'DEnK_A@N_JeZeLF'' VerZorging,VoeDing,ZiekTen,enZ'

Communities

ZeelandNet

'DEnK_A@N_JeZeLF'' VerZorging,VoeDing,ZiekTen,enZ'

eeN CoMMuNiTy MeT VaNaLLeS oVeR Je GeZoNDHeiD

349.009 bezoekers 80 leden Log in

Kinderloos ongewenst verplicht > 1.


    

 

Als er nooit een kindje komt

 

 

 

Het lijkt zo vanzelfsprekend: ooit loop je achter de kinderwagen. Veel stellen ervaren het als een groot verlies als het niet lukt om kinderen te krijgen. Vrouwen voelen het als rouw. blijkt uit onderzoek van psycholoog Christianne Verhaak. Het goede nieuws: de meeste paren verwerken die klap goed.

 

 

Een op de vijf paren in Nederland meldt zich met vruchtbaarheidsproblemen bij de gynaecoloog. Tien procent van hen blijft, soms om onverklaarbare redenen, ongewenst kinderloos. Die boodschap komt meestal als een donderslag bij heldere hemel, blijkt uit onderzoek van psycholoog Christianne Verhaak van het Universitair Medisch Centrum St.-Radboud in Nijmegen. Zij volgde vierhonderd paren vanaf de eerste reageerbuisbevruchting (IVF) of ICSI (variant op de IVF waarbij in het lab het zaadje in de eicel wordt gebracht) tot zes maanden na de laatste behandeling.

 

 

..Babykamer..
Vijftig procent slaagt erin via IVF of ICSI zwanger te raken. Maar mensen schatten hun kansen veel hoger in, weet Verhaak. Begrijpelijk, vaak hebben stellen al hun hele leven ingesteld op het krijgen van kinderen. Met het oog op de toekomst is er vaak al een huis gekocht in een kindvriendelijke nieuwbouwwijk. De babykamer is bij wijze van spreken al ingericht. Natuurlijk, je moet ook positief denken. Sterker nog: recent onderzoek van een collega-arts van Verhaak heeft zelfs aangetoond dat er een klein verband is tussen gemoedstoestand en het slagen van de behandeling. Aan de andere kant is er ook een gevaar dat stellen de ogen sluiten voor het feit dat het mis kan gaan.
Als na de laatste keer IVF of ICSI blijkt dat er geen kinderen komen, is het met name het verdriet bij vrouwen groot. Dat blijkt misschien een open deur. Verhaak is met haar onderzoek wel de eerste die de emotionele lading van kinderloosheid wetenschappelijk heeft onderzocht en in kaart gebracht.

 

 

..Rouwproces..
Haar conclusie: de emoties bij vrouwen zijn vergelijkbaar met het rouwproces na het verlies van een partner of baby vlak na de geboorte. Ook al is er nooit een kind geweest, toch voelt het als een echt verlies. Paren raken hun dromen en idealen kwijt. Het hele leven staat op hun kop. Je wordt nooit vader of moeder en je zult ook nooit kleinkinderen krijgen. Het verlies is niet minder bij het uitblijven van een tweede kind. Dan is er extra leed omdat het eerste kind geen broertje of zusje krijgt.
De uitkomt van het onderzoek kan onvruchtbare stellen helpen, denkt Verhaak. Ze kunnen hun emoties nu beter plaatsen. Hun reactie is heel natuurlijk en ze zijn niet de enige.
Mannen vertonen die heftige rouwreactie opvallend genoeg niet. Ze zèggen wel dat ze het heel erg vinden, maar de reactie is er niet naar. Zelf vergelijken ze de onvruchtbaarheid ook niet met het overlijden van een dierbare, maar met bijvoorbeeld het kwijtraken van hun baan.
Verhaak: Hoe dat komt? Dat weten we niet. Maar ik geloof niet dat kinderloosheid minder voor mannen betekent, je ziet ook dat ze net zo geraakt zijn. Misschien houden ze zich sterk voor hun vrouw. Kinderloosheid is vaak een stil verdriet, dat maakt het zwaar.
Er is moed voor nodig om erover te beginnen, omdat er nog steeds vervelend op gereageerd wordt in de trant van 'ga eens lekker op vakantie, dan komt het vanzelf'. Of mannen reageren met 'zal ik eens langskomen'. Kinderloosheid kan ook heftige gevoelens van jaloezie oproepen: waarom zij wel en ik niet? Iedereen om je heen, vrienden, zussen, broers, wordt natuurlijk zwanger. En dan hoor je blij te zijn.
Dat klikt allemaal erg verdrietig, en dat is het ook. Toch is er ook goed nieuws: ongeveer driekwart van de paren kan al dat verdriet best goed zelf hanteren en pakt de draad van het leven weer op. Een kwart van de stellen heeft daar moeite mee en zou geholpen zijn met psychologische begeleiding.
In die gevallen gaat het vaak om vrouwen die zich nooit een leven zonder kinderen konden voorstellen. Het ontbreken van een stabiele relatie speelt ook een rol. Overigens komt echtscheidingen na een mislukte vruchtbaarheidsbehandeling niet vaker voor dan bij andere paren.
In een vervolg onderzoek wil de psycholoog nagaan hoe paren beter kunnen worden voorbereid op de klap na een mislukte IVF. Voor de risicogroepen zouden we psychologische steun kunnen ontwikkelen die erop gericht is paren te ondersteunen met het omgaan wet onvruchtbaarheid. Zo zijn er manieren om  iets van kinderen in je leven te brengen. Mensen willen vaak bepaalde dingen leren aan een kind, naar de Efteling gaan, samen naar het Jeugdjournaal kijken. Dat soort dingen kun je ook doen met de kinderen van een zus of goede vriendin.
Gynaecologen zouden paren meer moeten wijzen op de heftige emoties als de zwangerschap ondanks vruchtbaarheidsbehandelingen uitblijft, meent Verhaak. Het is goed als partners op een gegeven moment met elkaar praten over wat ze gaan doen als het niet lukt. Ik adviseer mensen ook altijd door te gaan met hun leven. Stellen die over een leven zonder kinderen praten, blijken de teleurstelling beter te verwerken, het valt minder rauw op hun dak dan bij partners die hun ogen ervoor sluiten.
Verhaak volgde de stellen in haar onderzoek maar tot zes maanden na de laatste behandeling. Intressant zijn de effecten op lange termijn. De psycholoog verwacht dat een nog grotere groep het gemis heeft verwerkt. Uit literatuur blijkt ook, dat het verdriet opnieuw laait als mensen stoppen met werken en vrienden en familieleden opa en oma worden. Ook geeft 95 % van de stellen aan nog steeds te hopen op een zwangerschap.

 

 

..Gesloten boek..
Of dat zo blijft? Het is nooit een gesloten boek. Mensen blijven hopen op nieuwe technieken totdat ze in de overgang zijn. Ik denk dat het goed is om er op een gegeven moment vanuit te gaan dat het niet meer lukt en van die kinderkamer eindelijk een hobbykamer te maken. Er zijn vrouwen die opnieuw de pil gaan slikken om van de maandelijkse teleurstellingen af te zijn. Soms is dat misschien wel beter.

 

 

 

Voor meer informatie of contact met lotgenoten:
Patiëntenvereniging Freya: www.freya.nl

 

 

 Deel 1

Omhoog