blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

een cafee

2 reacties

mijn oma werkte vroeger als werkster in een cafee. zij had maar 1 werkadres, mijn moeder was ook werkster, maar had verschillende adressen. daarom moest ik vaak als ik uit school kwam naar mijn oma. soms was ze nog niet klaar met werken en ging ik naar het cafee. heel af en toe kreeg ik dan een flesje limonade, het was een kogelflesje van het merk joy. waarschijnlijk een restje van voor de oorlog. voor ik een boek ga schrijven hierover, maak ik het verhaal kort. een neef schreef samen met een vriend een toneelstuk in het dialect over dat cafee. ze verwerkten er allerlei uitdrukkingen en woorden uit ons dialect in.

in het toneelstuk heet mijn oma janna, in het echt heette ze anders en ook was ze nooit vreemd gegaan. mijn oom leek sprekend op mijn opa, dus ik weet het zeker haha.

ik had een video opname van het toneelstuk, maar die is in de soep gedraaid. mijn videorecorder trouwens ook. een poosje terug vroeg ik me af of iemand het misschien op dvd heeft gezet. maar daarnet vond ik het hele toneelstuk in delen op you tube. om met chriet titulaer te spreken "het is een wondege wegeld". hier is deel 1

 

2 reacties

Sommige woorden begrijp ik niet maar de clou wel,leuk Rosa
wijari

29 September 2011 om 20:42

Ik heb zitten genieten, en lachen..samen met Johnny. Zo naturel gespeeld...en dat jij dat hebt teruggevonden. Echt mooi.
buitenkans

30 September 2011 om 13:33

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.