blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

geluk?

3 reacties

het eerste bericht dat ik vanmorgen las op zowel omroep zeeland als hv zeeland ging over een pools stel, dat volgens de berichten ontzettend veel geluk had gehad. toen ik verder las bleek dat dat geluk bestond uit dat bij een ongeluk alleen hun auto vernield was en zij ongedeerd bleven. ik hoop niet dat deze "positieve" berichtgeving een trend wordt, want dan lust ik er nog wel eentje.

ik was de afgelopen tijd best gelukkig, ik was wat vrienden kwijtgeraakt, maar ik had er ook weer een nieuwe gevonden. tegelijkertijd blijkt geluk en vriendschap betrekkelijk, niet leuk, maar zo is het leven. ik heb wel veel geluk dat ik niet op haiti woon denk ik dan maar. tel uw zegeningen Smile

gisteren belde de doktersassistente. de bloedverdunner, die waarschijnlijk mijn maagpijn veroorzaakt, wordt vervangen door een ander soort tablet en ik krijg er ook een maagbeschermer bij. wat een geluk dat binnenkort mijn maagpijn verleden tijd is en ik eten weer lekker ga vinden.

verder blijf ik bezig mijn leefwereld te vergroten. donderdag voorspellen ze mooi weer en dan wil ik met mijn begeleidster eens met het fietsvoetveer mee. als dat lukt, dan kan ik b.v. ook eens naar vlissingen als daar wat te doen is. wat een geluk dat ik een electrische rolstoel heb.

mooie dag vandaag, wens jullie een gelukkige dag. tot morgen.

 

3 reacties

Geluk.... Ik ergerde me steeds aan dat woordje toen ik ziek was. Gelukkig was ik er op tijd bij.... Gelukkig kon ik chemo krijgen, gelukkig hadden ze de tweede keer ook ontdekt dat er nog iets zat (gelukkig dat het na die 2,5 jaar dat het was blijven zitten nog niet zichtbaar uitgezaaid) Gelukkig kon ik toen Herceptin krijgen. (ook al betekende dat dat ik een jaar lang om de 3 weken een middag aan het infuus moest, mijn gedachten met me op de loop gingen en nog veel meer). Dat heeft me toen wel eens laten zeggen: Gek, dat ik van tevoren nooit geweten heb dat ik niet gelukkig was. Nu, met al dat geluk... Maar gelukkig: ik ben er nog.... liefs, Annemie.
annemie

09 September 2008 om 13:51

Het is waar Rosa, we moeten vaak gelukkig zijn, en we zijn het niet zo vaak. De maatschappij zegt, dat je geluk hebt. Nee, je bepaalt dat niet zelf. Reclameborden schreeuwen het ons toe, neem mij en je wordt gelukkig.

Geluk kun je zelf alleen voelen, als er iets gebeurt, dat jou optilt, en meeneemt, recht door je hart. Wie weet, dat fietsvoetveer, of iemand die daar op zit, en van jou dan weer gelukkig wordt, je weet het niet, je weet het niet. Voor vandaag een schoonen dag. Dag lief.

buitenkans

09 September 2008 om 14:22

Wat een humor,je stukje.Met dat "geluk"van het poolse stel wordt gewoon een vergelijking gemaakt met een nog beroerdere situatie. Geluk is iets anders,dat komt van binnen uit. Soms getriggerd door de buitenwereld. Maar ook niet.Ik wens je echt gelukkige momenten Roos. Zonder vergelijking. Groeten Izerina
izerinalin

09 September 2008 om 15:24

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.