'DEnK_A@N_JeZeLF'' VerZorging,VoeDing,ZiekTen,enZ'

Communities

ZeelandNet

'DEnK_A@N_JeZeLF'' VerZorging,VoeDing,ZiekTen,enZ'

eeN CoMMuNiTy MeT VaNaLLeS oVeR Je GeZoNDHeiD

349.783 bezoekers 80 leden Log in

4. Acne 3. Mijn verhaal


    

 

En dan nu

***MIJN VERHAAL***

 

***Leven met een Acne-huid***

 

Wat is leven met een acne-huid?

Verschrikkelijk, ik weet er alles van.
Je voelt je waardeloos, je kunt jezelf niet in de spiegel bekijken. Je hebt een groot gebrek aan zelfvertrouwen. Je kunt absoluut niet van jezelf houden. Je wilt knap zijn, net zoals dat die anderen. Ze hebben leuke vrienden en hebben altijd lol. Je voelt dat je er niet echt bij hoor. Ze vinden je vast besmettelijk. En daardoor krijg je imago er dan nog eens een deuk bij. Dat duurt jaren en jaren. Ik vind het erg voor degene die hetzelfde moeten meemaken zoals ik in mijn pubertijd heb moeten leven. Je moet plezier hebben, er op je mooist uit kunnen zien, je moet je aantrekkelijk kunnen maken voor die ander.....
Maar met een acne-huid... ligt dat net iets anders.
Ze bekijken je en je ziet er anders uit.
Sommige vinden het erg dat ze een puistje hebben. Maar ik heb het over de echte ACNE-huid. Grote rode kanjers op je gezicht, op je wangen, kin en voorhoofd. Gewoon niet meer weg te werken met cosmetica. Ik mocht dat trouwens niet doen van mijn ma. Niks aan smeren, dan krijg je er meer, en waarschijnlijk was dat wel het beste ja. Maar het ziet er zo smerig uit hè.

 

Bij mij begon het gelijk al in de pubertijd. Eigenlijk gelijk al toen mijn menstruaties begonnen. Ik was zeker de eerste van de klas. Gelijk al op mijn 12de jaar. Ach ja, het hoort erbij hè. Maar ik zat er wel mee. Een paar keer naar de huisarts en dan krijg je een aantal middeltjes die zouden moeten helpen. Maar niks hielp... Op een gegeven moment leer je er wel mee leven. De mensen die je kennen als persoon weten wie je bent en voor hun valt het wel mee. Maar het is moeilijk om contact te krijgen met iemand die je niet kent, want zelf durf je niks te zeggen, want ja, je bent toch niet knap genoeg. Nu was ik toch nog niet zo kluizelaar, ze kwamen toch wel naar me toe. Ik heb er op zich nog niet zo'n probleem mee gehad wat dat betreft. Ik deed er waarschijnlijk nog alles aan om er nog wat bij te kunnen horen. Maar mijn vriendinnen bleven knapper dan mij natuurlijk. Ach ja, zo was het nu eenmaal.

Op mijn 17de kreeg ik de pil, want dat was beter voor de acne die ik had. Dachten ze dus, maar dat hielp ook niet. Ging er 1 pukkel weg, kwamen er 2 voor in de plek, ze bleven maar komen. En voor jezelf ziet het er toch altijd erger uit waarschijnlijk dat het in werkelijkheid is.

Dan loop je tegen de 20 jaar en dan ga je denken, ik ben er nu bijna vanaf. Nog even en dan is de ellende voorbij. ........... dacht ik. Ik zal jullie eens iets vertellen... Na mijn 20ste werd het alleen maar erger en erger. De huisarts schreef me de Diane35 pil voor, dat was veel beter dan die andere pil die Ministad heette. Dan doe je dat maar. Ik begon toen ook met naar een schoonheidspecialiste te gaan, die al mijn poriën openmaakte, de meeëters weghaalde, de huid in top en top reinigde enz enz.... Tot slot een lekkere gezichtmassage en ik kon er weer tegen.
Op een gegeven moment ben ik daar begonnen met Oosterse kruiden te laten behandelen. De produkten waren van NEODERMA. Pittig spul hoor. Het brand gewoon je huid in. De moeite waard om het eens uit te proberen, dan weet je precies wat ik bedoel, maar zeker weten doe ik wel. Een geluk dat ik dat toen gedaan heb anders had ik nu heel veel littekens gehad. En dat heb ik nu niet. Het heeft me wel heel veel geld gekost, maar dat is echt de moeite waard geweest, naderhand bekeken dan....

Dit is eind 1995
dus hier ben ik 22 jaar.
Dit is eigenlijk de enige foto die ik heb uit die periode.
Veel foto's heb ik niet.

Maar echt, hoe ouder ik werd, hoe erger die acne werd. Er was niks meer tegen te doen. De Diane35 pil hielp dus niet hè...
Toen begon ik ook nog eens te sukkelen met mijn menstruaties. In mijn pilpauzes kwamen ze niet met tot gevolg die acne nog eens erger werd. Toen ik op een gegeven moment naar de huisarts ging om die grootte pukkel in mijn nek te laten zien. Ik had ze alleen nog maar in mijn gezicht, borst en rug gehad, die laatste 2 kun je nog verbergen, maar je gezicht en nek niet meer.
Het was echt een afschuwelijk groot ding dat de huisarts me capsules voorschreef die ik een maand moest slikken en als de kuur op was moest ik maar terugkomen.

