blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

liedjes

2 reacties

vannacht droomde ik van dit liedje en in mijn droom dacht ik daar ga ik over bloggen Smile

in de droom was ik in een doe-het-zelf-zaak. er was een bak met uitverkoopjes, speelgoed. tractortjes waaraan een onderdeel miste. er stond ook een geel rek waar je 4 op een rij mee kon spelen, alleen de bijbehorende gekleurde muntjes ontbraken. een rij mensen stond bij de klantenservice. ik ging ook in die rij staan om naar de muntjes te vragen.

het duurde lang en zachtjes begon ik te zingen, "standing in line". mijn vriendin, die na een cva nu in een verpleeghuis woont, stond achter me en zong mee. daar achter stond een verpleger uit datzelfde tehuis, die ook meezong. 

misschien was die droom wel symbolisch, ik ben er eigenlijk wel van overtuigd dat het te maken heeft met hoe er met chronisch zieken en gehandicapten wordt omgesprongen. in de rij staan en maar afwachten of je geholpen wordt. 

ik heb me voorgenomen om, net als iedereen, het maar af te wachten. de meeste mensen denken dat politiek net zo is als het weer, je kunt er niks aan veranderen. dat kun je wel, maar niet alleen, dus gooi ik voor nu even de handdoek in de ring.

nog even vermelden voor degenen die ongerust over me waren: de doktersassistente heeft gisteren gebeld. ik krijg er een pil bij om mijn bloedsuiker te verlagen en aan de bloeddruk wordt niks gedaan, want dat was maar een momentopname zei ze. over 2 maanden wordt gekeken of die extra pil geholpen heeft. ik moet zelf het labformulier komen ophalen als ik begeleiding heb. waarschijnlijk kan er geen postzegel meer af en vullen ze liever mijn kostbare begeleidingsuren in. ik zal wat kinderpostzegels meenemen voor hen, want ik kan die best nog wel missen Smile

nu het liedje, geen vrolijk liedje maar o zo mooi. vind ik.

 

2 reacties

'Een hele dag negatief zijn vreet energie, maar gemaakt positief zijn doet dat ook. dus probeer neutraal te blijven"

Een spreuk van een wijsgerige dame op het weblog...

Jopie Meerman

21 September 2011 om 12:40

Op de een of andere manier, word ik weemoedig van wat je schrijft, het zal wel weer overgaan.

Gelukkig dat de assistente gebeld heeft, komen kon er niet vanaf kennelijk. En dat het tabletje helpt,

Ik ben nog nooit in mijn leven neutraal geweest, ik voel teveel denk ik.

@ Johnny is aan het werk hoor. Even werd er gedacht dat zijn heup was gebroken, maar daar was niks aan. Hij loopt mank. Maandag terug, Zelf vind hij dat het beter gaat.

Dag Rosa..

buitenkans

21 September 2011 om 12:57

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.