Overdenkingen

Een van de moeilijkste zaken bij het opstellen van een profiel, of een pagina zoals deze is het kiezen van een gebruikersnaam. Eigenlijk zou ik van te voren een paar namen moeten bedenken, elke keer word ik ter plekke gewezen op de grenzen van mijn creativiteit. Ik heb deze keer dus gekozen voor 'zeegeus'. Waarom? Omdat ik gevaren heb en tegenwoordig hulppredikant ben, daarnaast ben ik in geschiedenis geïnteresseerd. Dus 'zeegeus' dekt de lading wel een beetje.Het is mijn bedoeling om hier preekteksten en overdenkingen te plaatsen. 

Preek van 3 mei 2015 Waalse Kerk Dordrecht (Nederlandse tekst)

0 reacties

Bijbelteksten: Deuteronomium 4: 32-40 & Johannes 15: 1-8

Liederen (Alléluia, 2007): C 45/10; P 1; P 119

We zijn allemaal takken van een boom.
We zijn allemaal ranken van een wijnstronk.
Zoals het noodzakelijk is voor een wijnrank om vast te zitten aan de stronk, zo is het ook noodzakelijk voor ons om verbonden te zijn met ons geloof. 

In het boek Deuteronomium lazen we over het belang van het overdenken van de wetten en de geboden van God.
In het evangelie volgens Johannes lezen we de woorden van Jezus, we lezen dat Jezus zegt dat we weggegooid zullen worden, dat we in het vuur gegooid zullen worden, als we niet in hem zijn.
Is dit geen verschrikkelijk lot? Moeten we schrik krijgen van dergelijke verhalen?
Wil Jezus dat we zullen branden als we niet in hem zijn? Zegt hij dat we „goede Christenen” moeten zijn? Leert Jezus ons dat we onze naasten moeten behoeden voor een dergelijk lot? 

Vaak vindt men in het verhaal van de ware wijnstok een reden om andere mensen te kunnen beoordelen.
Ik zeg u dat ik geloof dat dit niet is wat Jezus ons wou zeggen.

De wijnranken die niet vast zitten aan de stronk krijgen geen sap meer, ze krijgen geen voedend water meer. Ze verdorren en ze sterven. Jezus sprak niet over wijnranken die niet mooi genoeg waren, hij sprak niet over wijnranken die niet genoeg vruchten droegen.Hij sprak over de ranken die verbonden zijn met de wijnstronk en over de ranken die afgebroken zijn. Alle wijnranken die verbonden zijn met de stronk krijgen het levenssap, de andere verdorren, omdat ze niet meer vastzitten. Ze worden niet gestraft door de wijnstronk of door de tuinier.
Het gaat om oorzaak en gevolg.
De wijnranken die aan de stronk zitten leven, de losse ranken sterven. 

Wij kunnen ervoor kiezen om verbonden te zijn. Wij kunnen ervoor kiezen om in Jezus te zijn.
Hoe?
Jezus zei dat zijn woorden in ons moeten zijn. 

In het boek Deuteronomium lazen we dat het goed is om de wetten en de geboden te onderhouden, om de woorden te herhalen en te overdenken.
In de psalm die we net zongen, psalm een, wordt het beeld gebruikt van een boom, goed gevoed door een stroom. Deze boom stelt degene voor die steeds de woorden van de wet overdenkt. 

Te vaak denken we dat het beeld van de ware wijnstok betekent dat de ranken die niet voldoen verwijderd zullen worden.
Daardoor beginnen we onszelf te beoordelen en beginnen we onze naasten te beoordelen. We willen een duidelijk onderscheid maken tussen de goede en de slechte ranken.
Willen we ons misschien verwijderen van andere mensen omdat zij misschien de slechte ranken zijn?
Denken we misschien dat God met een grote kettingzaag de wijnranken die niet genoeg vrucht dragen zal komen snoeien? En denken we dat we dan ook per ongeluk mee gesnoeid kunnen worden?
De ranken die niet vastzitten, die verdorren. Dat is alles.
En wij kunnen ervoor kiezen om het sap te ontvangen. 

De wijnstok is geen sierplant.
God is geen tuinman die de takken die niet mooi genoeg zijn, de takken die de verkeerde kant opgroeien, zal komen afsnoeien.
Het gaat in dit verhaal over gevoede takken en over dorre takken, dat is alles.
De takken die vastzitten aan de boom krijgen het voedende sap, zij leven.
De takken die afgebroken zijn, krijgen geen sap meer, zij sterven.
Het gaat over oorzaak en gevolg.