Na de maand van die antibiotica te slikken stond dat grootte ding er nog. Dat is niet meer normaal, zei de huisarts... Je bent nu 26 jaar en die acne is nog zo erg, word zelfs erger... Je moet maar eens naar de gynecoloog of dat misschien iets met je menstruaties te maken heeft. Want ja, de Diane35 moest ik maar gewoon blijven nemen, want ja, hoe zou het er anders uit zien....

De gynecoloog kon er voor de rest ook niks aan doen dan mij eens te bekijken vanbinnen en alles was toch goed naar deze omstandigheden. Hij vond het erg voor me dat ik al zo lang, en nu nog op mijn 26ste jaar dat hij wel iemand wist die me zeker en vast kon helpen, want dat was wel nodig vond hij. Hij stuurde me door naar de HUIDARTS.

Een afspraak gemaakt. Het was een zeer spannende tijd, dat kan ik je wel vertellen. Zou ik er dan nu eindelijk vanaf komen? Ik ging er maar van uit dat ze er niks aan zouden kunnen doen. Maar dat had ik mis. Ze hadden wel degelijk wat voor me in huis. Ja, dan geloof je je oren niet hoor. Ik kon de behandeling doen met de pillen genaamd ROACCUTANE.

Ik kreeg een boekje mee en moest dat maar eens goed doorlezen, want ik moest er zeker van zijn dat ik dat wou doen. De volgende afspraak heb ik ja gezegd. Maar dan was ik er nog niet... mijn bloed moest goed zijn voor de behandeling kon worden gestart. Volgens mij had het te maken met je choresterol enzo...
Ook moest ik een soort contract tekenen dat ik in de periode van de behandeling en enige tijd erna absoluut niet zwanger mocht worden omdat vast staat dat Roaccutane misvormingen geeft. En moest het per ongeluk wel zo zou zijn... dat kun je wel raden...
Ach ja, dat moest dan maar, dan zal mijn bloed wel niet goed zijn dacht ik. Maar naar mijn stomme verbazing was dat wel goed en kon ik met de behandeling beginnen.
Op zich was het een tijd van afzien, ik had heel veel last van de bijwerkingen die de behandeling met zich mee zou kunnen brengen.
Droge huid (overal maar dan ook overal)
Ik had vooral last van mijn lippen en scheenbenen
zoals ik me nu nog kan herrinneren.
Verschrikkelijk droog.
Er waren er nog wel een paar, maar deze 3 kan ik me het beste herrinneren,

* Huid

* Maagdarmkanaal (verschrikkelijke diarree hebben)

* Bloed (meer bloedneuzen)

Maar ondanks alles ging ik ervoor. Het was afzien maar langzaam aan werd de acne minder. Dus het hielp wel. Dikwijls bloed laten prikken voor controle. In het beginstadium dat ik mijn bloed liet prikken voor controle ging het al mis. De volgende dag werd ik al gebeld door het ziekenhuis. Ik moest zo snel mogelijk een afspraak maken met de huidarts. Een dag daarna in de namiddag moest ik komen.
Uit mijn bloedonderzoek bleek dat mijn choresterolgehalte zorgwekkend hoog gestegen was. Zeker was kwam dat door de behandeling. Ik zou moeten stoppen hebben. Maar ik wou dat niet, ik wou van mijn acne af en het resultaat was er al. Dus ik smeekte en smeekte. Ze stemde uiteindelijk in maar onder 1 voorwaarde. Ik moest onder strenge controle blijven. Moest het fout gaan dat ze er gauw bij waren. Ik mocht 1 pil per dag nemen wat anders 3 waren, maar dan duurde de behandeling een paar maanden langer. Dat kon me nou eens niks schelen, ik moest en zou van die acne af komen. Mijn man vond het eigenlijk niet goed, want mijn gezondheid ging toch voor die acne. Ik zag dat anders...

Negen maanden duurde de behandeling. Toen was de acne weg en mocht ik stoppen. Het is een verbazingwekkend resultaat. Het is weg, uit mijn leven verdwenen. En mijn leven is veranderd. Zelf heb ik mijn leven ook veranderd. De vrienden die ik had heb ik niet meer. Ik heb ander werk gezocht dus heb nu andere collega's en andere vrienden. En ik ben gelukkig nu... Ik kan eindelijk degene zijn die ik ben. Heb ik wel moeten leren hoor, maar het is me gelukt.

Voor degene die een erge acne-huid hebben. Blijf er niet mee lopen. Ga naar de huidarts en die geven zeker de geweldige ROACCUTANE. Ik raad het iedereen aan. Het veranderd je leven in een oogwenk. Al zeg ik het zelf...

 

Voor degene heb ik nog wat links die nog meer informatie willen;

Over Roaccutane:  http://www.roche.nl/product.php?naam=Roaccutane&vorm=10%20mg

Boekje Roaccutane aanvragen want dat kan:
http://www.roche.nl/producten/educationeel/order/pub_roaccutane_acne_boekje.php

Patiëntenbijsluiter Roaccutane:  http://www.roche.nl/producten/pil/roa010cap.pdf

Over Acne: http://www.roche.nl/ziektebeeld/acne/index.htm

 

 

 

 

Omhoog