blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

call of duty

5 reacties

er is weer een nieuwe aflevering van het spel call of duty. over 2 dagen is het in veel landen wapenstilstandsdag en dan worden de gesneuvelden van de eerste wereldoorlog herdacht. ik kan beide dingen niet met elkaar rijmen. voor de lol poppetjes neerknallen, die echte mensen voorstellen. terwijl zo veel echte mensen tegelijkertijd overal ter wereld worden neergeknald.

samen met mijn buurman en poof heb ik in 2002 de oorlogskerkhoven in de westhoek, de streek rond ieper, bezocht. poof heeft bovenop de menenpoort gepiest. niet omdat ze geen respect had voor de mannen, wier namen in die poort staan gegraveerd, maar omdat ze nodig moest. zo'n jong, onschuldig leventje, verzachtte voor mij een beetje de gruwel, die zich in dat gebied heeft afgespeeld. 

daarnet heb ik naar muziek zitten luisteren, die over de eerste wereldoorlog gaat.  volgende week ga ik naar een concert van the fureys and davey arthur, een ierse groep. ik zag ze al eens optreden in dranouter. ze vertelden dat ze een familielid hadden bezocht, wiens naam op de menenpoort staat. zoals zoveel nabestaanden doen, hadden ze met papier en houtskool een afdruk gemaakt van zijn naam. always remembered.

nee, ik snap die games niet, die van oorlog een spel maken.

 

5 reacties

Als ik al die witte graven zie en me voorstel,dat het ooit jonge mannen met hun verwachtingen waren,word ik er naar van. Groetenn Izerina
izerinalin

09 November 2011 om 11:38

Je kunt het ook niet begrijpen.....niemand..

Een paar jaar geleden waren Johnny en ik ook op een oorlogsgraf, Canadees in Groesbeek. Indrukwekkend ja..te denken dat het nooit is opgehouden, en nu nog elke dag...mensen leren weinig hè Rosa.

 

buitenkans

09 November 2011 om 12:48

Vreselijk, die vechtgames.
C. Jansens

09 November 2011 om 16:13

ketelmannetje= monteur, hier ook gelukkig. Stel je voor dat de slager dat moest doenTong uitstekend
C. Jansens

09 November 2011 om 16:24

die vechtspelletjes vind ik ook helemaal niets, maar helaas vindt de jongste bij ons dat het enige soort spel leuk...we proberen hem te manipuleren eens wat anders te spelen, maar dat wil niet echt lukken.Zou zoiets in de genen zitten? Ik weet het ook niet hoor...
gimoli

09 November 2011 om 18:18

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.