Aan de vruchten en aan de bladeren kunnen we zien of een tak gezond is of niet.
We denken misschien dat we een afgebroken tak, een tak die uit de boom gevallen is, niet meer aan de boom kunnen vastmaken.
Maar let eens op wanneer je nog eens in het bos gaat wandelen. Daar zien we bomen met scheve takken, kromme takken, takken met verdikkingen en littekens. We zien het resultaat van stormwinden die takken bijna afgebroken hebben.
Je weet misschien ook dat takken van de ene boom op de andere overgebracht kunnen worden. Dit enten gebeurt om betere vruchten of om een sterkere plant te hebben.
Ik wil zeggen dat het beeld van de wijnstok er een moet zijn van een sterke plant, niet van een sierplant. Alle ranken die het voedende sap kunnen ontvangen dragen veel vruchten, zelfs als ze misvormd zijn. 

Het negatieve beeld dat we kunnen hebben door dit verhaal is dat we bang kunnen zijn om beoordeeld te worden op de vruchten die we dragen.
In deze metafoor zijn de vruchten onze daden.
We lopen het risico om anderen te beoordelen op hun handelen. We lopen het risico om onszelf te beoordelen op wat we doen.
Wanneer is wat we doen goed genoeg?

Het is een van de verschillen tussen Protestanten en Katholieken. Protestanten zeggen dat we de genade kunnen verkrijgen door het geloof. Katholieken menen dat geloven zonder de juiste handelingen onvoldoende is.
Zelfs in de Bijbel vinden we al verschillende visies op het verkrijgen van de genade door het geloof of door de daden. 

Wanneer de daden het belangrijkste zijn, dan lopen we het risico om te beoordelen en om beoordeeld te worden. Iedereen kan immers onze daden zien en we weten dat iedereen dat kan zien.
Wanneer de juiste handelingen zo belangrijk worden, dan kunnen we een beetje overdrijven. We kunnen ervoor zorgen dat iedereen alles wel goed gezien heeft. En dat de hele wereld weet dat we goede Christenen zijn. 

Wanneer de daden minder belangrijk zijn, dan hoeft dit allemaal niet. We kunnen gerust zijn en hoeven geen grote show te geven om de wereld te laten zien dat we wel goede Christenen zijn.
Maar het risico bestaat dat we steeds minder gaan doen. 

„Mijn geloof is veel belangrijker dan mijn daden en daarom hoef ik niet iedereen te helpen die hulp nodig heeft. Het is niet zo belangrijk om aandacht te geven aan de mensen die omkomen bij het oversteken van de Middellandse Zee. Het is niet zo belangrijk om de slachtoffers in Nepal te helpen. Ik geloof en ik bid en weet je, het is al zwaar genoeg voor mij.” 

Wanneer we denken dat daden minder belangrijk zijn dan geloof dan kunnen we denken dat het beter is om niets meer te doen.
In het NRC Handelsblad van gisteren las ik een artikel op de opiniepagina over mensen die niets deden wanneer ze iemand zagen die aangevallen werd.
Het lijkt op het tegenovergestelde verhaal van de Samaritaan.
Daden vermijden is geen bewijs dat we genade ontvangen door het geloof. 

Wanneer we in Jezus zijn, zoals een wijnrank met de stok verbonden is, dan zijn de woorden van Jezus in ons zoals het sap in de plant.
Takken van een boom kunnen niet kiezen om wel of geen vruchten te dragen.
We kunnen alleen maar kiezen of we de woorden van Jezus in ons laten zijn of niet.
Takken kunnen niet kiezen om aan de boom vast te zitten of niet. Wij hebben wel die keuze. 

Wanneer de dorre takken weggegooid worden, dan is dat geen straf, het is een gevolg.
Alle ranken die aan de wijnstok vastzitten dragen veel vruchten.
Dit is dus geen negatief beeld, maar een uiterst positief.
Iedereen die de woorden van Jezus in zich laat, laat Jezus in zich en zal daardoor als een wijnrank met veel vruchten zijn.
Oorzaak en gevolg. 

Zoals psalm een het zegt:
„Maar die zijn vreugde vindt in de wet van de HEERE
en Zijn wet dag en nacht overdenkt.
Want hij zal zijn als een boom, geplant aan waterbeken,
die zijn vrucht geeft op zijn tijd,
waarvan het blad niet afvalt;
al wat hij doet, zal goed gelukken.” 

Amen.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.