blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

hooggevoelig

4 reacties

een jaar of 5, 6 geleden kreeg ik een mailtje van mijn toenmalige amerikaanse vriend. "ik heb ontdekt dat er meer mensen zijn zoals wij, lees het boek van elaine aron eens". dus ik naar de boekhandel en kocht het boek. ik heb het niet gelezen, maar zodra ik zag dat het over hooggevoeligheid ging heb ik dat eens gegoogled. er ging een wereld voor me open.

ik heb helemaal geen behoefte bij een clubje van gelijkgeaarden te horen of in een bepaald hokje gestopt te worden. ik wil ook niet allerlei dingen gaan doen met mijn "gaven", ik heb er meer. maar mijn leven was wel anders verlopen als ik eerder had geweten dat dingen bij mij heftiger binnen komen dan bij de meeste anderen. en ook op andere manieren binnen komen. zo heb ik af moeten rekenen met een minderwaardigheidscomplex, veroorzaakt door negatieve opmerkingen en gebeurtenissen in mijn jeugd. ik werd b.v. altijd als laatste gekozen bij gym, waarover saar deze week schreef. ik heb er jaren over gedaan om al deze dingen van me af te schudden. heel lang heb ik het b.v. mijn moeder kwalijk genomen dat ze niet gezien heeft hoe ik op dingen reageerde.

waarom vandaag dit onderwerp? zoals ik gisteren schreef was mijn dochter bij mij. ze had het druk met de was en zo, maar tussendoor praten we dan toch af en toe. al een poosje verwondert het mij hoe ze dingen uit haar jeugd onthouden en ervaren heeft. soms totaal anders dan dat ik ze had bedoeld. want ik heb haar heel bewust opgevoed, dacht ik. haar o.a. altijd verteld hoe mooi ze is, hoe goed ze dingen kan.  maar waarschijnlijk hebben negatieve indrukken via anderen ook een grote rol gespeeld. en gisteren drong het opeens tot me door. ook zij is hooggevoelig en ook ik als moeder heb dat nooit gezien. ze is nu kunstenares en kan veel kwijt in haar kunst, maar soms beangstigen haar filmpjes ,tekeningen en teksten me. net zoals mijn schrijfsels soms mijn moeder beangstigden.

nou ja, ik heb mijn best gedaan, zoals de meeste ouders doen denk ik. je wilt je kinderen gelukkig zien, maar je hebt daar maar tot op zekere hoogte invloed op. zo en met die diepe gedachten neem ik afscheid voor vandaag,

ik hoop dat jullie allemaal van het weekend kunnen genieten.

4 reacties

Hoi Roos, dat hooggevoeligheid,daar heb ik geen ervaring mee maar natuurlijk heb je je dochter opgevoed zoals jij dacht dat goed was.Dat proberen de meeste ouders en ja, als ze ouder worden komen er misschien toch dingen in jezelf naar boven van had ik het maar zus of zo gedaan.Maar nu kunnen jullie er fijn samen over praten toch?ik wens je een fijne dag toe,groetjes Gerda
Gerda2307

12 April 2008 om 12:55

Rosa het wordt nog gekker, als je zoals ik drie kinderen hebt. Alledrie opgevoed door mij, en alle drie zo verschillend. Dat bewijst jouw gelijk, dat je maar ten dele invloed hebt. Ook de wetenschappers zijn het er niet over eens. Zeker 50% opvoeding, en 50% aanleg. Dus de helft, gaat al buiten ons om. Moeilijk hoor.

Gewoon van hen houden, en vooral van onszelf, en nergens spijt van hebben. een hele fijne zaterdag. liefs van mij.

buitenkans

12 April 2008 om 14:59

Jammer Roos,dat die boeken over hooggevoeligheid zo laat in je leven kwamen. Het is een geluk voor de huidige hooggevoelige kinderen,hun ouders en hopelijk ook leerkrachten.Ik heb vaker gehoord,dat "anders"zijn tot minderwaardigheidsgevoelens leiden.Men zegt,dat er steeds meer mensen/kinderen hoogsensitief zijn. Straks behoor je niet meer tot een minderheid. Groeten Izerina
izerinalin

12 April 2008 om 15:21

Hoi lieverd,

Tuurlijk heb je het goed gedaan. Je hebt gedaan wat je kon en dan is het goed. Ik herinner me nog dat, toen mijn zoon gedoopt werd in de kerk in Breskens, pastoor Giellet in het voorgesprek zei: Jullie moeten gewoon beloven dat jullie gaan PROBEREN er een goeie jongen van te maken. Met de nadruk op proberen. Want meer dan je best doen, kun je niet. (wij wilden geen standaard katholieke doop omdat mijn ex protestant is dus wilden we niet beloven hem katholier op te voeden en dat was bij deze pastoor gelukkig geen probleem) Maar die uitspraak is me altijd bij gebleven... Ik hoop dat je dochter om kan gaan met haar hooggevoeligheid. Jij hebt het op den duur ook geleerd... Annemie

annemie

13 April 2008 om 12:53

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.