tegen Robin zeg maar goede morgen Kira en Robin zegt dit dan tegen haar, geeft haar een klopje op de kop en dat was 't dan, Kira blijft dan rustig liggen.
Rond half 10 gaat Robin naar buiten, wachten op de taxi, Kira weet dit perfect, Robin roept haar en dan mag ze naast zijn tas zitten totdat de taxi komt, dit gaat prima, ook mooi om te zien!
Toen Kira nog pup was heeft ze ook nooit wild gedaan bij Robin, dat vind ik echt knap dat ze dit zo goed aanvoelt.
Soms wil Robin ook even met haar spelen, dan gooit hij haar beer weg, Kira pakt hem en brengt de beer rustig terug bij Robin.
Ook soktrekken vindt Kira erg leuk (ze krijgt altijd de oude sokken) ze is heel sterk en kan makkelijk winnen ook van ons maar,,,,, bij Robin trekt ze heel zachtjes en laat gelijk los, prachtig om te zien.
Robin zelf is toch erg gehecht Kira maar op zijn manier, als we gaan wandelen en ze snuffelt te lang naar zijn zin dan zegt hij Kira doe niet zo dwangmatig!
Voor Robin is het soms ook wel moeilijk want dieren zijn vrij onvoorspelbaar en daar houdt hij niet van maar Kira past zich perfect bij Robin aan.
Als hij 't moeilijk heeft en soms moet huilen verdrietig is dan komt ze bij hem zitten om te troosten, als hij boos is en hard roept komt ze naar mij toe dus ze voelt de stemmingen heel goed aan.
Robin mist haar ook als hij haar niet gelijk ziet als hij thuis komt. Als we met de auto weggaan vraagt hij ook meestal gaat Kira mee?
Voor Robin is dat toch wel knap want voor hem is het moeilijk om een emotionele band op te bouwen met mens of dier.

Laatst waren we een weekend in een huisje midden in 't bos, prachtig voor Kira en ook voor Robin want we kwamen daar vroeger vaak, dus Robin herkent alles, dit geeft hem rust en ontspanning. We slapen daar met z'n drieeen op een kamer op de begane grond, Kira vond dit prachtig want die kon zo bij ons komen terwijl we op bed lagen. Robin vond het ook leuk en ging Kira ook roepen, meestal houdt hij niet van zoveel lichamelijk contact maar dit vond hij prachtig. Toen we weer thuis waren zei hij jammer dat Kira niet meer bij mijn bed komt.
Leuk hoor!
Kira maakt ook onderscheid tussen lichamelijke beperkingen, af en toe komt hier een jongen die ook autistisch is maar motorisch sterker dan Robin, je ziet dan dat Kira met hem wel wild speelt en met Robin niet, knap hoor! Met dit verhaal wou ik duidelijk maken dat honden toch wel heel slim zijn, we hebben er ook heel veel plezier en vriendschap van, voor Robin is 't ook heel goed hij leert er veel van.

De moeder van Robin

Omhoog