Houtvermaken

Welkom op mijn weblog Wannes is mijn naam

Schaatsen

0 reacties

Op tweede Kerstdag 1961 stonden mijn ouders voor het laatst op schaatsen, daar is een foto van genomen.

Maar bij het vaster trekken van de leren riempjes werd er één kapot getrokken en was het schaatsen afgelopen.

Hoewel het de bedoeling was het riempje te repareren is dat nooit meer gebeurd.

 

Als mijn ouders nu nog hadden geleefd dan waren ze samen meer dan 200 jaar oud geweest, dus we hebben alleen nog de foto, herinneringen en de schaatsen.

 

De schaatsen heb ik laatst voor de dag gehaald, uit elkaar gehaald en ben ik het houten gedeelte gaan schuren, zodat het hout weer min of meer weer blank wordt. Alles zat goed in het vet, dus geen roest op de ijzers

 

Zelf heb ik nooit geschaatst.

Op m’n oude dag voor het eerst een paar ouderwetse schaatsen uit elkaar gehaald, zodat ik nu weet hoe het in elkaar zit, men is nooit te oud om te leren.

Als alles klaar is ga ik het vernissen en zoeken wij in huis een plaatsje om ze neer te zetten of op te hangen.

Dit verhaal heeft weinig houtvermaak, uitgezonderd het schuren van het hout.

 

Maar de clou van dit verhaal is dat ze elkaar op de schaats hebben leren kennen, dus zonder deze schaatsen had ik misschien dit verhaaltje niet kunnen schrijven.

 

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.