Voormalig orgelmaker Arjaan Nijsse (1918) blijft een onuitputtelijke bron voor verhalen over Oud-Sabbinge in de vorige eeuw. Zijn herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog zijn nog levendig. Na de crisis in de jaren dertig komt de mobilisatie in 1939 en in 1940 wordt ook 't Ouweland bezet. En hoewel het indringers blijven, betalen de Duitse bezetters beter dan de boeren in de polders.



Mannen uit Oud-Sabbinge worden verplicht voor de Duitsers te werken. Ze graven schuttersputjes, helpen bij de bunderbouw maar rooien ook bomen op de dijken. Arjaan Nijsse: "De helft van de bomen moesten we kappen. Die werden in de polders in de grond gestoken, zodat Engelse vliegtuigen niet konden landen". Maar eigenlijk, zo vertelt Nijsse, merkte Oud-Sabbinge weinig van de oorlog. Er marcheerden soms bezetters door de straten maar daar bleef het bij. Nijsse: "We waren braaf".



Pas in 1944 wordt ook het voedsel in Oud-Sabbinge schaars. Bij molen de Haas kunnen Sabbingers 's avonds terecht om het graan dat ze van de boeren krijgen illegaal te laten malen. Stoomgemaal De Piet beschikt over een apparaat om de olie uit het koolzaad te persen. Najaar 1944 bevrijden Canadezen Oud-Sabbinge. Arjaan Nijsse: "In de nacht kwamen nog Duitsers voorbij. Die hadden gevochten bij Wilhelminadorp en moesten naar de Sloedam om die te verdedigen Maar daar kwam niets van terecht. Het was een hopeloze boel".