blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

de knop

3 reacties

deze week hoorde ik een psychologe, die mensen helpt met trauma's, vertellen dat mensen een knop kunnen omzetten, als wat ze meegemaakt hebben te zwaar is om te dragen. daarna kunnen ze het beetje bij beetje verwerken. ik heb zo'n knop, die zit achter een goedgesloten deurtje, maar hier en daar liggen sleutels en soms gebeurt het dat iemand zo'n sleutel vindt. deze week was dat annemie.

mijn vader dronk en had ook vaak een kwaaie dronk. mijn plaats aan tafel was tegenover mijn vader. ik probeerde soms te weten te komen hoeveel hij gedronken had, door hem aan te kijken. en vaak stond er dan ineens een beest met vlammende ogen voor me, die me in elkaar sloeg. toen ik ouder werd begreep ik zijn pijn, die hij er uit probeerde te slaan door mij in elkaar te timmeren. ik heb hem vergeven en het deurtje van de herinnering stevig gesloten. toch kan dat opeens onverwacht open gaan. door het verhaal van annemie en de rus b.v. gelukkig kon ik het snel weer sluiten en heb er niet van gedroomd.

ik herinner me nu wel een commissievergadering, die plaatsvond na een nieuwjaars receptie. de wethouder, die de vergadering voorzat, bleek daar teveel geproost te hebben, merkten we achteraf. hij zat wartaal uit te slaan en ik schudde met mijn hoofd, terwijl ik hem aankeek. en opeens stond hij recht en brulde "ja mevrouw, dat is wel waar". het beest met de vlammende ogen stond voor me. ik schrok zo, dat ik de vergadering uit rende en naar de keuken liep om bij te komen. een aantal raadsleden volgden me en vroegen wat er was. daar, in die keuken, hebben we raadsbreed een voorstel gemaakt om het gemeentehuis droog te leggen. of het nog zo is weet ik niet.

de knop heb ik ook gebruikt toen ik ziek werd. het eerste jaar weet je nog niet welke handicaps blijvend zullen zijn. ik had het toen erg moeilijk, huilde veel. daarna heb ik de knop omgedraaid, niet meer achterom gekeken naar wat ik allemaal gekund had, maar gezocht naar dingen, die ik kan. voor een deel werkt die knop nog, ik kan b.v. al wel naar kookprogramma's en woninginrichtingprogramma's kijken, maar handwerken dat schuif ik van me af. daarom schreef ik gisteren dat ik weinig blogs meer lees. het valt me wel op dat er op handwerkgebied weinig nieuws onder de zon is, heel erg 70-er jaren, behalve dan de gebreide kerstballen Smile

3 reacties

Zouden het geen automatische schakelaars zijn. ik voel dat zo. Heel gedoseerd wordt alles overzichtelijker..bij ons, is dat zo.

En leren..Johnny nu heeft geen pijn, maar is zo moe, kan geeneens denken. Slapen........... Hij wil niet steeds in dat bed ( nog steeds reagerend als een gezond mens). Ik zeg: geef er aan toe, het maakt alles veel gemakkelijker, hij wordt dan emotioneel.

Toch kun je het leren, ik heb het geleerd, maar heb er ook wel lang over gedaan. ( denk ik).

Zoals jij sommige zaken uit het verleden afsloot. Dat is kunnen denken over je situatie..en ook een knop, die omgaat.

buitenkans

14 January 2012 om 12:40

Het spjt me Verlegen. Door jouw antwoord kwam ik er eigenlijk achter waarom ik nu zo angstig was. Ja... zelfde verhaal met een vader (die sloeg dan wel niet, maar verbaal was het ook beangstigend voor een kind) en een ex (en daar hoeft niets bij tussen haakjes). Gek... jij noemt het een knop. Ik noem het altijd een rolluik (vandaar mijn nieuwe baantje, zeker?) Het zit potdicht, maar af en toe wordt het een beetje opgehaald, om daarna weer snel te laten zakken. Alleen lukt dat deze keer niet zo best. ach.. soms heeft het een beetje meer tijd nodig.
annemie

14 January 2012 om 15:42

dat is de reden datik schilder en schrijf,af entoe de bezem erdoor en afsluiten....

heb er lang over gedaan.

Onbekend

14 January 2012 om 16:40

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.