Overdenkingen

Een van de moeilijkste zaken bij het opstellen van een profiel, of een pagina zoals deze is het kiezen van een gebruikersnaam. Eigenlijk zou ik van te voren een paar namen moeten bedenken, elke keer word ik ter plekke gewezen op de grenzen van mijn creativiteit. Ik heb deze keer dus gekozen voor 'zeegeus'. Waarom? Omdat ik gevaren heb en tegenwoordig hulppredikant ben, daarnaast ben ik in geschiedenis geïnteresseerd. Dus 'zeegeus' dekt de lading wel een beetje.Het is mijn bedoeling om hier preekteksten en overdenkingen te plaatsen. 

Preek van zondag 6 september 2015 in de Brabantdamkerk in Gent

0 reacties

Bijbelteksten: Genesis 50: 15 - 21 en Schriftlezing: Marcus 8: 27 - 30

Broeders en zusters.
Vandaag vieren we de startzondag.
Omdat we deze dag een thema geven en het thema is dit jaar 'samen starten’; heb ik voor een bijpassende Bijbeltekst gekozen.
Normaal gezien volgen we altijd het leesrooster, maar vandaag wou ik graag het verhaal van Jozef en zijn broers lezen. Dit verhaal is eigenlijk een stukje uit een veel groter verhaal dat doorheen de hele Thora geweven zit, het is het sluitende deel waar dat grotere verhaal naartoe leidt.

U hebt uiteraard ook de nieuwsberichten gehoord van de afgelopen dagen. Er gebeuren verschrikkelijke dingen aan de grenzen van Europa en de miserie en de wanhoop komt niet alleen steeds dichterbij, het krijgt ook steeds meer een herkenbaar gezicht.
Ik kan daar niet aan voorbijgaan, deze preek zal ook daar over gaan.
Eigenlijk hoefde ik niet ver af te wijken van mijn eerste idee. Het thema 'samen' kan immers veel breder gezien worden. 

Jozef heeft een leven opgebouwd in Egypte. Hij is daar een belangrijk man geworden. Zijn broers stonden hem ooit naar het leven, maar nu zijn zij afhankelijk van hem.
Jozef heeft er alle reden toe om wraak te nemen, maar toch beslist hij om te helpen. Hij ontfermt zich over zijn broers.

Ik zei al dat het verhaal van Jozef en zijn broers eigenlijk deel uitmaakt van een veel groter verhaal dat doorheen de Thora geweven zit.
De eerste vijf boeken van het Oude Testament, zijn de Thora. Dit wordt vaak vertaald als de wet, maar betekent ook les, hetgeen dat we leren. Het is een verzameling van verhalen die op het eerste zicht een chronologisch verhaal vertellen. Maar door de verhalen heen valt er een patroon te vinden. De verhalen geven, wanneer we het willen zien, veel meer prijs dan een geschiedenisles. Verhalen van hoogmoed worden afgewisseld met verhalen van nederigheid, verhalen van jaloezie en haat met verhalen van vergeving.
Als we de verhalen naast elkaar bestuderen kunnen we heel interessante lessen terugvinden.

Het verhaal van Jozef en zijn broers is een verhaal van ruzie, van een moordpoging zelfs, en van vergeving.
Het eerste verhaal over broers en hoe die met elkaar omgaan is het verhaal van Kaïn en Abel.
Een ander verhaal over broers is het verhaal van Isaac en Ismaël.
En er is ook nog het verhaal van Jakob en Ezau.

Is het belangrijk om te weten of dat het allemaal echt zo gebeurd is? Nee, dat verandert niets aan de les die eruit getrokken kan worden.

Kaïn is jaloers op zijn broer en doodt hem. Het is een kort maar wreed verhaal.
Bij Isaac en Ismaël is de situatie veel complexer, er zijn ook andere mensen bij betrokken, maar uiteindelijk vinden we twee broers die van elkaar vervreemden. Ze leven ergens anders en praten nooit meer met elkaar.
Jakob en Ezau hebben een langslepende ruzie. Jakob heeft Ezau tekort gedaan en daardoor is hij bang dat Ezau wraak zal willen nemen.
Ezau vergeeft Jakob en daarna leven ze elk in een ander land.
Het verhaal van Jozef en zijn broers heeft de moordpoging zoals we bij Kaïn en Abel zagen, het vreemde land zoals bij Isaac en Ismaël en de vergeving zoals bij Jakob en Ezau.
Hier is het nieuwe dat ze na de vergeving samen blijven.

Een ruzie kan eindigen met moord, dat is definitief en uiteraard erg slecht.
Een stapje beter is het wanneer de wrok ingeslikt wordt en de partijen uit elkaar gaan wonen, de ruzie wordt weggestopt, er wordt eigenlijk voor gevlucht.
Kunnen vergeven is nog een stap beter. Maar na vergeving ook samen verder kunnen gaan is de eigenlijke les.
Menselijke relaties zijn als de relaties van deze Bijbelse broers, dat is deze les die in de Thora gevonden kan worden.

Wij vieren vandaag startzondag.
We kunnen ons afvragen of het niet ongepast is om te vieren wanneer er ook zoveel miserie in de wereld om ons heen te vinden is.
Het is volgens mij helemaal niet ongepast omdat wat we vieren eigenlijk juist nu zo belangrijk is.
We vieren een nieuw jaar dat we samen als kerk verdergaan. We hebben onze verschillen, we hebben soms ook ruzies, net als broers en zusters.
We kunnen samen verder, net zoals Jozef en zijn broers samen verder konden.
We gaan weer een jaar samen verder als kerk.
We beseffen samen dat we Christenen zijn.
Als Christen zijn we weer klaar om in de wereld te staan, om om te gaan met de wereld om ons heen.
We vieren ons besef van de boodschap die Jezus ons leerde.

