Ze vroeg om een paardentrainer, ze kreeg een coach voor zichzelf

Beschrijving

𝐙𝐞 𝐯𝐫𝐨𝐞𝐠 𝐦𝐞 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐡𝐞𝐭 𝐭𝐫𝐚𝐢𝐥𝐞𝐫𝐥𝐚𝐝𝐞𝐧, 𝐡𝐚𝐚𝐫 𝐬𝐭𝐚𝐥𝐠𝐞𝐧𝐨𝐨𝐭 𝐰𝐚𝐚𝐫𝐬𝐜𝐡𝐮𝐰𝐝𝐞 𝐡𝐚𝐚𝐫 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐞𝐞𝐧 𝐜𝐮𝐫𝐬𝐮𝐬 "𝐯𝐞𝐫𝐝𝐢𝐞𝐩 𝐣𝐞 𝐢𝐧 𝐣𝐞𝐳𝐞𝐥𝐟"

Ze stond bij haar stalgenoot en zei lachend: je weet waar je Annelies voor gevraagd hebt he. Dat trailerladen is het moeilijkste niet, die lessen over jezelf, die hakken erin.
De vrouw naast haar keek haar aan en daarna naar mij. Ik zei: sorry notsorry, maar je paard kent het trailerladen al (een trauma daar gaan we aan werken). Het werk zit vooral bij jou.
Je mag je nog bedenken. Ze schrok niet genoeg om te stoppen, gelukkig. We zijn gewoon doorgegaan.

En dit hoor ik vaker. Want meestal begrijpt een paard verrassend snel wat er van hem gevraagd wordt. De vraag is alleen of wij als mens dat ook durven toe te passen.Zo ook deze keer. Ik nam haar paard over en binnen korte tijd stond hij in de trailer.
Daarna gaf ik hem terug aan haar. En ineens gebeurde er .........niets. Hij wilde niet. Ik had vooraf nog gezegd: als je het zelf spannend vindt, zeg het me dan. Ze had niets gezegd, maar haar paard vertelde me alles.
Dus zei ik: oké, laten we even stoppen. Wil je eens bewust ademhalen? Ze keek me aan alsof ik iets heel raars vroeg. We deden een paar ademhalingsoefeningen.En twee tellen later liep haar paard de trailer in.Je hoeft mij niet altijd te vertellen dat je het spannend vindt. Je paard doet dat namelijk al voor je. Dus wees eerlijk.
Wie vindt de trailer bij jullie spannend, jij of je paard?