In het nieuws zien we gruwelijke beelden. De laatste dagen gaat het niet alleen maar om verre plaatsen of om situaties die we niet echt kennen.
Op de stranden waar we op vakantie gaan, of waar familie of vrienden van ons heengaan, spoelen dode kinderen aan.
Wij zien een vakantiebestemming terwijl anderen iets heel anders zien. Dat is voor ons nog het moeilijkste, onze wereld blijkt ook de wereld van een ander te zijn.
Wat we op het nieuws zien is wel echt, maar het is toch niet tastbaar, het is veraf en het raakt ons niet echt.
Wanneer de realiteit van de vluchteling en de realiteit van de toerist samenkomen in een plaats en tijd, dan worden we gedwongen om te beseffen dat er maar een wereld is.
Dat besef is moeilijk.

De foto van de verdronken kleuter heeft heel wat losgemaakt de afgelopen dagen.
Er waren mensen verontwaardigd dat er nu pas geschokt gereageerd wordt, terwijl de miserie en de gruwel al zo lang reëel is voor zoveel mensen.
Er is al volop commentaar te vinden dat de noodzaak van het vluchten in twijfel trekt.
Er is commentaar dat vragen stelt bij de hulpvaardigheid van de landen in de regio.

Deze foto deed iets met ons, een dood kind op een strand waar we vakantie horen te vieren, dat doet ons beseffen dat de wereld van de nieuwsberichten eigenlijk onze eigen wereld is.
Tentenkampen met vluchtelingen in een Brussels park strookt ook niet met ons wereldbeeld.

Het is normaal dat we schrikken, het is normaal dat we niet weten wat we moeten doen.
We hadden dit allemaal kunnen zien aankomen, maar het was te veraf en te onwerkelijk om echt te zijn.
We hadden wel verwacht in ons ergste doemdenken dat er ook hier aanslagen zouden komen, of dat de oorlog dichterbij zou komen. Maar eigenlijk waanden we ons onschendbaar en veilig, want de miserie op het nieuws, dat was geen deel van onze wereld.
We verwachten niet, veilig als we waren dat er maar een wereld is, dat we niet geïsoleerd leven van armoede, honger en oorlog.

Wanneer er op een schip meer dan een kapitein is, dan zal er weinig gedaan worden aan boord. De ene zal het zo willen, de andere anders. Misschien zal het wel allemaal werken, maar tegelijk zullen tegenstrijdige orders ervoor zorgen dat niets lukt.
We hebben nu een echt probleem. We kunnen niet allemaal oplossingen gaan bedenken.
Ik zou niet weten wat ik zou moeten doen. Ik kan geen gezin opvangen in m’n garage bijvoorbeeld.
We kunnen niet allemaal eten of kleren gaan uitdelen.Het is niet nodig dat we allemaal met individuele oplossingen gaan komen, we zouden elkaar alleen maar tegenwerken.
Waar we wel aan kunnen meewerken is aan een besef. Het besef dat de situatie op een Christelijke wijze bekeken kan worden.

Ik pleit er dus niet voor dat we allemaal iets moeten gaan doen. We zouden misschien elkaar in de weg gaan lopen en we zouden misschien meer doen dan goed is voor onszelf.
Ik pleit ervoor dat we moeten beseffen dat er maar een wereld is. Wat op het nieuws gebeurt is echt en dichtbij, alles wat andere mensen betreft, betreft andere kinderen van God, het betreft broeders en zusters.
Met het besef dat ieder onze naaste kan zijn, dat is belangrijk. Dit besef kunnen wij uitdragen en delen en daarmee helpen we de wereld al veel verder.

Er is een oplossing nodig voor de problemen die er nu zijn.
Het zoeken naar een oplossing brengt echter ook risico’s met zich mee.
Als je zoekt naar een oplossing, dan is de kortste weg de verantwoordelijkheid bij een ander leggen. Dan wordt er geruzied over de oorzaak van het probleem en over de nadelen van verschillende mogelijke oplossingen.
Wanneer de barmhartige Samaritaan, niet alleen was geweest, maar in een gezelschap, dan zou het mogelijk zijn dat ze te lang zouden ruzie maken en praten over wat het beste is voor de gewonde man en dat de gewonde man daardoor zou overlijden voor ze hem eigenlijk echt zouden helpen.
Wij moeten als Christenen ervoor waken dat we onze naaste blijven zien als naaste.

De broers van Jozef waren economische vluchtelingen, een hongersnood dreef hen naar het rijke Egypte.
Jozef ontfermt zich over hen omdat ze zijn broers zijn. Hij had er alle reden toe om ze weg te sturen, ze hadden hem ooit voor dood achter gelaten.

In een primitievere maatschappij was de familie, de clan en de stam belangrijker dan de anderen. Je ging elkaar helpen, maar alleen je naaste.
Jezus leert ons dat iedereen je naaste kan zijn.

Het oplossen van het vluchtelingenprobleem mag niet gaan om schuldgevoel.
Het mag niet bezwaard worden door persoonlijk gewin of door afgunst.
Er moet een goede oplossing komen, hopelijk hebben er binnenkort een paar experts een antwoord op alle vragen die we hebben over hoe we hiermee verder moeten.
Ondertussen moeten wij ervoor zorgen dat wij niet vergeten dat elk mens een broeder of een zuster is, elk mens is een kind van God.

Ik geloof oprecht in de waarde van de woorden van Jezus. God liefhebben boven alles en onze naaste liefhebben als onszelf is de kern van mijn geloof.

Laat ons beseffen dat alle mensen, alle kinderen van God in een enkele wereld leven.

Laat ons samen als gemeente Christen zijn tussen de mensen.

Amen

 

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.